Κ. ΒΗΤΑ: Η ζωγραφική είναι μια κατάσταση της καρδιάς

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε τον Κ.ΒΗΤΑ από τα τραγούδια του. Λίγοι ξέρουν ότι η πρώτη του αγάπη ήταν η ζωγραφική: γεννημένος στη Μελβούρνη, επέστρεψε εκεί μετά το λύκειο στην Αθήνα για να σπουδάσει ζωγραφική και ιστορία της τέχνης, στα άγρια χρόνια του post-punk. Η μουσική ήρθε μετά. Η ζωγραφική δεν σταμάτησε ποτέ.

Είκοσι ένα χρόνια μετά την πρώτη του ατομική έκθεση στο τότε Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης —μια συρραφή από βίντεο, φωτογραφίες, ψηφιακές εικόνες και στίχους— ο Κ.ΒΗΤΑ επιστρέφει στην πόλη που, όπως λέει, υπήρξε καταφύγιό του στις δύσκολες στιγμές. Αυτή τη φορά μόνο με πίνακες. Στο «Μόνο η ακτογραμμή μένει», στο Case Studio του MOMUS, λάδια που ζωγράφισε από το 2019 έως σήμερα εκτίθενται για πρώτη φορά: τοπία που δεν αντιστοιχούν σε κανέναν πραγματικό τόπο, έντονα χρώματα, φιγούρες που στέκονται κοντά αλλά δεν συναντιούνται. Τίτλοι όπως «Μέχρι να γυρίσεις» και «Αδιέξοδο στο καλοκαίρι» θα μπορούσαν να είναι στίχοι του.

Μιλήσαμε μαζί του για τα λάθη που αφήνει πάνω στον καμβά, για το φινάλε της «Έκλειψης» του Αντονιόνι, για τον Σεζάν και τον Μπέικον, και για το γιατί θα ήταν, όπως λέει, «χαζό» να ζωγραφίζει για να εκφράσει συναισθήματα.