Κριτική ταινίας: Το κόλπο του αιώνα (El Robodel Siglo)

Ο σχεδιασμός, η προετοιμασία κι εντέλει η πραγματοποίηση μιας παράτολμης ληστείας τράπεζας σε πλούσιο προάστιο της Αργεντινής από μια συμμορία που θεωρεί ότι έχει εμπνευστεί την «τέλεια» ληστεία.

Η ιστορία είναι αληθινή και συνέβη στην Αργεντινή το 2006 σε υποκατάστημα της τράπεζας Banco Rio. Σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής (ο Ντιέγκο Περέτι) έχουν συνεργαστεί αρκετές φορές σε κωμωδίες («Χωρίς παιδιά», «10 μέρες χωρίς τη μαμά») και τη χαλαρότητα εκείνων των φιλμ μεταφέρουν και εδώ. Η ταινία φυσικά δημιουργήθηκε λόγω της μόδας που προκλήθηκε από το «Casa de papel» αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ανάξια λόγου. Αντιθέτως, έχει σωστό αφηγηματικό ρυθμό, χαρακτήρες που «γράφουν», λειτουργικές κωμικές ανάσες και ισόποσα δυνατά κομμάτια δράσης. Ok, το σενάριο δεν πρωτοτυπεί αλλά έχει το δέλεαρ της πραγματικής ιστορίας και φυσικά της κατάληξης που είχε το «colpo grosso» των ληστών της διπλανής πόρτας. Προσοχή: οι λεπτομέρειες της ληστείας και κυρίως το πώς λειτούργησαν οι δράστες στις κρίσιμες στιγμές είναι για σεμινάριο και θα έκαναν ακόμη και τον professor του «Casa de papel» να χειροκροτήσει από ενθουσιασμό.

Σκηνοθεσία: Αριέλ Γουϊνογκράδ
Πρωταγωνιστούν: Γκιγιέρμο Φρανσέγια, Ντιέγκο Περέτι, Χουάν Αλάρι, Πάμπλο Ραγκ