Η γκαλερί Σκουφά συμμετέχει στη φετινή Art-Athina με έργα τεσσάρων καλλιτεχνών, της Ναταλίας Μελά (γλυπτική), του Micha Cattaui-Λιβανού (γλυπτική-μικτή τεχνική), του Κώστα Παπανικολάου (ζωγραφική) και του Τάσου Μαντζαβίνου (ζωγραφική). www.skoufagallery.gr
Ναταλία Μελά, «Κόκορας», 2012, Χάρτινο γλυπτό, 40 x 33 x 40 εκ., Γκαλερί Σκουφά, ευγενική παραχώρηση της Έλλης Οικονομίδη
Η Ναταλία Μελά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923. Ο πατέρας της, Μιχαήλ, αξιωματικός του πυροβολικού, ήταν γιος του Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη, με καταγωγή από την Ήπειρο και τη Μακεδονία. Η μητέρα της, Αλεξάνδρα Πεσμαζόγλου, ήταν κόρη του τραπεζίτη Ιωάννη Πεσμαζόγλου. Το 1942 έδωσε εξετάσεις στο Εργαστήριο Γλυπτικής της Α.Σ.Κ.Τ και εκεί παρακολούθησε μαθήματα στα Εργαστήρια του Δημητριάδη και αργότερα του Τόμπρου. Παράλληλα πήγαινε και στο Εργαστήριο του Απάρτη. Την ίδια εποχή εγκαταστάθηκε στο δικό της εργαστήριο στην οδό Μουρούζη 5, στο οποίο εργάζεται μέχρι και σήμερα. Το 1946 πήρε το Α' βραβείο γυμνού και αποφοίτησε από την Α.Σ.Κ.Τ. Το 1951 παντρεύτηκε με τον αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Τα έργα της έχουν εκτεθεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Την άνοιξη του 2008 το Μουσείο Μπενάκη έκανε μεγάλη αναδρομική έκθεση για το έργο της. Με αφορμή την έκθεση αυτή εκδόθηκε το βιβλίο « Ναταλία Μελά» (εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2008). Τον Μάρτιο του 2011 η Ακαδημία Αθηνών την τίμησε με το Αριστείον Καλών Τεχνών.
Micha, “Handy”, 2012, μεικτή τεχνική σε καμβά, 80 x 60 εκ. Γκαλερί Σκουφά, ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη
O Micha Cattaui-Λιβανού γεννήθηκε στης 8 Απριλίου του 1972 στη Λωζάνη της Ελβετίας απο Αιγύπτιους και Έλληνες γονείς. Το 1995, σπούδασε Βιομηχανικό Σχέδιο στο Rhode Island School of Design στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής . Το 1996 ολοκλήρωσε το Μάστερ του στο Βιομηχανικό Σχέδιο στο Rhode Island School of Design στης Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής . Το 1996 κέρδισε το “Thomas Lamb Award” για αριστεία στον σχεδιασμό και την εφεύρεση. Σπούδασε ζωγραφική με τον Ελβετό καλλιτέχνη Ουίλιαμ Borloz και Σχέδιο με το γνωστό Αμερικανό καλλιτέχνη Thomas L. Mills.
Κώστας Παπανικολάου, «Χωρίς τίτλο», 2012, 100 x 100 εκ., Γκαλερί Σκουφά, ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη
Ο Κώστας Παπανικολάου γεννήθηκε στο Ριζοβούνι της Πρέβεζας το 1959. Σπούδασε ζωγραφική στην Α.Σ.Κ.Τ. από το 1979 εώς το 1985, με δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη και τον Δημήτρη Μυταρά. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις.
Τάσος Μαντζαβίνος, “Ο Καραγκιόζης γαμπρός”, 2010, λάδι σε καμβά, 70 x 50 εκ., Γκαλερί Σκουφά, ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη
Ο Τάσος Μαντζαβίνος γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα. Το 1984 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Την ίδια χρονιά παρουσίασε την πρώτη ατομική έκθεση έργων του και ακολούθησαν περισσότερες από δέκα. Έχει λάβει μέρος και σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ αυτών η 2η και 3η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών της Ευρωπαϊκής Μεσογείου (Θεσσαλονίκη 1986, Βαρκελώνη 1987 αντίστοιχα), η 16η Μπιενάλε Αλεξάνδρειας (1987), η Συλλογή Βλάση Φρυσίρα (Θεσσαλονίκη 1994) κ.ά. Έχει εικονογραφήσει βιβλία, ενώ από το 1986 διδάσκει ελεύθερο σχέδιο στη σχολή Βακαλό. Το ζωγραφικό έργο που παρουσίασε στα τέλη της δεκαετίας 1980 και στις αρχές της δεκαετίας 1990 υπήρξε εξαιρετικά πυκνό, με διαβαθμίσεις χρώματος και έντονη συνθετική διερεύνηση απέδιδε το βάθος των θεμάτων, πραγματώνοντας μια σαφώς υπαρξιακή αναζήτηση. Από τα μέσα της δεκαετίας 1990 εγκαταλείπει τη χρωματική ασκητικότητα και εισάγει επιπλέον πιο σαφή εικονογραφία. Η παραστατική πια ζωγραφική του, που εμφανίζει υψηλό βαθμό τεχνοτροπικής ελευθερίας -χρωματικές εντάσεις, αντιφυσιοκρατικός σχεδιασμός κ.ά.- εκδηλώνει τις ίδιες ανησυχίες, αλλά και την αφηγηματική τάση του. Ο Μαντζαβίνος ανασύρει μνήμες μέσα από ένα ευρύ προσωπικό και συλλογικό φάσμα και τις αναπλάθει με φαντασία, δημιουργώντας έναν προσωπικό μυθικό κόσμο, έναν κόσμο ονείρου, μυθιστοριών, φόβων και εκπλήξεων.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
