Alexandroupolis Photo Week 2026: Το όραμα για έναν νέο φωτογραφικό θεσμό στην Αλεξανδρούπολη

Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την ίδρυση του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, η Αλεξανδρούπολη ετοιμάζεται να αποκτήσει έναν νέο πολιτιστικό θεσμό, αφιερωμένο στην τέχνη της φωτογραφίας, τη δημιουργική έκφραση και τη συνάντηση διαφορετικών καλλιτεχνικών διαδρομών. Από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 8 Νοεμβρίου 2026, το Alexandroupolis Photo Week 2026 φιλοδοξεί να μετατρέψει την πόλη σε ένα ζωντανό σημείο συνάντησης φωτογράφων, καλλιτεχνών και κοινού, μέσα από δώδεκα ατομικές εκθέσεις, διεθνείς συνεργασίες, παρουσιάσεις, εκπαιδευτικά εργαστήρια και δράσεις συμμετοχής. Η διοργάνωση αποτελεί τη φυσική συνέχεια μιας συλλογικής διαδρομής, με στόχο να αναδείξει το φωτογραφικό δυναμικό της περιοχής, να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με δημιουργούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό και να φέρει τη φωτογραφία πιο κοντά στην τοπική κοινωνία. Ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, Δημοσθένης Καραγεωργίου, μιλά για το όραμα πίσω από τη νέα διοργάνωση, τη δύναμη της προσωπικής ματιάς σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από εικόνες, τις προκλήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης και τη σημασία της πολιτιστικής δημιουργίας στην ελληνική περιφέρεια. Γιατί, όπως ο ίδιος τονίζει, το ζητούμενο δεν είναι απλώς μια εβδομάδα αφιερωμένη στη φωτογραφία, αλλά η δημιουργία ενός σταθερού σημείου συνάντησης ανθρώπων, εικόνων και ιδεών στην Αλεξανδρούπολη.

Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης έχει σχεδόν είκοσι χρόνια συνεχούς παρουσίας. Πώς ξεκίνησε αυτή η διαδρομή και ποια ανάγκη θέλησε αρχικά να καλύψει;

Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2007 από ανθρώπους που μοιράζονταν μια κοινή αγάπη για τη φωτογραφία. Ήταν μια πρωτοβουλία που γεννήθηκε από μια πολύ απλή αλλά ουσιαστική ανάγκη: να υπάρχει στην Αλεξανδρούπολη ένας χώρος όπου άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα θα μπορούσαν να συναντηθούν, να ανταλλάξουν απόψεις, να μάθουν ο ένας από τον άλλον και να εξελιχθούν δημιουργικά. Από την αρχή, η φιλοσοφία του Κέντρου δεν περιορίστηκε στην τεχνική πλευρά της φωτογραφίας. Η φωτογραφία αντιμετωπίστηκε ως τέχνη, ως μέσο έκφρασης, επικοινωνίας και κατανόησης του κόσμου γύρω μας. Σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα, αυτό που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης εξακολουθεί να λειτουργεί με την ίδια βασική αρχή: τη συλλογικότητα. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που στηρίζεται στους ανθρώπους του, στον εθελοντισμό, στην προσωπική προσφορά και στην κοινή επιθυμία να δημιουργούμε. Και αυτό, για έναν πολιτιστικό φορέα που δραστηριοποιείται στην ελληνική περιφέρεια, δεν είναι καθόλου αυτονόητο.

Κοιτάζοντας πίσω αυτά τα είκοσι χρόνια, τι έχει αλλάξει περισσότερο στη φωτογραφική δημιουργία αλλά και στην ίδια τη φωτογραφική κοινότητα της Αλεξανδρούπολης και της Θράκης;

