Η Αγγελική Ερήμου σχεδίασε το εξώφυλλό μας

Η Αγγελική Ερήμου είναι μια πολυσχιδής καλλιτέχνης. Έχει σπουδάσει αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων και διακόσμησης και στη συνέχεια, ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 2005, από όπου αποφοίτησε με άριστα. Παράλληλα με τη ζωγραφική ασχολήθηκε και με τη χαρακτική, αλλά και τη φωτογραφία, ενώ στο βιογραφικό της έχει σπουδαίες συνεργασίες ως ενδυματολόγος και σκηνογράφος σε θεατρικές παραστάσεις που ανέβηκαν στα θέατρα «Τζένη Καρέζη» και «Αμιράλ».

Στα έργα της τον πρώτο λόγο έχουν νέα πρόσωπα, λυγερές γυναίκες και αρρενωποί άνδρες. Οι φιγούρες των ηρώων της μοιάζουν να είναι ευλύγιστες και ταυτόχρονα εύθραυστες, ενώ χαρακτηριστικό πολλών έργων της είναι οι μπερδεμένες σεξουαλικότητες, μέσα σε ένα «πολύχρωμο» παίγνιο με στόχο να απηχείται ένα πρότυπο ζωής ονειρικό, επιφανειακό και οριοθετημένο που κατευνάζει την ονειροπόληση και την ανεξαρτησία. Και σύμφωνα με την ίδια, εδώ ακριβώς έγκειται η τραγικότητα του ανικανοποίητου της εποχής μας. Αυτή όμως, η προβολή της ελαφρότητας, της ελαφριάς διάθεσης μπορεί να αναγεννήσει τα «χρωματισμένα» αντικείμενα από σκεύη ανεκπλήρωτων επιθυμιών σε χειροπιαστή αναζήτηση της χαμένης αισιοδοξίας…

Η Αγγελική Ερήμου καλεί τους θεατές των έργων της να αναπνεύσουν βαθιά και να αφεθούν στην αγκαλιά των ανθρώπινων αισθήσεων.

Με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου φιλοξενήσαμε στο εξώφυλλο της Athens Voice το έργο της το «Φιλί» και μιλήσαμε μαζί της...

---

Τι σκέψεις κάνατε όταν είδατε το έργο σας τυπωμένο στο εξώφυλλο μιας εφημερίδας δρόμου σε όλη τη πόλη;

Χαμογέλασα και είπα από μέσα μου υπάρχει ακόμα ρομαντισμός στον ΕΡΩΤΑ…

Πότε καταλάβατε ότι η ζωγραφική είναι αυτό με το οποίο θα ασχοληθείτε στη ζωή σας;

Από τότε που ζωγράφιζα το θρανίο μου και τα τετράδια.

Θυμάστε το πρώτο σας έργο;

Το πρώτο μου έργο ήταν μια σύνθεση «βάζο με λουλούδια και δίπλα φρούτα». Το κοιτάω ακόμα. Είχε μια απίστευτη υπομονή στη λεπτομέρεια και μια παιδική αφέλεια στο χρώμα.

Από πού αντλείτε έμπνευση για όσα σχεδιάζετε;

Α! Αυτή η λέξη. «Έμπνευση». Νομίζω είναι παρεξηγημένη για τους ζωγράφους. Όταν ζωγραφίζω... Δουλεύοντας μου έρχεται η όρεξη. Υπάρχει μια φυσική ροή που με παρασύρει. Χάνομαι σ’ αυτήν. Η έννοια του χρόνου δε με απασχολεί, καθώς πρέπει να βρίσκω λύσεις στα ερωτήματα που θέτει η ίδια η ζωγραφική μου.

Με τι ασχολείστε αυτή την περίοδο;

Αυτή την εποχή ασχολούμαι μόνο με τη ζωγραφική!

