Μια σειρά νέων γλυπτικών έργων σε μπρούτζο και μάρμαρο που παραπέμπουν στην ανάπτυξη φυτών τα οποία φυτρώνουν μέσα από την πέτρα, σαν να προέρχονται από τη γη.
Η έκθεση Impronte di corpi nell’aria / Bodies Imprinted in the Air με έργα του Giuseppe Penone για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην Gagosian.
Η Gagosian παρουσιάζει την έκθεση Impronte di corpi nell’aria / Bodies Imprinted in the Air, με έργα του Giuseppe Penone που δημιούργησε από τη δεκαετία του 1970 έως και το 2020.
Μέσα από μία καλλιτεχνική πορεία που εκτείνεται σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες, ο Penone επεκτείνει συνεχώς τις παραμέτρους της τέχνης μέσω της ενδελεχούς εξέτασης της αλληλεπίδρασης μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και της φύσης. Από την αρχή της καριέρας του στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ως εκφραστής του κινήματος της Arte Povera, έχει χρησιμοποιήσει και αντιπαραβάλλει υλικά τόσο αρχαία όσο και σύγχρονα, «ακατέργαστα» και τεχνητά - όπως μπρούτζο, δέρμα, ξύλο, πέτρα και αγκάθια ακακίας.
Η έκθεση πήρε τον τίτλο της από μια σειρά νέων γλυπτικών έργων σε μπρούτζο και μάρμαρο που παραπέμπουν στην ανάπτυξη φυτών τα οποία φυτρώνουν μέσα από την πέτρα, σαν να προέρχονται από τη γη.
Όταν δουλεύεις με οποιοδήποτε υλικό, το υλικό είναι αυτό που σε καθοδηγεί. Αποστολή του καλλιτέχνη είναι να εξωθήσει και να αναδείξει τη ζωτικότητά του. Σκοπός μου είναι να σας κάνω να κατανοήσετε τι εστί δημιουργία, ποια είναι η αλληλουχία σκέψεων και πράξεων. —Giuseppe Penone
Τα πρώιμα έργα του Penone χαρακτηρίζονται από μια στοιχειώδη απλότητα. Διερευνώντας πρωτογενή υλικά στο άμεσο περιβάλλον του, δημιουργούσε συχνά εικαστικές παρεμβάσεις στα δάση γύρω από την ιδιαίτερη πατρίδα του στο Πιεμόντε. Η Arte Povera, η οποία διακρίνεται από τη χρήση «φτωχών» και αντισυμβατικών υλικών, όπως οι φυτικές ύλες, αμφισβήτησε τις πολιτισμικές παραδοχές αναπολώντας μια προβιομηχανική εποχή. Το κίνημα κατέκρινε τις απανθρωποποιητικές συνέπειες της εκβιομηχάνισης και αντιπαρατέθηκε με άλλα είδη τέχνης, τόσο παλαιότερα όσο και σύγχρονα, όπως ο Σουρεαλισμός, η Αμερικανική Ποπ Αρτ και ο Μινιμαλισμός.
Ο Penone ενσωματώνει συχνά το σώμα και τις χειρονομίες του στο έργο του: οι φωτογραφίες Libro / polvere trappola / mano (Book / Dust Trap / Hand) (1972) και Guanti (Gloves) (1972)—τα πιο πρώιμα έργα της έκθεσης—ενσωματώνουν εικόνες του χεριού του. Αυτή η πρακτική επαναλαμβάνεται και σε πιο πρόσφατα έργα του, όπως στο Rotazione (Rotation, 2020), το οποίο απεικονίζει ένα χέρι κατά την πράξη της δημιουργίας πολλαπλών αποτυπωμάτων. Σε μεταγενέστερα έργα, ο καλλιτέχνης παραπέμπει στη μορφή του σώματός του με λιγότερο άμεσο τρόπο. Σε επιτοίχιες μαρμάρινες πλάκες, όπως στο έργο Pelle di marmo – oro (Skin of Marble – Gold, 2006), αποκαλύπτει πλέγματα που θυμίζουν φλέβες, καθιστώντας ασαφή τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ ζωικού και ορυκτού, και δίνοντας έμφαση στις μετασχηματιστικές φυσικές διεργασίες της γέννησης και της ανάπτυξης, του θανάτου και της φθοράς.
O Giuseppe Penone γεννήθηκε το στο Γκαρέσιο της Ιταλίας, ενώ ζει και εργάζεται στο Παρίσι και το Τορίνο. Τα έργα του ανήκουν σε σημαντικές συλλογές, όπως στην Tate στο Λονδίνο, το Centre Pompidou στο Παρίσι, το Louvre Abu Dhabi, το Museum of Contemporary Art στο Λος Άντζελες, το Metropolitan Museum of Art στη Νέα Υόρκη και το Museum of Modern Art στη Νέα Υόρκη. Εκθέσεις του περιλαμβάνουν τις Musée des Arts Contemporains du Grand-Hornu, Βέλγιο (2010), Nelle Mani – In the Hands, De Pont Museum, Tilburg, Ολλανδία (2010), 22 Opere a Versailles στο Château de Versailles, Γαλλία (2013), Ideas of Stone (Idee di Pietra), Madison Square Park, Νέα Υόρκη (2013–14), Being the River, Repeating the Forest, Nasher Sculpture Center, Ντάλας (2015), Sculpture, Museo di Arte Moderna e Contemporanea di Trento e Rovereto, Ιταλία (2016), Anafora, Reggia di Venaria Reale, Ιταλία (2016) και Matrice / Matrix, Palazzo della Civiltà Italiana, Ρώμη (2017). Ο Penone έχει λάβει πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του Praemium Imperiale, από την Ιαπωνική Ένωση Καλών Τεχνών (2014). Το 2017, η μόνιμη εγκατάστασή του για το Louvre Abu Dhabi, με τίτλο Germination παρουσιάστηκε στα εγκαίνια του Μουσείου.
ΙΝΦΟ Εγκαίνια: Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου, 6 – 9 μμ
Λειτουργία Έκθεσης: 16 Σεπτεμβρίου – 13 Νοεμβρίου 2021
Gagosian, Αναπήρων Πολέμου 22, Αθήνα
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