Η μεγαλύτερη αλλαγή είναι αναμφίβολα ο τρόπος με τον οποίο παράγουμε, μοιραζόμαστε και καταναλώνουμε εικόνες. Όταν ξεκινούσε το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, η φωτογραφία βρισκόταν σε μια διαφορετική τεχνολογική πραγματικότητα. Σήμερα σχεδόν όλοι έχουμε μια εξαιρετικά εξελιγμένη φωτογραφική μηχανή στην τσέπη μας και μπορούμε να δημοσιεύσουμε μια εικόνα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Αυτή η εξέλιξη εκδημοκράτισε τη φωτογραφία. Έδωσε τη δυνατότητα σε περισσότερους ανθρώπους να εκφραστούν, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε και μια νέα πρόκληση: μέσα σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από εικόνες, να μπορούμε να ξεχωρίζουμε εκείνες που έχουν κάτι ουσιαστικό να μας πουν. Σε τοπικό επίπεδο, θεωρώ ότι έχει αλλάξει και η εξωστρέφεια της φωτογραφικής κοινότητας. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε περισσότερες συνεργασίες, μεγαλύτερη διάθεση για πειραματισμό και επαφή με δημιουργούς από άλλες περιοχές και χώρες. Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης έχει αναπτύξει συνεργασίες που ξεπερνούν τα γεωγραφικά μας όρια, αποδεικνύοντας ότι η Αλεξανδρούπολη και η Θράκη μπορούν όχι μόνο να παρακολουθούν τις φωτογραφικές εξελίξεις, αλλά να συμμετέχουν ενεργά σε αυτές και κάποιες να τις διαμορφώνουν. Εκείνο, πάντως, που δεν έχει αλλάξει είναι η ανάγκη των ανθρώπων να συναντιούνται γύρω από μια εικόνα και να μοιράζονται μια ιστορία.

Τι σημαίνει για το Κέντρο η δημιουργία του Alexandroupolis Photo Week 2026; Πώς γεννήθηκε η ιδέα για έναν νέο θεσμό φωτογραφίας στην πόλη;

Το Alexandroupolis Photo Week αποτελεί για εμάς ένα πολύ σημαντικό βήμα. Θα έλεγα ότι είναι η φυσική συνέχεια μιας διαδρομής σχεδόν είκοσι χρόνων, αλλά ταυτόχρονα και η αρχή μιας καινούργιας προσπάθειας. Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από την επιθυμία μας να κάνουμε κάτι μεγαλύτερο, πιο ανοιχτό και πιο συμμετοχικό. Να μη διοργανώσουμε απλώς ακόμη μία φωτογραφική έκθεση, αλλά να δημιουργήσουμε μια ολόκληρη εβδομάδα αφιερωμένη στη φωτογραφία, που θα απευθύνεται όχι μόνο στους φωτογράφους, αλλά σε ολόκληρη την πόλη. Προσωπικά, πιστεύω ότι η Αλεξανδρούπολη έχει ανάγκη από περισσότερες πολιτιστικές πρωτοβουλίες με διάρκεια, ταυτότητα και εξωστρέφεια. Δεν μας αρκεί να πραγματοποιήσουμε μια επιτυχημένη διοργάνωση. Θέλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για έναν θεσμό που θα εξελίσσεται και θα αποτελεί σταδιακά σημείο αναφοράς. Θέλω όμως να σταθώ και σε κάτι ακόμη. Το Alexandroupolis Photo Week δεν γεννήθηκε μέσα από έναν μεγάλο οργανωτικό μηχανισμό ούτε διαθέτουμε απεριόριστους οικονομικούς πόρους. Είναι το αποτέλεσμα μιας συλλογικής, εθελοντικής προσπάθειας ανθρώπων που αφιερώνουν προσωπικό χρόνο, δουλειά και ενέργεια επειδή πιστεύουν σε αυτή την ιδέα. Πίσω από τη διοργάνωση υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται με πολύ μεράκι και πείσμα. Και θεωρώ ότι αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη δύναμή της.

Η πρώτη διοργάνωση έχει στο επίκεντρό της τα ίδια τα μέλη του Κέντρου αλλά και δώδεκα φωτογραφικές εκθέσεις. Γιατί επιλέξατε να ξεκινήσετε από τους ανθρώπους που αποτελούν όλα αυτά τα χρόνια τον πυρήνα του;

