Η Ρέμπεκα Χορν, η Γερμανίδα καλλιτέχνης εγκαταστάσεων, γνωστή για τις σουρεαλιστικές και αισθησιακές «μηχανές τέχνης» της που ενσωμάτωναν μουσικά όργανα, φτερά πουλιών και μηχανική, πέθανε σε ηλικία 80 ετών, όπως επιβεβαίωσε το ίδρυμά της.
Σύμφωνα με το Ίδρυμα Moontower, ο θάνατος της Ρέμπεκα Χορν επήλθε το βράδυ της Παρασκευής στο Bad König, στη γενέτειρά της, τη δυτικογερμανική περιοχή Odenwald.
Γεννημένη το 1944, ένα χρόνο πριν από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Χορν σπούδασε στο Αμβούργο και το Λονδίνο πριν γίνει γνωστή ως καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη και το Παρίσι. Το πρώιμο έργο της έφερε τη σφραγίδα του κινήματος Fluxus: στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τη δεκαετία του 1970 δούλεψε πάνω στον Μονόκερο, ένα κοστούμι για μια συμφοιτήτριά της, την οποία έστειλε σε έναν ημίγυμνο περίπατο στο δάσος ένα καλοκαιρινό πρωινό.
Έχει συμμετάσχει στην Μπιενάλε της Βενετίας, στην Μπιενάλε του Σίδνεϋ και ήταν από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που έχουν λάβει τέσσερις φορές μέρος στην Documenta του Κάσσελ. Οι πρώτες της αναζητήσεις ήταν επηρεασμένες από τα γραπτά του Franz Kafka και του Jean Genet και από τα φιλμ του Luis Buñuel και του Pier Paolo Pasolini. Μία πνευμονική πάθηση από την οποία προσεβλήθη το 1968 ήταν η αιτία που την ανάγκασε να σταματήσει να χρησιμοποιεί συγκεκριμένα υλικά στην γλυπτική της και μετά από μια περίοδο ανάρρωσης σε σανατόριο, άρχισε να δημιουργεί μια σειρά από γλυπτά που έχουν ως θέμα την απομόνωση, τον εγκλεισμό, την αδυναμία και το τρωτό του ανθρώπινου σώματος, αλλά επίσης και την σεξουαλική διάθεση και ερωτική διάσταση του.
Μετά από μια μικρή παραμονή της στο Λονδίνο το 1971, προσεκλήθη να συμμετάσχει στην Documenta του Kassel, όπου και έδωσε την πρώτη μεγάλη περφόρμανς της. Τον ίδιο χρόνο άρχισε να κατασκευάζει μηχανικά – κινητικά έργα. Επίσης δημιούργησε το πρώτο φιλμ της το «Berlin Exercises: Dreaming Under Water», το οποίο πήρε το Βραβείο Κριτικών Τύπου το 1975.
Στην δεκαετία του 1980, η Χορν άρχισε να δουλεύει με εγκαταστάσεις για συγκεκριμένους χώρους. Συνεργαζόμενη με τον Γιάννη Κουνέλη το 1986 σε μια εγκατάσταση σε ένα άσυλο ανιάτων στην Βιέννη, η Χορν άρχισε να ενδιαφέρεται συστηματικά για την ιστορία και την μνήμη του περιβάλλοντος. Ασχολήθηκε από τότε με ιστορικούς τόπους σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως κοντά σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Βαϊμάρη.
Ένα από τα προγράμματα εξωστρέφειας και διεθνούς παρουσίας του μουσείου φέρνει επιμελητές από το εξωτερικό στην Ελλάδα για να γνωρίσουν την σύγχρονη τέχνη της χώρας μας
Η διεθνής διοργάνωση ανεξάρτητης τέχνης επιστρέφει στην Αθήνα από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου με 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, performances, ομιλίες, workshops και ελεύθερη είσοδο
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
17°
