Τον γνωρίσαμε στους αγώνες καλλιτεχνικού πατινάζ, καθώς έγινε εφτά φορές πρωταθλητής Ελβετίας, δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής και το 2006 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Στεφάν Λαμπιέλ γεννήθηκε στο Μαρτινύ της Ελβετίας, ζει στη Λωζάνη και αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τους αγώνες λόγω πολλαπλών τραυματισμών στα γόνατα. Εξακολουθούμε ωστόσο να τον απολαμβάνουμε σε διάφορα εντυπωσιακά σόου, όπως το Intimissimi on Ice. Τον συναντήσαμε στη Βερόνα και προσπαθήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.
Είναι η δεύτερη φορά που εμφανίζεστε στην Αρένα της Βερόνας. Μπορείτε να μας περιγράψετε τα συναισθήματα σας;
Είναι πάντα μια εκπληκτική εμπειρία να εμφανίζεσαι στην Αρένα της Βερόνας. Σε αυτό το μέρος, πριν βγεις στη σκηνή, νιώθεις πραγματικά σαν μονομάχος. Από την άλλη, είναι κι ο Μποτσέλι, που είχα ανέκαθεν όνειρο να πατινάρω ακούγοντας live τη φωνή του και πόσο μάλλον σε ένα τόσο μαγευτικό μέρος με εξαιρετική ακουστική. Είμαι πολύ χαρούμενος που αποτέλεσα και φέτος κομμάτι αυτού του σόου.
Τι κάνει αυτό το σόου να ξεχωρίζει; Τι έχετε κερδίσει από αυτό;
Η ατμόσφαιρα, η τοποθεσία και η απίστευτα πλούσια ιταλική κουλτούρα. Έχω καταπληκτικές αναμνήσεις και κάθε χρόνο ανυπομονώ να έρθω, να μάθω κι εγώ νέα πράγματα και να μοιραστώ περισσότερα με τους άλλους καλλιτέχνες.
Την λατρεύω! Η Ιταλία είναι μία από τα αγαπημένα μου μέρη να ταξιδεύω. Λατρεύω την κουλτούρα, τα τοπία, το φαγητό, τη μόδα, τη μουσική, την τέχνη.... Κάθε πόλη είναι γεμάτη ιστορία. Η ατμόσφαιρα αυτής της χώρας είναι απίστευτη!
Ποιες είναι οι πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας σας;
Οι στιγμές επιτυχίας έχουν αλλάξει τη ζωή μου αλλά δεν έχω αλλάξει την εργασιακή μου ηθική και είναι όσα κάνω στην καθημερινή μου ζωή που καθορίζουν το ποιος είμαι. Επομένως, στην καριέρα μου οι πιο σημαντικές στιγμές είναι εκείνες με σβηστούς τους προβολείς της δημοσιότητας, εκείνες οι στιγμές που μου δίνουν τη δύναμη να έχω καλές εμφανίσεις στη σκηνή και να συνεχίζω το ταξίδι μου σε σόου όπως το Intimissimi on Ice.
Έχετε κερδίσει σχεδόν κάθε βραβείο. Τι σας κινητοποιεί να εξελίσσεστε σαν καλλιτέχνης;
Δεν υπάρχουν όρια στο πάθος και την τελειότητα. Δουλεύω πάντα σκληρά για να εξελίσσομαι και να προσφέρω τον καλύτερό μου εαυτό στο κοινό.
Λέγεται ότι στο χορό, οι μόνοι που ξεχωρίζουν είναι εκείνοι που έχουν άριστη τεχνική και πολύ πάθος. Συμβαίνει το ίδιο και στο πατινάζ;
Θα έλεγα πώς ναι, αφού για κάθε εμφάνιση χρειάζεσαι σίγουρα καλή τεχνική αλλά και πολύ πάθος. Δεν μπορείς να ταξιδέψεις το κοινό μόνο με την τεχνική ακόμα κι αν είναι άριστη. Πιστεύω πως κάθε καλλιτέχνης πρέπει να προσθέσει προσωπικά συναισθήματα και εκφράσεις για να κάνει ένα σόου φαντασμαγορικό.
Ένας από τους λόγους που είστε διάσημος είναι τα απίστευτα γρήγορα spin σας. Εδώ τι είναι πιο σημαντικό, η τεχνική ή το πάθος;
Και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά. Χωρίς τεχνική δεν μπορείς να εκτελέσεις τη χορογραφία και χωρίς πάθος να της δώσεις νόημα. Και τα δύο είναι ζωτικής σημασίας.