Γιατί κάθε ουσιαστική προσπάθεια πρέπει πρώτα απ' όλα να αναγνωρίζει τους ανθρώπους που τη στηρίζουν. Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης υπάρχει και συνεχίζει να δημιουργεί σχεδόν είκοσι χρόνια χάρη στα μέλη του. Ανθρώπους που έχουν αφιερώσει προσωπικό χρόνο, έχουν μοιραστεί γνώσεις, έχουν οργανώσει δράσεις και εκθέσεις και, πάνω απ' όλα, έχουν κρατήσει ζωντανή τη φωτογραφική κοινότητα της περιοχής. Θέλαμε, λοιπόν, η πρώτη διοργάνωση να δώσει βήμα σε αυτούς τους ανθρώπους. Να τους προσφέρει την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δική τους προσωπική φωτογραφική δουλειά, όχι απλώς ως μέλη μιας ομάδας, αλλά ως αυτόνομοι δημιουργοί. Οι δώδεκα ατομικές εκθέσεις είναι, με έναν τρόπο, δώδεκα διαφορετικές προσωπικές αφηγήσεις. Είναι όμως και μια συλλογική δήλωση για το δημιουργικό δυναμικό που υπάρχει στην πόλη μας. Παράλληλα, ιδιαίτερη θέση στη φετινή διοργάνωση έχουν και δύο ομαδικές εκθέσεις που προκύπτουν μέσα από τις διεθνείς συνεργασίες που έχουμε αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια. Η πρώτη προέρχεται από τον Φωτογραφικό Σύλλογο της Αδριανούπολης στην Τουρκία και η δεύτερη από φωτογραφική ομάδα της Νότιας Κορέας. Η συμμετοχή τους μας δίνει ιδιαίτερη χαρά, καθώς επιβεβαιώνει ότι η φωτογραφία αποτελεί μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας που μπορεί να γεφυρώνει γεωγραφικές αποστάσεις, διαφορετικούς πολιτισμούς και ανθρώπους με διαφορετικές εμπειρίες και αναφορές. Αυτή ακριβώς είναι και η φιλοσοφία που θέλουμε να χαρακτηρίζει το Alexandroupolis Photo Week. Να αναδεικνύουμε τη δημιουργία που γεννιέται στον τόπο μας, αλλά ταυτόχρονα να ανοίγουμε παράθυρα στον κόσμο. Να δημιουργούμε ευκαιρίες συνάντησης, ανταλλαγής ιδεών και καλλιτεχνικού διαλόγου, δίνοντας στην Αλεξανδρούπολη τη δυνατότητα να συμμετέχει ενεργά σε μια ευρύτερη, διεθνή φωτογραφική κοινότητα. Ξεκινάμε, λοιπόν, από τους δικούς μας ανθρώπους, όχι για να περιοριστούμε στον εαυτό μας, αλλά γιατί πιστεύουμε ότι μια ισχυρή τοπική δημιουργική κοινότητα μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ουσιαστικές και διαρκείς διεθνείς συνεργασίες.

Τι διαφορετικές φωτογραφικές ματιές και διαδρομές θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει το κοινό μέσα από τις δώδεκα εκθέσεις;

Αυτό που κάνει τις δώδεκα εκθέσεις ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες είναι ακριβώς ότι δεν επιχειρούν να παρουσιάσουν μια ενιαία φωτογραφική αντίληψη. Κάθε φωτογράφος έχει τη δική του διαδρομή, τις δικές του αναφορές, τις δικές του εμπειρίες και, κυρίως, τον δικό του τρόπο να παρατηρεί τον κόσμο. Μέσα από αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις, ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα φωτογραφικής έκφρασης. Με εικόνες που μπορούν να συνομιλούν με τον άνθρωπο, τον τόπο, την καθημερινότητα, τη μνήμη, την αισθητική αναζήτηση ή την προσωπική εμπειρία. Για εμάς έχει ιδιαίτερη αξία το γεγονός ότι οι δημιουργοί δεν καλούνται να προσαρμοστούν σε μία κοινή αισθητική κατεύθυνση. Αντίθετα, θέλουμε να αναδείξουμε την προσωπικότητά τους και τη διαφορετικότητά τους. Άλλωστε, αυτό είναι και ένα από τα πιο γοητευτικά χαρακτηριστικά της φωτογραφίας. Δώδεκα άνθρωποι μπορούν να σταθούν μπροστά στο ίδιο θέμα και να δημιουργήσουν δώδεκα εντελώς διαφορετικές εικόνες.

