Συλλαλητήριο: Η μεγάλη αποκάλυψη που αλλάζει όλα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα

Τα συλλαλητήρια είναι για τους γραφικούς συμπολίτες ό,τι η βροχή για τα σαλιγκάρια. Είτε δεξιόστροφα, είτε αριστερόστροφα, είτε εθνικοπατριωτικά, είτε αντιμνημονιακά και αγανακτισμένα, τα συλλαλητήρια είναι η ευκαιρία που βρίσκουν κάποιοι... πώς να το πω... ιδιαίτεροι συνάνθρωποι να λάμψουν. Ως εκ τούτου, οι εικόνες από το συλλαλητήριο της Κυριακής με τους καρναβαλιστές που δεν μπορούν να κάνουν υπομονή μέχρι να έρθουν οι απόκριες, παρότι διασκεδαστικές, δεν έχουν τίποτα το ιδιαίτερο ή το καινούργιο.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις φωτογραφίες τραμπούκων που δέρνονται με την αστυνομία. Οι ορδές των ορκ κάνουν πια την εμφάνισή τους σε κάθε μαζική πολιτική εκδήλωση και η ελευθερία κινήσεων που απολαμβάνουν έχει πάψει, εδώ και πολλά χρόνια, να παραξενεύει. Είτε ακροαριστεροί, είτε ακροδεξιοί, οι τραμπούκοι είναι, με την άδεια και την προστασία της ελληνικής πολιτείας, ένα αναπόσπαστο κομμάτι κάθε συγκέντρωσης. Κατά συνέπεια και οι δικές τους εικόνες δεν προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο στα μάτια που έχουν βαρεθεί να βλέπουν το ίδιο θεατρικό ξανά και ξανά.  

Σύμφωνα με τα παραπάνω, το χτεσινό συλλαλητήριο θα ήταν ένα ακόμα συλλαλητήριο προορισμένο να ξεχαστεί αν, χάρη στο δαιμόνιο μιας συμπολίτισσας, δεν αποκαλυπτόταν ο ύποπτος ρόλος των καντινιέρηδων που –άγνωστο πώς– κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε μαζική εκδήλωση Ελλήνων, είτε αυτή είναι πολιτική συγκέντρωση, είτε ποδοσφαιρικός αγώνας, είτε κάποιο πολιτιστικό δρώμενο σε κάποιο νταμάρι.

Εγώ φυσικά απάντηση στα αμείλικτα ερωτήματα δεν μπορώ να δώσω (αν και όλο και κάποιος Σόρος θα είναι κρυμμένος από πίσω). Όμως, από τούτο εδώ το βήμα μπορώ να κάνω πράξη την προτροπή της συμπολίτισσας και να κοινοποιήσω αυτή την καταγγελία που φέρνει τα πάνω κάτω σε όσα μέχρι τώρα πιστεύαμε. Γιατί, φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, όπως όλα δείχνουν έχουν σταματήσει να μας ψεκάζουν και έχουν αρχίσει να μας τσικνίζουν. Και μπράβο μας. 

Y.Γ. Φυσικά και δεν αποκλείω το καταγγελτικό ποστ να είναι μια ευφυής τρολιά. Αλλά τα τελευταία χρόνια έχω ακούσει τόσα πολλά που τα νόμιζα πλάκα και τελικά ήταν αληθινά, που τίποτα πια δεν με εκπλήσσει. Αν υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι τους ψεκάζουν, ότι η Γη είναι επίπεδη ή ότι τα εμβόλια είναι επικίνδυνα, γιατί να μην υπάρχουν και κάποιοι που αντιμετωπίζουν με καχυποψία τον μάστορα με τα «βρώμικα».