Στο «Village Potemkin» το βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου

To βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) απέσπασε στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το ντοκιμαντέρ Village Potemkin σε σκηνοθεσία Δομήνικου Ιγνατιάδη.

Σημειώνεται ότι για πρώτη φορά φέτος, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης καθιέρωσε Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα για πρώτες ή δεύτερες ταινίες άνω των 50 λεπτών. Το ντοκιμαντέρ του Ιγνατιάδη ξεχώρισε ανάμεσα σε 12 ταινίες από όλο τον κόσμο.

Ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί την απεξάρτηση έξι ανθρώπων και του ίδιου από την ηρωίνη. Με ένα ποδήλατο και μία κάμερα go pro επιστρέφει σε στέκια που συνήθιζε να κάνει χρήση και συζητάει για την εμπειρία της εξάρτησης, αλλά κυρίως προβάλλει τη δύναμη που βρήκαν οι συγκεκριμένοι πρώην χρήστες για να απεξαρτηθούν.

Το ντοκιμαντέρ φέρει το όνομα του ιστορικού μύθου των «χωριών Ποτέμκιν». Τα «χαρούμενα χωριά», των οποίων αναστηλώθηκαν οι προσόψεις των κτιρίων και οι στρατιώτες ντύθηκαν «ευτυχείς χωρικοί» κατ’ εντολή του πρίγκιπα Γκρέγκορι Ποτέμκιν μόνο και μόνο για να περάσει η Αικατερίνη της Ρωσίας και να μην καταλάβει ποια ήταν η πραγματική εικόνα της ρωσικής επαρχίας.

Όπως έγραψε προ ημερών στην Athens Voice η Μαρία Μανωλέλη, ο Δομήνικος Ιγνατιάδης διάλεξε τον συγκεκριμένο τίτλο για το ντοκιμαντέρ του για ευνόητους λόγους μιας και η συγκάλυψη σε θέματα που αφορούν τη χρήση ουσιών και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται οι πρώην χρήστες αρκετά υποκριτικός. Ενίοτε έχει χρειαστεί «να κρυφτούν» οι τοξικομανείς από διάφορα στέκια που κατά καιρούς βρίσκουν, και να μεταφερθούν σε λιγότερο εμφανή μέρη. Να μεταφερθούν, όχι να βοηθηθούν.

«Η εικόνα ενός υγιέστατου και δραστήριου εφήβου κρύβει ένα ανασφαλές και ανήσυχο άνθρωπο» είχε δηλώσει προ ημερών στη Μαρία Μανωλέλη και την Athens Voice. «Μου έλειπε η αίσθηση ασφάλειας πάντα, στα δεκαέξι μου βρέθηκα σε ένα πάρτι όπου με σκοπό μάλλον να με προσέξουν μέθυσα πολύ. Το έκανα συνειδητά, άλλοι σε αυτές τις ηλικίες κάνουν άλλα ακραία πράγματα εγώ θέλησα να γίνω λιώμα. Το παράξενο δεν είναι ότι μέθυσα αλλά ότι ένιωσα μια ανεξήγητη δύναμη που παραδόξως με καθησύχαζε».

Σχετικό Άρθρο

Κινηματογραφος Τα 7 ντοκιμαντέρ που μας «έφτιαξαν» στη Θεσσαλονίκη

Κωνσταντίνος Καϊμάκης 14.03.2017, 11:30

Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη του βραβευμένου σκηνοθέτη.