Ο Κέρουακ, ο Γκίνσμπεργκ και η παρέα των Μπιτ σε εικόνες

Έγραφαν, ζωγράφιζαν, έπαιζαν μουσική. Κάπνιζαν, καυγάδιζαν, φόραγαν μαύρα ρούχα, ενίοτε τα έβγαζαν. Χόρευαν κι έπιναν ολονυχτίς...

Από τα καφέ μπαρ της Νέας Υόρκης μέχρι τα εναλλακτικά βιβλιοπωλεία και στέκια του Σαν Φρανσίσκο −με όλες τις ενδιάμεσες στάσεις− ο φωτογράφος του πρακτορείου Μάγκνουμ, Μπερτ Γκλιν, αποτύπωσε με το φακό του την μπιτ σκηνή σε όλη της την άγρια και δημιουργική δόξα στα τέλη του ’50 και τις αρχές της δεκαετίας του ’60 σε ένα βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις RAP. Τις φωτογραφίες του Γκλιν συνοδεύει ένα αδημοσίευτο δοκίμιο του Τζακ Κέρουακ, με τίτλο «Αυτή είναι η Μπιτ νυχτερινή ζωή της Νέας Υόρκης».

Οι φωτογραφίες αυτές βρέθηκαν κατά τύχη όταν η χήρα του Γκλιν, Έλενα, ανέλαβε την αρχειοθέτηση του φωτογραφικού αρχείου του συζύγου της λίγο μετά το θάνατό του, το 2008. Τα ανακάλυψε στοιβαγμένα και παραπεταμένα σε μια παλιά αποθήκη. Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι μαυρόασπρες αλλά δεν λείπουν και οι έγχρωμες, με το χρώμα να προσδίδει μια αίσθηση ζεστασιάς και εγγύτητας στα πρόσωπα και τους χώρους που έγιναν οι λήψεις. Ανακαλώντας στη μνήμη της τα χρόνια του ’50 και του ’60, η Έλενα Γκλιν θυμάται: «Τότε τα περιοδικά ήθελαν τις μαυρόασπρες φωτογραφίες και αυτές ζητούσαν από τον Μπερτ. Αλλά και το χρώμα βοηθάει πολύ στην αποτύπωση της ατμόσφαιρας εκείνης της εποχής. Άλλωστε μπιτ σήμαινε και αυτό: χαρά της ζωής, ελευθερία, παρέες που γράφουν ιστορία».