- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Tο «Practicing» της Ελισάβετ Σφυρή αυτό το Σαββατοκύριακο
H Ελισάβετ Σφυρή είναι η performance όπου το σώμα της γλώσσας και η γλώσσα του σώματος συνθέτουν μια άλλου είδους μουσική και συναίσθημα.
Ιντάστριαλ θόρυβοι πόλης, κομμένοι και πειραγμένοι, παράγουν μια βοή, σαν κτήνος που βρυχάται με χίλιες φωνές. Μέσα τους και η δική της, μπορεί και η δική σου, λέξεις, λαρυγγισμοί, παρεμβολές από συχνότητες μηχανών ή βαγονιών, έντεχνα επεξεργασμένοι, ώστε να μεταδίδουν μια αγχωτική και πιεστική «μικροφωνική». Σαν να έρχονται από το βάθος ενός εφιάλτη ή από τα βάθη ενός πειραγμένου ηχείου. Σαν αντήχηση μητροπολιτικής παράκρουσης. Η Σφυρή παλαντζάρει σε μια πλατφόρμα-διάδρομο. Μετακινείται διαρκώς, μπροστά, πίσω, τρέχει ακόμα και επιτόπια. Τρέχουμε ακόμα και όταν δεν τρέχουμε, το σώμα της - σώμα μας είναι αδύνατον να σταματήσει να πιέζει και να πιέζεται. Τα μικρόφωνα που είναι τοποθετημένα στην πλατφόρμα- διάδρομο (γυμναστηρίου; Ή μήπως μιας αλυσίδας παραγωγής, όπου άνθρωποι κατασκευάζονται σε σειριακή σειρά εργοστασίων του μέλλοντος, όπως στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας; Μπορεί και σκέτος ιμάντας, όπου πάνω του βαδίζουν για εγκιβωτισμό σε κονσέρβες σκέτα προϊόντα;). Τα μικρόφωνα όμως δεν αναπαράγουν μόνο τον ήχο της πλατφόρμας – πόλης – ανθρώπων - μηχανών και προϊόντων. Τα μικρόφωνα, ένα άλλο σετ, φορεμένο πάνω στην καλλιτέχνη, αναπαράγουν και τις παλμικές κινήσεις του καρδιογράφου της. Μπορεί και το αθόρυβο κύλισμα του ιδρώτα της, καθώς με κάματο εξελίσσεται η ιδέα που επιτελεί στην περφόρμανς «Practining»: η μουσική, τα τραγούδια, οι φωνές, οι μηχανές, το σώμα σε έναν μισοφωτισμένο χώρο, όπως αυτός όπου θα συμβεί η «δράση», παράγουν ένα υπερδυναμικό κολάζ. Ηχητικό αλλά και συναισθηματικό. Βίωμα, ψυχολογία, κοινωνία, πολεοδομία, ρυθμικές κινήσεις εντός πεδίου όπου τα πάντα εργαλειοποιούνται. Το σώμα μας, η φωνή μας, τα πάντα σ' ένα σύστημα, όπως είναι ο καπιταλισμός, παράγουν ένα απίστευτο overdose. Αντικείμενων και υποκειμένων. Τα αντικείμενα στις βιτρίνες και τις προθήκες των πολυκαταστημάτων. Δεν μπορούν να μιλήσουν. Αλλά τα σώματα και τα συναισθήματα δουλεύουν στο φουλ. Πιάνουν όρια, χτυπάνε κόκκινο, παθαίνουν υπερκόπωση, κατάθλιψη, κουβαλούν μια διαρκή και συναισθηματική κούραση. Μικροί, μεγάλοι, εργάτες, κούριερ, ντελίβερι μπόις, μπάρμεν, μοντέλα, δακτυλογράφοι, ποπ τραγουδίστριες, σπουδαστές χάνουν σιγά σιγά, ύπουλα, γιατί δεν το καταλαβαίνουν αμέσως την ενέργειά τους. Κάποιος την απορροφά. Η πόλη, η οικονομία, το νταλαβέρι για τα προς το ζην, καμία ικανότητα αντίστασης. Just a little bit (beat) harder. Αντιμετωπίζοντας το σώμα της ως ανθρώπινη καθολική εμπειρία (είμαστε οι άλλοι και οι άλλοι είμαστε εμείς), η Σφυρή εκτελεί μια άσκηση ισορροπίας διαρκείας. Όπως όλοι μας. Ένα τραγούδι που συντίθεται κάθε λεπτό, από και ανάμεσα σε εύθραυστες αυτονομίες υπάρξεων, διασυνδέεται και διασυνδέει τα πάντα. Αυτήν με εμάς, εμάς με εκείνη. Τον ιδρώτα, τη φωνή, την κίνησή της. Αλληλοεξαρτιόμαστε. Το πρώτο ερώτημα. Και μετά το δεύτερο. Τι κάνουμε;
Η πλατφόρμας έρευνας & τέχνης hd.kepler. σάς προσκαλεί το Σάββατο 31 Μαρτίου και την Κυριακή 1η Απριλίου 2018 από τις 6.30 έως τις 10.30 μ.μ στην περφόρμανς Practicing της Ελισάβετ Σφυρή στο εργαστήριο της Δέσποινας Χαριτωνίδη (Κοκκινάκη 3 - 5, 111 43, μετρό Άγιος Ελευθέριος). H έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 6 Απριλίου 2018.