Ποιο από τα έργα σας θα ξεχωρίζατε και γιατί;

Ξεχωρίζω «Το ζευγάρι στη θάλασσα». Είναι ένα έργο που όταν το κοιτώ με κάνει να ονειροπολώ. Αγαπώ αυτή τη ζεστή απόδοση του ροζ, το γλυκό πορτοκαλί. Το ζευγάρι συμβαδίζει με το ρομαντικό ορίζοντα. Σε μια προσπάθεια να διαφύγει από τον πραγματικό κόσμο.

«Το ζευγάρι στη θάλασσα»

Σε ποια γειτονιά της Αθήνας ζείτε και ποια είναι τα χαρακτηριστικά που αγαπάτε σε αυτή;

Στη Βούλα ζω και μεγάλωσα κοντά στο Καβούρι. Αυτό που λατρεύω στην περιοχή μου είναι η δυνατότητα να απολαμβάνω τις χαρές της θάλασσας όλες τις εποχές του χρόνου! Δυστυχώς όμως, η Βούλα είναι μια όμορφη περιοχή χωρίς ίχνος πολιτιστικής κουλτούρας.

Πείτε μας δυο λόγια για το έργο σας που φιλοξενήσαμε στο εξώφυλλο της Athens Voice

Το «Φιλί» είναι ένα έργο λάδι σε καμβά 2μετρα επί 2. Ανήκει σε μια σειρά έργων μεγάλων διαστάσεων που τα ξεκίνησα το 2011 τελειώνοντας την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

Εκείνη την εποχή αντλούσα υλικό από σκηνές ανθρώπων που θα μπορούσαν να είναι κινηματογραφικά στιγμιότυπα.

Το «Φιλί» είναι ένα έργο όπου μέσα σε ένα πολύχρωμο παίγνιο απηχείται ένα πρότυπο ζωής ονειρικό. Αυτή όμως η προβολή της ελαφρότητας μπορεί να αναγεννήσει μέσα από το «ζωντανό πράσινο» και τις φρέσκιες φιγούρες. Μια χειροπιαστή αναζήτησή της χαμένης αισιοδοξίας.

Το χρώμα όταν διαχέεται είναι δυνατόν να γίνει εκείνο το εργαλείο μετουσίωσης της μουντής πλευράς της ζωής. Έτσι, ένα ζωγραφισμένο ερωτευμένο ζευγάρι ίσως μετουσιώσει τη μελαγχολία κ την αβεβαιότητα σε δημιουργική σκέψη κι αγάπη για τη ζωή!

Η Αγγελική Ερήμου κοιτώντας το έργο της «Το Φιλί»

Όταν σας συνάντησα, μου είπατε για το έργο σας «Το Φιλί» μια λεπτομέρεια, στην οποία τα χρώματα μοιάζουν να «στάζουν», όπως «στάζουν αγάπη» οι δύο νέοι που φιλιούνται. Μιλήστε μου λίγο για αυτή τη μικρή λεπτομέρεια. Τι θέλατε να δείξετε με αυτό; Παίζετε συχνά με τα χρώματα, ώστε να αυτά να συμβαδίζουν με το συναίσθημα που θέλετε να προκαλέσετε στον θεατή;

Μου άρεσε πολύ που συναντηθήκαμε στο δρόμο. Οι τυχαίες συναντήσεις ανθρώπων είναι κάτι που μου προκαλούσε πάντα ενδιαφέρον. Το τυχαίο έχει μια απροκάλυπτη δύναμη στη ζωή κ στη ζωγραφική.

Ναι, σας είπα για τη λεπτομέρεια το έργου μου που είναι στο εξώφυλλο της Athens Voice. Εάν παρατηρήσετε, ενώ οι φιγούρες και ειδικά στα πρόσωπα είναι ιδιαίτερα συμπυκνωμένο το χρώμα. Στον ορίζοντα, δηλαδή στο φόντο του έργου, η μπογιά, το χρώμα «στάζει». Σαν να δακρύζει ο ουρανός.

Θέλω να αποτυπώσω την έννοια της φθοράς, της εφήμερης ομορφιάς του έρωτα και της νιότης. Το χρώμα λειτουργεί μέσα στην εικόνα σαν ψυχικός παλμογράφος του έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις!