Κινηματογραφος

Η Λέιλα και τα αδέρφια της: Το τέλος της πατριαρχίας στο σημερινό Ιράν

Κριτική για την ταινία του Σαΐντ Ρουστάγι

ΤΕΥΧΟΣ 864
22.03.2023, 18:33
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Μουσικη Loreen: Όταν μπήκα στον χώρο της μουσικής, οι δυνατές γυναίκες δεν ήμασταν ο κανόνας

Ελένη Βαρδάκη

Καβάλα 1917. Ένα δάσος καπναποθηκών καταλαμβάνει το κέντρο της πόλης και συνεχίζει σκαρφαλώνοντας στα γύρω υψώματα. Συλλογή Bundersarchiv, Bild 104-2848

Βιβλιο Ακολουθώντας τον μίτο του καπνού: Πώς η Καβάλα μετατράπηκε σε σηµαντικό εξαγωγικό λιµάνι των Βαλκανίων

Μανίνα Ζουμπουλάκη

Κοσμος Podcast Χώρες κομμένες στα δύο | Κορέα, η χώρα που χωρίστηκε και δεν ενώθηκε ποτέ

Επιστήμη Μπινάζη

Κριτική για την ταινία «Η Λέιλα και τα αδέρφια της» του Σαΐντ Ρουστάγι με πρωταγωνιστές τους Ταρανέ Αλιντουστί, Σαΐντ Πουρσαμίμι, Ναβίντ Μοχαμαντζάντεχ, Πεϊμάν Μοαντί

Η σαραντάχρονη Λέιλα που έχει περάσει όλη της τη ζωή φροντίζοντας τους γονείς και τα τέσσερα αδέλφια της, καταστρώνει ένα σχέδιο για να γλιτώσει την οικογένεια από τη οικονομική ανέχεια. Όμως η απρόσμενη μεγαλομανία του ηλικιωμένου πατέρα της σε συνδυασμό με ένα καλά κρυμμένο μυστικό που βγαίνει στην επιφάνεια, σηματοδοτούν εξελίξεις που θα φέρουν τη Λέιλα και τα αδέρφια της μπροστά σε επώδυνες αποφάσεις.

Ενταγμένη στο πνεύμα της περίφημης ιρανικής σχολής, η βραβευμένη από την FIPRESCI με τον τίτλο της καλύτερης ταινίας του τελευταίου φεστιβάλ Καννών «Λέιλα και τα αδέρφια της» είναι μια σκληρή και συνάμα συγκινητική ακτινογραφία της σύγχρονης πραγματικότητας στο Ιράν. Όμως η δημιουργία του ΣαΐντΡουστάγι δεν είναι μόνο ένα ακόμη δείγμα ατόφιου ρεαλισμού με απελπισμένους αντιήρωες που πασχίζουν να βρουν τη λύτρωσησε ένα αδιέξοδο περιβάλλον. Η γυναικεία ενδυνάμωση προφανώς και γίνεται μέσο διερεύνησης μιας καλογραμμένης ιστορίας χτισμένη σε πολλά επίπεδα. Όμως αν κάτι διαφοροποιεί τη «Λέιλα και τα αδέρφια της» από τα υπόλοιπα σύγχρονα κοινωνικά δράματα που μας έρχονται από το Ιράν είναι η αποφασιστικότητα και η τόλμη με τα οποία ενισχύει ο Ρουστάγι την ηρωίδα του. Όλο το τελευταίο ημίωρο είναι ένα υποδειγματικά αφηγηματικό κομμάτι που φτάνει στην ιδανική δραματουργική κορύφωση. Θα μπορούσε πάντως το φιλμ να είναι πιο σύντομο κατά 15 με 20 λεπτά.