Κι όμως, η Κάντυ Κάντυ έχει φινάλε κι ας μην το είδαμε ποτέ
Κάθε καλοκαίρι, επιστρέφουμε έστω και λίγο στην παιδική μας ηλικία. Ειδικά εμείς που είμαστε παιδιά του ’80 έχουμε να ανατρέξουμε σε αγαπημένες σειρές, μεταξύ των οποίων και η Κάντυ – Κάντυ. Αυτό το ρομάντζο, που παίζει να μην ήταν καν κατάλληλο για παιδιά τώρα που το σκέφτομαι, το είπαμε κινούμενο σχέδιο και μας άλλαξε τα φώτα στο δάκρυ και τη δυστυχία, μας ταλαιπώρησε με τους έρωτες και τα πάθη της Κάντυ Κάντυ και τελικά δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε στο τέλος.
Και κυρίως: υπάρχει τέλος; Κι αν υπάρχει, εμείς η γενιά του ’80 γιατί δεν το είδαμε ποτέ; Αν έχετε και εσείς την ίδια απορία, μερικές εξηγήσεις παρακάτω για το πώς η πιο δημοφιλής σειρά κινουμένων σχεδίων στην ελληνική τηλεόραση εκείνη την εποχή, άφησε ολόκληρες γενιές με την απορία... Βασικά, πουθενά στον κόσμο δεν είδε κανείς το φινάλε, γιατί δεν υπήρξε, τουλάχιστον όχι έτσι όπως θα το επιθυμούσαμε οι φανατικοί της ορφανής Κάντυ.
Η τηλεοπτική εκδοχή σταματά απότομα στο επεισόδιο 115, σαν κάποιος να τράβηξε την πρίζα, ενώ η ιστορία βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη. Δεν υπάρχει γάμος, δεν υπάρχει επανένωση, δεν υπάρχει κάθαρση. Υπάρχει μόνο μια ηρωίδα που συνεχίζει να χαμογελά μέσα στη θλίψη της, σαν να περιμένει ότι η ζωή θα της φερθεί επιτέλους με λίγη τρυφερότητα. Αυτό το κενό δεν ήταν ποτέ καλλιτεχνική επιλογή.
Ήταν αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης που σημάδεψε το έργο όσο λίγες δημιουργικές συνεργασίες στην ιστορία του manga.
Σεναριογράφος και εικονογράφος άφησαν την Κάντυ μισοτελειωμένη
Η Kyoko Mizuki, η σεναριογράφος, και η Yumiko Igarashi, η εικονογράφος, ξεκίνησαν ως ένα από τα πιο δυνατά δίδυμα της δεκαετίας του ’70. Η μία έγραφε μια ιστορία για ένα κορίτσι που δεν σταματούσε να παλεύει, η άλλη της έδινε πρόσωπο, μάτια, δάκρυα, ολόκληρη ψυχή.
Όμως όσο η σειρά γινόταν φαινόμενο, τόσο μεγάλωνε και η ένταση ανάμεσά τους. Η Mizuki θεωρούσε ότι η ιστορία της ήταν αυτόνομο έργο και ότι η Igarashi δεν είχε δικαίωμα να εκμεταλλεύεται εμπορικά τους χαρακτήρες χωρίς τη δική της έγκριση. Η Igarashi πίστευε ότι η εικονογράφηση ήταν εξίσου δημιουργική πράξη και ότι είχε μερίδιο στη διαμόρφωση του κόσμου της Κάντυ.
Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, η διαφωνία των δυο γυναικών δεν έμεινε ποτέ σε επίπεδο κουβέντας και καλλιτεχνικής ίντριγκας. Κατέληξε στα δικαστήρια, σε δημόσιες δηλώσεις, σε μια ρήξη που δεν γεφυρώθηκε ποτέ.
