Mε αφορμή την προβολή μιας ταινίας σήμερα στον κινηματογράφο Έλλη, η Μυρτώ Κοντοβά «τραβάει σκανδάλη» και αποκαλύπτει με «τρυφερότητα» την ιστορία ενός προσώπου που γι’ αυτόν έγραψε τους στίχους της «Σκανδάλης», του πιο πολυτραγουδισμένου κομματιού της περασμένης δεκαετίας.
Τον τίτλο τον ζήλεψα με το που τον άκουσα. «ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ». Μου το είπε ο Μάριος πριν από κάμποσα χρόνια στο τηλέφωνο: «Αρχίζουμε μεγάλου μήκους με τον Καραμήτσο, γράφω σενάριο και σάουντρακ, πνίγομαι, κλείνω». Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν «ωωωωχ». Γιατί τον ξέρω. Θα έχει μέσα τίποτα βασανισμένες ψυχές που τυραννιούνται πληγώνοντας τους εαυτούς τους και τους άλλους, και γενικώς ο Μαριάκος θα μας γαμήσει πάλι την ψυχολογία με το «χειρουργικό», σουρεάλ ταλέντο του να χαρχαλεύει την ψυχή του άλλου.
Ο Μάριος Τσάγγαρης είναι κάποιος που γουστάρεις πολύ να υπάρχει. Και δεν το λέω επειδή φέτος έφερε μέχρι το Λαύριο το σκύλο μου. Ούτε επειδή μου αγοράζει φάρμακα όταν αρρωσταίνω, ούτε γιατί έγραψε τα σούπερ τραγούδια του «Μίλα μου Βρώμικα», ούτε επειδή έγραψα γι’ αυτόν τη «Σκανδάλη» όταν χωρίζαμε πριν από εκατομμύρια έτη φωτός.
Συνθέτης, στιχουργός, σεναριογράφος, τον θυμάμαι μια ζωή να παλεύει με τις ατονάλ σπουδές και μουσικές του, να ηχογραφεί ήχους από το δρόμο με το κασετοφωνάκι, το τρίξιμο από τη ρόδα ενός ποδηλάτου, τους εργάτες που κοπανάνε στην οικοδομή απέναντι (γιατί ήθελε κρουστά), να τραβάει το καλώδιο μέχρι την τουαλέτα και να ηχογραφεί το πλυντήριο (γιατί του άρεσε η «λούπα»), σκυμμένος ώρες στον υπολογιστή και στα πιάνα του, γράφοντας σενάρια για μικρού μήκους, δουλεύοντας πάντα με τον κολλητό του, το σκηνοθέτη Παναγιώτη Καραμήτσο, να τρέχουν στα Φεστιβάλ Δράμας, με τις χειροποίητες no budget μικρού μήκους τους, να μοντάρουν μόνοι τους, να παίρνουν βραβεία. Η «Τρυφερότητα» είναι η πρώτη τους μεγάλου μήκους. Και φυσικά, το θέμα είναι το ανάποδο του τίτλου.
Δυο γυναίκες στην ίδια πολυκατοικία. Μια νεαρή και μια μεσήλικη. Η μία με πλήρη αποκοπή από το παρελθόν, η άλλη απελπιστικά παραιτημένη, ανίκανη να κάνει επαφή με το παρόν. Η μεταξύ τους αδυναμία να συνδεθούν. Και στη μέση, η απελπισμένη ανάγκη όλων μας. Που ψοφάμε για τρυ-φε-ρό-τη-τα.
Στο “Athens International Film Festival” η ταινία πήρε βραβείο πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού για τη Ράσμι Σούκουλη και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη για τον Παναγιώτη Καραμήτσο.
Επίσης στο «Διεθνές Φεστιβάλ της Κύπρου», βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την Αλεξάνδρα Παυλίδου και βραβείο μοντάζ για τον Παναγιώτη Καραμήτσο και τον Μάριο Τσάγγαρη.
Θα προβάλλεται από σήμερα 16 Σεπτεμβρίου στο « Έλλη» (Ακαδημίας 64).
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Mε καλεσμένη τη μουσειολόγο και σύμβουλο μουσείων Βασιλική Μαρκάκη, μιλάμε για την πρακτική της αργής και προσεκτικής παρατήρησης μέσα σε μουσεία και εκθεσιακούς χώρους.
Δεκατέσσερις φωνές δίνουν ραντεβού στις 18 Νοεμβρίου στο Telekom Center Athens για μια μεγάλη συναυλία με ξεχωριστό σκοπό και μιλούν για όσα τους ενώνουν
13°