Το Practicing είναι ένα ζωντανό γλυπτό που αποτελείται από μια κινούμενη πλατφόρμα, η οποία κατά την ενεργοποίησή της παράγει ήχους, σύμφωνα με τη ρυθμική κίνηση των σωμάτων που στέκονται πάνω της. Η Σφυρή καταπιάνεται με το θέμα της προσοχής μέσα από τις οικολογίες της ισορροπίας, προσωπικές (σώμα, ψυχολογία, βίωμα) και συλλογικές (διάδραση, ανθρώπινες σχέσεις, κοινωνία). ΤοPracticing συμπεριλαμβάνεται στον εκθεσιακό κύκλο Ασκήσεις Προσοχής σε επιμέλεια της Ελένης Ρήγα σε συνέχεια της έκδοσης Οι οικολογίες του βλέμματος από την πλατφόρμα hd.kepler.
H Ελισάβετ Σφυρή (γ. 1994, Μαρούσι), ζει στο Λονδίνο και σπουδάζει γλυπτική στο Royal College of Art. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Goldsmiths University, Λονδίνο. Έχει συµµετάσχει σε πολλές οµαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όπως στο µουσείο CICA στη Νότια Κορέα, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης της Γενεύης ενώ το Μάιο του 2018 θα συµµετέχει στην έκθεση Sisyphus Version 20.18 στο Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Ταιβάν.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια μεγάλη έκθεση αποδεικνύει ότι ο Ανρί Ματίς, στα ογδόντα του, επανεφηύρε την τέχνη του και επηρέασε την ιστορία της τέχνης
Η πορεία της καλλιτεχνικής ιδιοφυίας του 20ού αιώνα
Η έκθεση διοργανώνεται στο πλαίσιο του εορτασμού για την Εκατονταετηρίδα του Κολλεγίου
Ατομικά και συλλογικά πρότζεκτ που εγκαινιάζονται αυτήν την εβδομάδα
Εγκαινιάζεται επίσημα στις 15 Απριλίου - Ενδέχεται να ανοίξει νωρίτερα στο κοινό
Τερατάκια που γελούν, γυναίκες που ποζάρουν και ένας κόσμος που εκρήγνυται
Νίκη Καναγκίνη, Γιάννης Χρήστου και Στάθης Λογοθέτης σε «διάλογο» μέσα από τα έργα τους και την πορεία τους
Ανατροπή από κορυφαίο μελετητή - Το έργο ανήκει στον Ολλανδό καλλιτέχνη και όχι σε μαθητή του
Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκε η «Θεά από Ατσάλι» αφιερωμένη στη θρυλική Μαρία Κάλλας
Ο βίος του Ολλανδού ζωγράφου που άσκησε καταλυτική επιρροή στην τέχνη
Ένας σχολιασμός της οπτικής κουλτούρας συμβάλλοντας ουσιαστικά στον σύγχρονο καλλιτεχνικό διάλογο
Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη
Oι σχεδιαστές που άλλαξαν τη μόδα
Όλα για τη Συλλογή Κωστάκη, τη Ρωσική Πρωτοπορία και την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος»
Από τη μεγάλη συλλογή του ΜΙΕΤ στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την περφόρμανς του Γιώργου Δρίβα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Ανακαλύψτε τη δυναμική της τέχνης για χώρους με προσωπική σφραγίδα και μοναδική ταυτότητα
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Σε επιμέλεια Νεκτάριου – Αλφρέδου Γκούβερη, ως Τρίτη 31 Μαρτίου.
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
Νέο δημοσίευμα επιχειρεί να λύσει το μεγαλύτερο αίνιγμα της σύγχρονης τέχνης - Αλλά τι αλλάζει πραγματικά;
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.