Το Photo Week δεν περιορίζεται σε εκθέσεις, αλλά περιλαμβάνει παρουσιάσεις, εργαστήρια για παιδιά και εφήβους και φωτογραφικό διαγωνισμό. Ποιον ρόλο θέλετε να έχει η συμμετοχή του κοινού στον νέο αυτό θεσμό;

Για εμάς η συμμετοχή του κοινού είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της διοργάνωσης. Δεν θέλουμε το Alexandroupolis Photo Week να είναι μια εκδήλωση στην οποία κάποιοι δημιουργούν και κάποιοι άλλοι απλώς παρακολουθούν. Θέλουμε να είναι μια ανοιχτή διαδικασία στην οποία ο καθένας θα μπορεί να βρει τον δικό του τρόπο συμμετοχής. Κάποιος μπορεί να επισκεφθεί μια έκθεση, να παρακολουθήσει μια συζήτηση, να συμμετάσχει σε ένα εργαστήριο ή να πάρει μέρος στον φωτογραφικό διαγωνισμό. Μπορεί ακόμη να έρθει χωρίς να γνωρίζει σχεδόν τίποτα για τη φωτογραφία και να ανακαλύψει κάτι που θα του κινήσει το ενδιαφέρον. Ιδιαίτερη σημασία δίνουμε στα παιδιά και στους νέους, γιατί πιστεύουμε ότι η επαφή με την τέχνη πρέπει να ξεκινά από μικρή ηλικία. Ο τελικός μας στόχος δεν είναι να μετρήσουμε μόνο επισκέπτες. Είναι να δημιουργήσουμε μια σχέση ανάμεσα στη διοργάνωση και στην τοπική κοινωνία. Να νιώσουν οι πολίτες ότι το Photo Week είναι και δική τους υπόθεση. Γιατί ένας πολιτιστικός θεσμός αποκτά πραγματική αξία όταν η κοινωνία τον αγκαλιάζει και γίνεται ενεργό κομμάτι του.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η επιλογή των χώρων: οι Αποθήκες του Λιμένα και το ιστορικό κτίριο της πρώην Τράπεζας της Ελλάδος. Γιατί ήταν σημαντικό για εσάς η φωτογραφία να βγει έξω από έναν συμβατικό εκθεσιακό χώρο και να συναντήσει την ίδια την πόλη;

Οι χώροι που επιλέξαμε δεν αποτελούν απλώς το σκηνικό των εκθέσεων. Είναι μέρος της εμπειρίας που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Οι Αποθήκες του Λιμένα και το κτίριο της πρώην Τράπεζας της Ελλάδος είναι χώροι με ιδιαίτερο χαρακτήρα, αρχιτεκτονική ταυτότητα και τη δική τους θέση στη συλλογική μνήμη της Αλεξανδρούπολης. Μας ενδιαφέρει αυτή η συνάντηση ανάμεσα στη φωτογραφία και στον χώρο. Ο τρόπος με τον οποίο μια εικόνα μπορεί να συνομιλήσει με την ιστορία ενός κτιρίου, με την ατμόσφαιρά του και με τους ανθρώπους που το επισκέπτονται. Υπάρχει όμως και μια ευρύτερη σκέψη. Πιστεύω ότι ο πολιτισμός πρέπει να είναι ορατός και προσβάσιμος μέσα στην καθημερινότητα της πόλης. Να ενεργοποιεί δημόσιους και ιστορικούς χώρους, να τους δίνει νέες χρήσεις και να δημιουργεί αφορμές για να τους επισκεφθούμε ξανά. Θα ήθελα ο επισκέπτης να μη θυμάται μόνο τις φωτογραφίες που είδε, αλλά και τη διαδρομή που έκανε μέσα στην Αλεξανδρούπολη για να τις ανακαλύψει.

