Η Ψυχολογία-Τέχνη σε αυτή τη σειρά εργαστηρίων του project «art.ψυχο _ Αρχιτεκτονική», στόχο έχει την ανίχνευση της παραγωγής του καλλιτεχνικού αντικείμενου ως μια συλλογική διαδικασία βιωματικής σχέσης. Είναι αυτό το ερέθισμα και η αναζήτηση τρόπων από καλλιτέχνες, θεωρητικούς, θεραπευτές, να οραματίζονται την τέχνη ως αναπόσπαστη ισχύ της πραγμάτωσης του νοήματος της ανθρώπινης ζωής. Ένας καλλιτέχνης μπορεί να δημιουργήσει μια εικόνα του εαυτού, αναγνωρίζοντας τα συναισθήματα που εκφράζονται απομακρύνοντας τον εαυτό του, από εκείνο το ίδιο το συναίσθημα. Είναι ο καλλιτέχνης που μπορεί να αναγνωρίσει το συναίσθημα στο έργο, αλλά όχι και το γεγονός ότι αυτό αντιπροσωπεύει όλα αυτά που αυτός ή αυτό είναι.
Μια ματιά:
«Προσέγγιση στον μύθο της τέχνης: Μύθος ‘σκοτεινός’_ Μύθος ‘φωτεινός’»
Στον μύθο της «μυθολογίας», στη διαρκή αναζήτηση του νοήματος της ζωής, του έρωτα και του θανάτου, ο μηχανισμός του μύθου απαντά τι μετατρέπει, ένα αντικείμενο καθημερινής χρήσης σε έργο τέχνης.
Δημήτρης Αληθεινός, καλλιτέχνης
«Μέρα με τη μέρα_ Άτιτλο»
Το να κινηθείς συλλογικά και να αφήσεις αναπνοές και χώρους στους γύρω σου θέλει στην αρχή μία μικρή προσπάθεια, ακόμη και αν δεν είσαι καλός παίχτης (δέκτης) γίνεσαι με τον χρόνο. Και αν δεν κρύβεσαι, και αν δεν σκιάζεσαι, γίνονται ένας μεγάλος βωμός, που μέσα από αυτόν το βωμό βγαίνει ένα αποτέλεσμα.
Γιώργος Τσακίρης, εικαστικός, Καθηγητής Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, Α.Π.Θ
«Α τύχη Μα», «Η ερμηνεία ως σώμα εν τω γεννάσθαι»
[..] τα λεγόμενα [...] θα ήταν όπως το θεατρικό κείμενο και η παρτιτούρα που, στις ευτυχείς στιγμές ερμηνεύω: τα λεγόμενα που επιστρέφονται σ’ αυτόν εμπλουτισμένα με κοινό κόσμο: ο μονόλογος ο κλεισμένος στον εαυτό του ανοίγεται, ανασαίνει,ξυπνάνε τα σώματα του ενός για τον άλλο, συμβαίνει μια ιαματική πράξη συνομιλίας.
Κυριακή Μαυρογεώργη, αρχιτέκτονας, εικαστικός
Κώστας Γεμενετζής,ψυχίατρος ,ψυχαναλυτής
«Ομφαλός_μνήμη άκλιτη»
Η τέχνη δεν είναι κατασκευή, τεχνούργημα ή επιδέξια σχέση με έναν εξωτερικό χώρο και κόσμο. Είναι αληθινά η «άναρθρη κραυγή» για την οποία μιλά ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, αυτή «η κραυγή η οποία έμοιαζε να είναι η φωνή του φωτός».
«Η λέξη και η εικόνα ως δομικά στοιχεία της συγκρότησης της εαυτικής εικόνας», Δρ. Φώτης Καγγελάρης, Διδάκτωρ Ψυχοπαθολογίας Univ. de Paris, Συγγραφέας
«Η ερμηνεία ως σώμα εν τω γεννάσθαι», Κώστας Γεμενετζής, ψυχίατρος, ψυχαναλυτής
«Κλινική του συμπτώματος μέσα από την Τέχνη: το αόρατο ως κοινός τόπος του διπλού τέχνη-θεραπεία», Γιάννης Μήτρου, ψυχαναλυτής, ΕΦ.Ε.Φ Α.Π.Θ
«In –Between-Ness(T) δέρμα: επιφάνεια διαπραγμάτευσης, εκεί που συναντάται πάνω στο σώμα/εξωτερικός και εσωτερικός κόσμος», Βασιλική Ρούσσου, νευροψυχολόγος
«Η ψυχική υγεία ιχνηλατεί την ιστορία της τέχνης», Δρ. Δωροθέα Κοντελετζίδου, ιστορικός/θεωρητικός της τέχνης
Ένα από τα προγράμματα εξωστρέφειας και διεθνούς παρουσίας του μουσείου φέρνει επιμελητές από το εξωτερικό στην Ελλάδα για να γνωρίσουν την σύγχρονη τέχνη της χώρας μας
Η διεθνής διοργάνωση ανεξάρτητης τέχνης επιστρέφει στην Αθήνα από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου με 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, performances, ομιλίες, workshops και ελεύθερη είσοδο
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
17°
