Ένα κουλούρι. Ψίχουλα στο πέτο. Καθόμαστε στα Goody's της «Ελευθεροτυπίας». Οι δημοσιογράφοι σε ρεπορταζιακή έξαψη. Καυτή πολιτική επικαιρότητα. «Για πες μου, έχεις δει από κοντά τη Βίκυ Καγιά»; Πάνω στη χαρτοπετσέτα ζωγραφίζει αγωνιστικά αυτοκίνητα και σκάφη. Η σχετική συζήτηση για ταχύτητες και ταξίδια καταλήγει μονόλογος. Είναι ο Θέμος και είναι στον Flash. Πρόταση συνεργασίας. «Ντρίπλες» στο κτίριο της Κηφισίας, δίπλα στην Ήβη. Ανάμεσα σε Γαρμπή και Μαζωνάκη χωράει η καζούρα για οτιδήποτε οι άλλοι παίρνουν στα σοβαρά. «Μου πρότειναν μία εκπομπή στο Σκάι που θα γίνει Αlpha. Έχεις κάνα τίτλο εύκαιρο»; Την επόμενη του παρουσιάζω μία σελίδα με ονόματα, όπως κάνουν στις βαφτίσεις.
«Όλα», κλείνει το μάτι στον ηχολήπτη που ξεσκονίζει το cd του Βασίλη Καρρά. ΟΛΑ! Τη μουσική τη βάζει η Βασιλική, λείπουν όλα τα υπόλοιπα. Μέχρι και οι τίτλοι αρχής. Μετά τις διαφημίσεις κλιματιστικών, κοντινό σε έναν κακοφωτισμένο τύπο. Μιλάει ανάμεσα σε σκιές που υποδύονται τους καλεσμένους. «Τελεβιζιόνε πόβερα», λέει και γελάει μέσα από τα δόντια. Ένα βίντεο εγγραφής, τρεις κασέτες από τις φτηνές. Rec. Τα βιντεάκια του ΟΛΑ είναι ιδέα που λειτουργεί, οι προσκλήσεις δεν μένουν πια αναπάντητες. Το πλάνο μεγαλώνει. Ο περιζήτητος Ιάσονας σέρνει το χορό. Η ακριβοθώρητη Γαλάνη λέει αστεία. Εξηγεί τα όνειρά του για τους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας ο Σαββόπουλος. Παρέλαση της επικαιρότητας που ενίοτε δημιουργεί η ίδια η εκπομπή. Όλοι αλλιώτικοι, χωρίς την κυριακάτικη στολή, χαρούμενοι και ανοιχτόκαρδοι. Γελάμε. Από τα αληθινά γέλια. Από αυτά που κατεβάζεις τα γυαλιά και τα σκουπίζεις. Επίσης δακρύζουμε.
Οτιδήποτε σχετίζεται με παιδιά τον συγκλονίζει. Γράφει άρθρα που ξεχειλίζουν από συναίσθημα, φέρνει γιατρούς για να επιβεβαιώσουν ότι έπεσε ο πυρετός της κόρης του μοντέρ, τηλεφωνεί στον υπουργό Υγείας για να βρεθεί κρεβάτι στο νοσοκομείο για τον ανιψιό του ηχολήπτη. Το τηλέφωνο το κρατάει με τα δύο δάχτυλα, μακριά από το αυτί, σαν να το αποφεύγει. «Έλα, Μπίλυ». «Τι γίνεται, μπουμπού»; Του αρέσουν τα υποκοριστικά. Αποφεύγει τις αγκαλιές. Μυρίζει απολύμανση και χαρτί. Φρέσκο το πρώτο φύλλο του «Πρωταθλητή» από το τυπογραφείο. Όλα στο κόκκινο. Ένα κάδρο με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Τα ντέρμπι τα ακούει από το ραδιόφωνο, σε ένα βουνό. Γούρι. Κάνει το σταυρό του σα να σουβλίζει. Πιστεύει; Καγχασμός. Στο καντράν το όνομα της μικρής. Ξανακάνει το σταυρό του.
Μαύρα μπλουζάκια με συνθήματα. Μαύρα σύννεφα πάνω στην Κάντζα. «Φεύγουμε». Ένα δικαστικό έγγραφο που σκίζεται σε απευθείας μετάδοση. «Πάνω τους», λέει σκύβοντας στη μονταζιέρα. Ορμάμε. Μια ομάδα που δεν έχει ωράριο και κανόνες. Οι αμούστακοι μοντέρ παντρεύονται, οι φοιτήτριες του Καποδιστριακού κάνουν παιδιά, το κοντέρ γράφει. ΟΛΑ 6, ΟΛΑ 7, ΟΛΑ 8...
«Θα βγάλουμε μια εφημερίδα να κάνουμε την πλάκα μας. Είστε μέσα;» «Είμαστε». «Τίτλος;» «Μάλλον ΜΝΜ», λέει ένας νεοφερμένος. Πονηρό γελάκι για απάντηση. «Πρώτο Θέμα»! Το πρώτο φύλλο ξεπουλάει. «Ακατανόητη επιτυχία», εκτιμά το εκδοτικό σύστημα της εποχής. Ακατανόητες παρέες που έχουν την αναμενόμενη κατάληξη. Συνελεύσεις με ένταση. Η παιδική χαρά μετατρέπεται σε πολεμική μηχανή. Σκληρές μέρες. Το σύνθημα επανέρχεται. «Πάνω τους!». Ο ίδιος ορμά πάνω στο γλυκό με τυρί που έφερε η Δούκισσα. «Αν μαγειρεύεις έτσι θα μας δυσκολέψεις να σου βρούμε γαμπρό». Το κορίτσι μας απαντά γάργαρα, με αγκαλιές, με αγάπη. Επιστρέφουν τα γέλια. Ίσως έχουν μικρότερη διάρκεια. Ένα δωμάτιο με παιδικές ζωγραφιές και διορθωμένες σελίδες. Πρωινό στα νέα γραφεία. Φέρνει πορτοκαλάδες που νερώνονται από την προσωπική συγκίνηση. Καλοκαιρινά μηνύματα.
Ραντεβού τον Σεπτέμβρη. Περνάει ο Σεπτέμβρης, περνάει η Τρίτη, «τα λέμε την επόμενη βδομάδα». Η επόμενη βδομάδα δεν ήρθε ποτέ. Το κινητό δονήθηκε μόνο μια φορά. «Καλή επιτυχία, φίλε». Στην επόμενη δόνηση τα νέα ήταν άσχημα. Εξορκίστηκαν μέχρι την επιβεβαίωσή τους. «Τι έχεις να πεις για τον Θέμο;» ρωτούν οι ρεπόρτερ. «Προσεύχομαι να είναι καλά». Δεν ήταν. Το βράδυ της Τρίτης ένα σημείωμα. «Τα ’μαθες;» Μηχανικά στριφογυρίζω τα χέρια πάνω στο χαρτί. Δεν έχει σκίτσα από αυτοκίνητα και σκάφη. Ο Θέμος έφυγε. Τελείωσαν τα ψίχουλα.
17°