Ο φωτογραφικός διαγωνισμός καλεί τους συμμετέχοντες να φωτογραφίσουν την Αλεξανδρούπολη, την ταυτότητα, τους ανθρώπους και το σύγχρονο πρόσωπό της. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να αποκαλύψει η φωτογραφία για μια πόλη που ίσως δεν βλέπουμε στην καθημερινότητά μας;

Πιστεύω ότι πολλές φορές γνωρίζουμε λιγότερο απ' όσο νομίζουμε την πόλη στην οποία ζούμε. Η καθημερινότητα μας οδηγεί να ακολουθούμε τις ίδιες διαδρομές, να περνάμε από τα ίδια σημεία και να προσπερνάμε εικόνες, ανθρώπους και μικρές ιστορίες χωρίς να τους δίνουμε ιδιαίτερη σημασία. Η φωτογραφία έχει αυτή τη μοναδική δυνατότητα να μας κάνει να σταματήσουμε. Να παρατηρήσουμε μια λεπτομέρεια, μια ανθρώπινη στιγμή, μια αντίθεση, μια αλλαγή στο αστικό τοπίο. Η Αλεξανδρούπολη είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα αναγνωρίσιμα τοπόσημά της. Είναι οι γειτονιές της, οι άνθρωποί της, οι καθημερινές της συνήθειες, οι μνήμες της, οι αντιφάσεις της και οι αλλαγές που συντελούνται διαρκώς. Μέσα από τον διαγωνισμό «Φωτογραφίζω την πόλη μου» θέλουμε να δώσουμε στους πολίτες την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δική τους Αλεξανδρούπολη. Και ίσως το πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα να είναι ότι θα ανακαλύψουμε όχι μία, αλλά πολλές διαφορετικές Αλεξανδρουπόλεις, μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που ζουν σε αυτήν.

Τα παιδιά και οι έφηβοι αποτελούν σημαντικό μέρος του προγράμματος. Σε μια εποχή όπου όλοι σχεδόν έχουμε μια κάμερα στο κινητό μας, τι σημαίνει πραγματικά να μαθαίνεις να φωτογραφίζεις και, κυρίως, να μαθαίνεις να βλέπεις;

Σήμερα η λήψη μιας φωτογραφίας είναι ίσως ευκολότερη από ποτέ. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουμε μάθει να παρατηρούμε. Η ουσιαστική φωτογραφική εκπαίδευση δεν αρχίζει από τις τεχνικές ρυθμίσεις μιας μηχανής. Αρχίζει από την περιέργεια. Από την ανάγκη να κοιτάξεις κάτι λίγο περισσότερο, να αναρωτηθείς γιατί σε ενδιαφέρει και τι θέλεις να εκφράσεις μέσα από αυτό. Στα παιδιά και στους εφήβους αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Ζουν σε ένα περιβάλλον όπου η εικόνα κυριαρχεί, αλλά πολλές φορές δεν υπάρχει ο χρόνος να την επεξεργαστούν ή να την αμφισβητήσουν. Μαθαίνοντας φωτογραφία, ένα παιδί μπορεί να καλλιεργήσει την παρατηρητικότητα, τη φαντασία, την υπομονή και την προσωπική του έκφραση. Μπορεί επίσης να μάθει να σέβεται τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντι από τον φακό του και να κατανοεί ότι κάθε εικόνα είναι και μια επιλογή. Δεν θέλουμε απαραίτητα να δημιουργήσουμε νέους επαγγελματίες φωτογράφους. Θέλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν μια πιο συνειδητή και δημιουργική σχέση με τις εικόνες. Και αυτό είναι ένα εφόδιο που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της φωτογραφίας.

Η κεντρική εναρκτήρια εκδήλωση έχει τον τίτλο «Η Φωτογραφία Σήμερα». Τι θέλετε να ανοίξει αυτή η συζήτηση και γιατί θεωρήσατε σημαντικό να αποτελέσει το σημείο εκκίνησης της διοργάνωσης;