Πόση προσπάθεια και θυσίες χρειάζονται για να πετύχεις;
Μαθαίνοντας την τεχνική χρειάζεσαι πειθαρχία, αποφασιστικότητα και πολλές επαναλήψεις. Στο πατινάζ, όσο περισσότερο αναπτύσσεις τις ικανότητές σου, τόσο πιο εύκολα μπορείς να εκφράσεις τα συναισθήματά σου και να τα μοιραστείς με το πλήθος. Δεν υπάρχουν όρια στο πάθος.
Η απόσυρσή σας από τους αγώνες ήταν αποτέλεσμα πολλαπλών τραυματισμών. Πόσο σημαντικό είναι να ανακάμπτεις στη ζωή;
Στη ζωή υπάρχουν εμπόδια, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τα παρατάς. Όσο μεγάλο ή δύσκολο κι αν είναι ένα εμπόδιο πάντα υπάρχουν τρόποι να το υπερπηδήσεις. Αρκεί να δουλέψεις για να τους βρεις.
Πώς είναι η επαφή με τον πάγο; Πρέπει να τον κατακτήσεις, να τον ακούσεις ή να του φερθείς σαν να είναι συνεργάτης σου;
Πρέπει φυσικά να τον ακούς, αλλά πάνω απ'όλα πρέπει να τον νιώθεις.
Το παρατσούκλι σας είναι «Ο Μικρός Πρίγκιπας». Γιατί;
Λάτρευα να διαβάζω αυτό το βιβλίο και ίσως το ανέφερα παλαιότερα σε κάποια συνέντευξη. Την ημέρα λοιπόν που κέρδισα το παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Μόσχα το 2005 (πατινάζ στο King Arthur), μια εφημερίδα έγραψε «ο μικρός πρίγκιπας που έγινε Βασιλιάς». Και νομίζω πως μου κόλλησε!
Ποιος έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για εσάς όλα αυτά τα χρόνια;
Ο προπονητής μου, οι γονείς μου, οι φίλοι μου...και ήμουν πολύ τυχερός που βρισκόμουν σε ένα υγιές περιβάλλον που μου έδινε την σιγουριά να αναπτύξω την προσωπικότητα και τις ικανότητές μου.
Ήταν το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τορίνο το 2006 ένα σημείο αφετηρίας ή τερματισμού;
Τίποτα από τα δύο. Ήταν απλά μια απίστευτη στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η ημέρα που εκπλήρωσα το όνειρό μου να γίνω Ολυμπιονίκης.
Αν δεν ήσασταν πατινέρ, τι θα μπορούσατε να γίνετε;
Χορευτής μπαλέτου σίγουρα!
Τι σας διδάσκει το πατινάζ στην καθημερινή ζωή, πώς σας βοηθάει;
Νομίζω ότι το πατινάζ, κάθε άθλημα και όλες οι μορφές τέχνης σου διδάσκουν πολλά πράγματα για την ζωή. Με έχει βοηθήσει να αναπτύξω αποφασιστικότητα, πειθαρχία, ταχύτητα, οργάνωση, υπομονή... Όλα τα κλειδιά που χρειάζομαι για να πετύχω τους στόχους που θέτω στον εαυτό μου.
Σας αρέσει να διδάσκετε σε νέους ανθρώπους την τέχνη του πατινάζ;
Ναι το λατρεύω! Αφιερώνω πολύ από το χρόνο μου στη διδασκαλία. Το 2014 άνοιξα τη δική μου σχολή πατινάζ με μια υπέροχη ομάδα στο Champéry. Έχω πολλούς μαθητές και μου αρέσει πολύ να δουλεύω καθημερινά μαζί τους και να βλέπω την εξέλιξή τους.
Ποια είναι η μεγαλύτερή σας χαρά;
Να είμαι με την οικογένειά μου, τους φίλους μου και να περνάμε χρόνο μαζί.
Ένα όνειρό σας που δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα;
Έχω πραγματοποιήσει πολλά όνειρά μου με τις επιτυχίες μου ως αθλητής, τα δικά μου σόου πατινάζ και μια σχολή πατινάζ που ετοιμάζει την επόμενη γενιά αθλητών. Ίσως ένα όνειρο που δεν έχω πραγματοποιήσει ακόμα είναι ένα μεγάλο ταξίδι με ιστιοπλοϊκό σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
17°
