Το χρυσό κέλυφος της Στέγης μεταμορφώνεται από τη νέα multimedia δημιουργία του διεθνούς εικαστικού καλλιτέχνη, με τίτλο EtherealSunrise.com• κινούμενες εικόνες που παραπέμπουν σε ένα αιθέριο ξημέρωμα, ξυπνούν την ανάγκη για αναγέννηση και κάθαρση. Την ίδια περίοδο, ο νικητής του φετινού βραβείου ΔΕΣΤΕ Άγγελος Πλέσσας, εκθέτει στο Θυγατρικό Ίδρυμα Ωνάση στη Νέα Υόρκη, τη site specific εικαστική εγκατάσταση με τίτλο I AMness, στο πλαίσιο του Narcissus Now Festival.
Κεντρική Είσοδος & Φουαγιέ
20.10.2015-10.1.2016
Digital Revolution
Στα χνάρια του λονδρέζικου Barbican και του Μουσείου Tekniska της Στοκχόλμης, η Στέγη συσπειρώνει όλες τις εκφάνσεις ψηφιακής τέχνης σε μια έκθεση που αποτελεί πραγματική επανάσταση. Το «παρών» δίνουν εικαστικοί, κινηματογραφιστές, αρχιτέκτονες, designers και μουσικοί διεθνούς φήμης, από την Björk έως το νέας κοπής pop idol will.i.am, που κάνουν άλματα στην τέχνη τους αξιοποιώντας τα δώρα της ψηφιακής τεχνολογίας.
Συντονισμός: Χρήστος Καρράς
Εκθεσιακός χώρος/ Φουαγιέ & σε άλλα κτίρια περιμετρικά της Στέγης
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2016
Tρία πειράματα στην πόλη από την Candy Chang
Με τις διαδραστικές της εγκαταστάσεις, η Κάντυ Τσανγκ «παραβιάζει» τα όρια μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου σε δεκάδες αστικά κέντρα ανά τον πλανήτη. Η διάσημη εικαστικός από τη Νέα Ορλεάνη κάνει στάση και στην Αθήνα με τρεις site-specific εγκαταστάσεις και μια διαδικτυακή ομιλία.
Μια διαφορετική ερμηνεία της σχολικής αίθουσας, χωρίς δασκάλους, βιβλία και μαθητές. Οι επισκέπτες βρίσκονται σε ένα χώρο με μια σχολική έδρα στο βάθος, περικυκλωμένη από εκατοντάδες μεγάλα κόκκινα μπαλόνια. Καλούνται να σημειώσουν σε ένα σημειωματάριο πάνω στην έδρα το δικό τους μάθημα ζωής. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι επισκέπτες γίνονται ταυτόχρονα δάσκαλοι και μαθητές: μπορούν να διδάξουν, αλλά και να διδαχθούν, συμμετέχοντας σε ένα μεγάλο σχολείο συλλογικής εμπειρίας, όπου την κοινή εγκυκλοπαίδεια γνώσεων διαμορφώνουν οι ατομικές εμπειρίες.
Εκθεσιακός Χώρος
Μάιος 2016
«Before I die» (Πριν πεθάνω, θέλω να ...)
Το 2011, η Κάντυ Τσανγκ ξεκίνησε αυτό το installation ως τοπικό πείραμα σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στη Νέα Ορλεάνη. Κατέλαβε κυριολεκτικά το κτίριο, βάφοντας τους εξωτερικούς τοίχους του στα χρώματα του σχολικού μαυροπίνακα, όπου με λευκά γράμματα έγραψε πολλές φορές τη φράση «Πριν πεθάνω, θέλω να ...». Οι περαστικοί καλούνταν να αποτελειώσουν τη φράση, γράφοντας με κιμωλία τις μελλοντικές επιθυμίες τους. Αυτή είναι και η πιο διάσημη εικαστική εγκατάστασή της, στην οποία η τέχνη συναντά τον κοινωνικό διάλογο και την ανανέωση του αστικού χώρου. Περισσότεροι από χίλιοι τοίχοι «Πριν πεθάνω, θέλω να ...» έχουν δημιουργηθεί μέχρι σήμερα σε 70 και πλέον χώρες.
Εκτός Στέγης
ΜΑΪΟΣ 2016
Confessions (Εξομολογήσεις)
Οι ανώνυμες και μυστικές εξομολογήσεις που έχουν γραφτεί πίσω από ένα παραβάν, πάνω σε μικρά ξύλινα πλακίδια, αναρτώνται σε ένα πολύπτυχο εξομολογητήριο. Οι ατομικές εξομολογήσεις του καθενός δημιουργούν ένα installation –σαν τοίχο προσευχής– και υπενθυμίζουν πως δεν είμαστε μόνοι.
Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
17°