Θέλαμε το Alexandroupolis Photo Week να ξεκινήσει με μια ουσιαστική συζήτηση και όχι απλώς με μια εθιμοτυπική εκδήλωση εγκαινίων. Η φωτογραφία βρίσκεται σήμερα σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αλλά και σύνθετη περίοδο. Η τεχνολογία, η Τεχνητή Νοημοσύνη, τα κοινωνικά δίκτυα και οι αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε έχουν μεταβάλει ριζικά τη σχέση μας με την εικόνα. Ταυτόχρονα, η φωτογραφία εξακολουθεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την κοινωνία, τις ανθρώπινες σχέσεις, την πραγματικότητα και πολλές φορές ακόμη και την ίδια την αλήθεια. Θέλουμε, λοιπόν, να ανοίξουμε ερωτήματα. Τι σημαίνει φωτογραφίζω σήμερα; Ποιος είναι ο ρόλος του δημιουργού; Πώς αλλάζει η φωτογραφική αφήγηση; Πόσο μπορούμε να εμπιστευτούμε μια εικόνα; Και ποια είναι η θέση της φωτογραφίας μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει τόσο γρήγορα; Με τη συμμετοχή ανθρώπων όπως ο Ηρακλής Παπαϊωάννου, ο Κωνσταντίνος Πίττας, η Δώρα Λαβαζού και η Ειρήνη Κοντογεωργίου, επιδιώκουμε να συναντηθούν διαφορετικές εμπειρίες και προσεγγίσεις. Δεν επιδιώκουμε μια στημένη συζήτηση με έτοιμες απαντήσεις. Θέλουμε έναν ζωντανό διάλογο, με διαφορετικές απόψεις και ουσιαστική συμμετοχή του κοινού. Γιατί η φωτογραφία δεν είναι μόνο κάτι που βλέπουμε. Είναι και κάτι για το οποίο αξίζει να συζητάμε.

Σήμερα παράγονται και διακινούνται περισσότερες εικόνες από ποτέ. Τι είναι αυτό που μπορεί ακόμη να κάνει μια φωτογραφία να ξεχωρίσει και να αποκτήσει πραγματική αξία για τον θεατή;

Νομίζω ότι αυτό που κάνει μια φωτογραφία να ξεχωρίζει δεν είναι απαραίτητα η τεχνική της αρτιότητα ή το πόσο εντυπωσιακή φαίνεται με την πρώτη ματιά. Είναι η ικανότητά της να μας προκαλέσει ένα συναίσθημα, να μας γεννήσει μια σκέψη, να μας δημιουργήσει ένα ερώτημα ή να μας κάνει να επιστρέψουμε σε αυτήν. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι εικόνες καταναλώνονται με απίστευτη ταχύτητα. Τις βλέπουμε, τις προσπερνάμε και συχνά τις ξεχνάμε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Μια ουσιαστική φωτογραφία, όμως, έχει τη δύναμη να διακόψει αυτή τη διαδικασία. Να μας αναγκάσει, με έναν τρόπο, να αφιερώσουμε λίγο περισσότερο χρόνο. Προσωπικά, πιστεύω ότι η αξία μιας εικόνας βρίσκεται σε αυτό που παραμένει μέσα μας αφού σταματήσουμε να την κοιτάμε. Και ίσως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, να έχουμε ανάγκη από τέτοιες εικόνες.

Η τεχνολογία και η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζουν πλέον τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούμε και αντιλαμβανόμαστε τις εικόνες. Ποια νέα ερωτήματα δημιουργεί αυτή η εξέλιξη για τον φωτογράφο και για τη φωτογραφία;

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μάς φέρνει μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, την οποία θεωρώ ότι δεν μπορούμε ούτε να αγνοήσουμε ούτε να αντιμετωπίσουμε απλώς με φόβο. Η τεχνολογία πάντοτε επηρέαζε τη φωτογραφία. Από την εμφάνιση του φιλμ μέχρι την ψηφιακή εποχή, κάθε μεγάλη αλλαγή δημιουργούσε νέες δυνατότητες, αλλά και νέους προβληματισμούς. Αυτό που διαφοροποιεί τη σημερινή εξέλιξη είναι ότι πλέον μπορούμε να δημιουργούμε εικόνες που μοιάζουν φωτογραφικές χωρίς να έχει προηγηθεί απαραίτητα η καταγραφή μιας πραγματικής στιγμής. Και εδώ ανακύπτουν σοβαρά ερωτήματα. Πού βρίσκεται το όριο ανάμεσα στη φωτογραφία και στη συνθετική εικόνα; Πώς διασφαλίζεται η αυθεντικότητα; Τι συμβαίνει με τα πνευματικά δικαιώματα και τη συναίνεση των ανθρώπων που απεικονίζονται; Πώς προστατεύεται η εμπιστοσύνη του κοινού στην εικόνα ως τεκμήριο; Δεν θεωρώ ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως απειλή. Μπορεί να αποτελέσει και ένα νέο δημιουργικό εργαλείο, αρκεί να υπάρχει γνώση, διαφάνεια και κριτική σκέψη. Εκείνο που πιστεύω ότι δεν πρέπει να χαθεί είναι η ανθρώπινη πρόθεση πίσω από τη δημιουργία. Η προσωπική εμπειρία, η συνείδηση, η ευθύνη και η ανάγκη του ανθρώπου να εκφράσει κάτι δικό του. Η τεχνολογία μπορεί να μας δώσει περισσότερα μέσα. Δεν μπορεί όμως να αποφασίσει για λογαριασμό μας τι αξίζει πραγματικά να πούμε.