Αυτή η κόντρα είχε άμεσο αντίκτυπο στο anime. Η παραγωγή δεν μπορούσε να συνεχιστεί χωρίς ξεκάθαρα δικαιώματα, και έτσι η σειρά έμεινε μετέωρη, σαν να έχει κοπεί στη μέση μια σελίδα. Για χρόνια, οι φαν πίστευαν ότι κάπου υπήρχε ένα χαμένο επεισόδιο, ένα κρυφό τέλος, μια σκηνή που θα έλυνε το μυστήριο του ποιον αγαπούσε τελικά η Κάντυ ή έστω σε τι είδους ζωή προσγειώθηκε μετά την απώλεια του Άντονι, το άγριο τέλος στην καριέρα του Τέρι και πάει λέγοντας.
Μόνο που στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ κάτι τέτοιο. Το μόνο επίσημο κλείσιμο της ιστορίας βρίσκεται στο μυθιστόρημα της Mizuki, το Final Story, το οποίο γράφτηκε πολλά χρόνια αργότερα και κυκλοφόρησε με αυστηρούς περιορισμούς, χωρίς εικόνες, χωρίς την εικονογραφική ταυτότητα που είχε κάνει την Κάντυ παγκόσμιο σύμβολο.
Έτσι εξηγείται γιατί η Κάντυ Κάντυ δεν απέκτησε ποτέ ένα τέλος που να θυμίζει τα μεγάλα anime της εποχής. Η ιστορία της δεν τελείωσε επειδή δεν ήξεραν πώς να την τελειώσουν. Τελείωσε επειδή οι δύο γυναίκες που τη δημιούργησαν δεν μπορούσαν πια να συνυπάρξουν. Κι αυτό, με έναν περίεργο τρόπο, ταιριάζει απόλυτα με το σύμπαν της Κάντυ. Μια ιστορία γεμάτη αγάπες που δεν ολοκληρώνονται, σχέσεις που μένουν μισές, και μια ηρωίδα που μαθαίνει να συνεχίζει ακόμη κι όταν τίποτα δεν της δίνεται ολόκληρο.
Και με το τέλος τι γίνεται; Έχει επιχειρηθεί από κάποιον να δοθεί ένα κάποιο τέλος σε αυτή τη σούπερ δημοφιλή ιστορία; Και ναι και όχι.
Το φινάλε της ιστορίας της Κάντυ, πολύ διαφορετικό από αυτό που ως τηλεθεατές θα περιμέναμε
Οι φανατικοί τηλεθεατές επιχείρησαν να «γράψουν» ένα φινάλε που πρακτικά δημιουργήθηκε από ένα underground σύμπαν από fan-made endings, βίντεο στο YouTube, μοντάζ, εναλλακτικές εκδοχές και «χαμένα επεισόδια» που στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν ποτέ. Το πιο γνωστό είναι το fan-made φινάλε όπου η Κάντυ καταλήγει με τον Άλμπερτ, ένα βίντεο που κυκλοφορεί ως δήθεν επίσημο επεισόδιο, αλλά δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική παραγωγή. Είναι απλώς η ανάγκη των φαν να δώσουν κάθαρση σε μια ιστορία που έμεινε μετέωρη.
Στον αντίποδα βρίσκεται το Final Story, το μοναδικό επίσημο τέλος της Κάντυ Κάντυ. Εκεί η Mizuki γράφει μόνη της, χωρίς εικόνες, χωρίς την Igarashi, χωρίς το οπτικό σύμπαν που έκανε τη σειρά διάσημη. Το βιβλίο είναι ώριμο, ήσυχο, σχεδόν μυστικό. Και ναι, εκεί η Κάντυ καταλήγει με τον Άλμπερτ, αλλά όχι με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς από ένα anime.
Δεν υπάρχει σκηνή εξομολόγησης, δεν υπάρχει ρομαντικό κλείσιμο. Υπάρχει μια γυναίκα που ζει με έναν άντρα που ήταν πάντα εκεί, από την αρχή μέχρι το τέλος, και η Mizuki το αφήνει να φανεί μέσα από υπαινιγμούς, λεπτομέρειες, μικρές φράσεις που δείχνουν ότι ο άνθρωπος στο σπίτι της είναι ο Πρίγκιπας του Λόφου.
Ε, τουλάχιστον είναι ένα «κλείσιμο» της ιστορίας που μας βασανίζει από παιδιά!
15°
