Κριτική ταινίας: Ο Αήττητος

Η αληθινή ιστορία του Τζεμ Μπέλτσερ που κατάφερε στην Αγγλία του 1800 να γίνει πρωταθλητής πυγμαχίας κόντρα σε όλες τις πιθανότητες. Ο πάμφτωχος σιδεράς από το Μπρίστολ που μεγάλωσε χωρίς πατέρα, κατάφερε να αποκτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή Αγγλίας σε τόσο μικρή ηλικία (ήταν γύρω στα 20) ώστε ακόμη και σήμερα το ρεκόρ του δεν έχει καταρριφθεί.

Το ιστορικό δράμα εποχής του αυστραλού Ντάνιελ Γκρέιαμ («The grand duke of Corsica») αφηγείται την άνοδο και την πτώση του Τζεμ Μπέλτσερ με τα συστατικά ενός αιματοβαμμένου παραμυθιού αλά Ρόκι Μπαλμπόα, τοποθετημένου στη Βικτωριανή Αγγλία όπου η βία δεν ήταν μόνο ένα μέσο επιβίωσης αλλά και μια στάση ζωής που έρχονταν σε αντιπαράθεση με το θρησκευτικό αίσθημα. Οι δύο πυλώνες στη ζωή του μικρού «καχεκτικού» Τζεμ, όπως τον πρωτογνωρίζουμε στο Μπρίστολ του 1789, είναι ο βλοσυρός και τσαμπουκαλής παππούς του Τζακ Σλακ (ταμάμ για τον ρόλο ο Ράσελ Κρόου) που βγάζει τα προς το ζην με παράνομους αγώνες πυγμαχίας και η θεοσεβούμενη μητέρα του Μαίρη που προσπαθεί να τον κρατήσει μακριά από φασαρίες και πονηρές συναναστροφές. Ο γιος της, σύμφωνα με εκείνη, «έχει ανάγκη από αγάπη και καλοσύνη κι όχι από πόνο ή βία» αλλά ο πατέρας της και παππούς του Τζεμ έχουν διαφορετική γνώμη: «Το αγόρι έχει ανάγκη από πατέρα. Από κάποιον που να μπορεί να θαυμάζει». Οι δύο τούτες αντίρροπες δυνάμεις συγκρούονται, αλλά ο νεαρός Τζεμ έχει ήδη αποφασίσει ότι η σωτηρία της ζωής του δεν θα έρθει έχοντας τον σταυρό του Χριστού στο χέρι. Η επιρροή του παππού έρχεται με διαρκείς συμβουλές γύρω από τη ζωή («εσύ αποφασίζεις τι σόι άντρας θες να είσαι»), ενώ και η κλίση του προς την πυγμαχία δεν περνά απαρατήρητη από τα έμπειρα μάτια των ανθρώπων του αθλήματος. Θα μπορούσε να έχει περισσότερο ενδιαφέρον ο «Αήττητος», αλλά η άτολμη σκηνοθεσία και το απόλυτα προβλέψιμο σενάριο αφήνουν το έργο στα επίπεδα μιας συμπαθητικής και μόνο βιογραφίας.