Μέσα σε αυτή την τεράστια παραγωγή εικόνων, πόσο σημαντική παραμένει η προσωπική ματιά του φωτογράφου; Είναι τελικά αυτή που μπορεί να διαφοροποιήσει μια εικόνα από τις εκατομμύρια άλλες που βλέπουμε καθημερινά;

Για μένα, η προσωπική ματιά είναι η ουσία της φωτογραφίας ως δημιουργικής πράξης. Δύο άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ίδια μηχανή, να βρεθούν στο ίδιο σημείο, την ίδια ακριβώς στιγμή, και παρ' όλα αυτά να δημιουργήσουν δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες. Αυτό συμβαίνει γιατί ο καθένας κουβαλά τις δικές του εμπειρίες, τις μνήμες, τις ευαισθησίες, τις αγωνίες και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Η προσωπική ματιά δεν είναι κάτι που αγοράζεται μαζί με έναν καλύτερο εξοπλισμό ούτε αποκτάται μέσα από μια τεχνική συνταγή. Καλλιεργείται με τον χρόνο, την παρατήρηση, τη μελέτη, τον πειραματισμό και πολλές φορές μέσα από την αμφισβήτηση του ίδιου μας του έργου. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους θεωρώ τόσο σημαντική την ύπαρξη φωτογραφικών ομάδων. Η επαφή με άλλους δημιουργούς, η ανταλλαγή απόψεων και η κριτική μάς βοηθούν να ανακαλύψουμε σταδιακά τη δική μας φωνή. Η φωτογραφία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν δεν προσπαθεί απλώς να αναπαράγει κάτι που έχουμε ήδη δει, αλλά μας προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο να το αντιληφθούμε.

Αν το Alexandroupolis Photo Week είναι η αρχή ενός νέου θεσμού, πώς θα θέλατε να τον δείτε να εξελίσσεται τα επόμενα χρόνια; Τι θα θέλατε να προσθέσει στην πολιτιστική ζωή της Αλεξανδρούπολης;

Το μεγάλο μας όραμα είναι το Alexandroupolis Photo Week να αποκτήσει συνέχεια, συνέπεια και τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα. Θα θέλαμε τα επόμενα χρόνια να εξελιχθεί σε ένα ετήσιο σημείο συνάντησης φωτογράφων, καλλιτεχνών και ανθρώπων που αγαπούν τη φωτογραφία, από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό. Να φιλοξενεί περισσότερες εκθέσεις, δημιουργικές συνεργασίες, εκπαιδευτικά προγράμματα, εργαστήρια, παρουσιάσεις και συζητήσεις. Να συνδεθεί ακόμη περισσότερο με τα σχολεία, τους νέους και την τοπική κοινωνία. Ιδιαίτερη σημασία έχει για εμάς και η διασυνοριακή διάσταση. Η γεωγραφική θέση της Αλεξανδρούπολης, στο σταυροδρόμι διαφορετικών πολιτισμών, μπορεί να γίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Οι σχέσεις που έχουμε αναπτύξει με φωτογραφικές κοινότητες γειτονικών χωρών, όπως της Τουρκίας και της Βουλγαρίας, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για νέες κοινές δράσεις. Θέλω όμως να είμαι και ρεαλιστής. Η δημιουργία ενός θεσμού απαιτεί χρόνο, πόρους, συνεργασίες και ανθρώπους πρόθυμους να τον στηρίξουν. Δεν αρκεί ο ενθουσιασμός μιας πρώτης χρονιάς. Αυτό που μπορούμε να υποσχεθούμε είναι ότι θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με την ίδια αφοσίωση. Πιστεύω βαθιά ότι η ελληνική περιφέρεια διαθέτει ανθρώπους με εξαιρετικές δυνατότητες και σημαντική δημιουργική ενέργεια. Δεν χρειάζεται κάθε αξιόλογη πολιτιστική δραστηριότητα να συγκεντρώνεται στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Αλεξανδρούπολη μπορεί να γίνει τόπος παραγωγής και συνάντησης πολιτισμού, όχι απλώς τόπος που φιλοξενεί περιστασιακά πολιτιστικές εκδηλώσεις. Αυτό θα ήταν για εμάς η μεγαλύτερη επιτυχία του Alexandroupolis Photo Week.

Τι επιδιώκετε να κρατήσει ο επισκέπτης από την πρώτη διοργάνωση του Alexandroupolis Photo Week αλλά και τι θα θέλατε να μείνει στην πόλη μετά το τέλος της;

Θα ήθελα ο επισκέπτης να φύγει έχοντας ανακαλύψει κάτι καινούργιο. Μια φωτογραφία που τον συγκίνησε, μια σκέψη που δεν είχε κάνει προηγουμένως, έναν δημιουργό που δεν γνώριζε ή ίσως μια διαφορετική πλευρά της ίδιας του της πόλης. Θα ήθελα, επίσης, να αισθανθεί ότι συμμετείχε σε κάτι αληθινό. Σε μια διοργάνωση που δημιουργήθηκε από ανθρώπους της Αλεξανδρούπολης, με προσωπική δουλειά, συνεργασία και πολύ μεγάλη αγάπη για τη φωτογραφία. Όσο για την πόλη, εύχομαι να μείνει κάτι περισσότερο από την ανάμνηση μιας επιτυχημένης εβδομάδας. Να μείνει η αίσθηση ότι μπορούμε να δημιουργούμε σημαντικά πράγματα όταν συνεργαζόμαστε. Ότι ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ουσιαστικό κομμάτι της ζωής μας. Και ότι ακόμη και από μια ακριτική πόλη, με περιορισμένους πόρους αλλά με ανθρώπους που έχουν όραμα και διάθεση προσφοράς, μπορούν να γεννηθούν πρωτοβουλίες με ουσία και προοπτική. Θα ήθελα, τέλος, να ευχαριστήσω τους ανθρώπους του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, τους δημιουργούς, τους εθελοντές, τους συνεργάτες και όλους όσοι στηρίζουν αυτή την πρώτη προσπάθεια. Γιατί το Alexandroupolis Photo Week δεν είναι το έργο ενός ανθρώπου. Είναι μια συλλογική προσπάθεια και θα ήθελα να παραμείνει έτσι. Αν μετά το τέλος της διοργάνωσης υπάρξουν άνθρωποι που θα θελήσουν να πιάσουν για πρώτη φορά μια φωτογραφική μηχανή, παιδιά που θα αρχίσουν να παρατηρούν πιο προσεκτικά τον κόσμο γύρω τους και πολίτες που θα περιμένουν την επόμενη διοργάνωση, τότε θα έχουμε πετύχει κάτι πραγματικά σημαντικό. Για εμάς, το Alexandroupolis Photo Week δεν είναι απλώς μια εβδομάδα αφιερωμένη στη φωτογραφία. Είναι η προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε έναν νέο χώρο συνάντησης, έκφρασης και πολιτισμού στην Αλεξανδρούπολη. Και ελπίζουμε πως είναι μόνο η αρχή.

***

Info

Alexandroupolis Photo Week 2026
Ημερομηνίες: 31 Οκτωβρίου – 8 Νοεμβρίου 2026
Εγκαίνια: Σάββατο 31 Οκτωβρίου, 18:30
Διοργάνωση: Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης
Η Εβδομάδα Φωτογραφίας Αλεξανδρούπολης - Alexandroupolis Photo Week πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη και την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και υπό την αιγίδα του Δήμου Αλεξανδρούπολης.