#Alive: Η κορεάτικη ζόμπι ταινία-έκπληξη στο Netflix

Αν και fan των ταινιών τρόμου, χωρίς να χαρακτηρίζω τον εαυτό μου σαν horror buff, δεν θα έλεγα ότι τρελαίνομαι για ταινίες με ζόμπι. Φυσικά, υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις και φιλμ που λατρεύω, όπως η αριστουργηματική τριλογία του Τζορτζ Ρομέρο («Η Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών», «Ζόμπι, το Ξύπνημα των Νεκρών», «Η Ημέρα των Ζωντανών Νεκρών»), το cult classic «The Living Dead at the Manchester Morgue», τα νεότερα «Shaun of the Dead» και «28 Days Later» (αν και δεν μπορείς να πεις ότι το δεύτερο είναι ακριβώς ένα ζόμπι φιλμ), το «Return of the Living Dead» από τα 80s, ακόμα και τα πιο «δεύτερα» και euro-trashy «Zombi 2» (δεν υπήρχε ποτέ πρώτο μέρος, απλά οι παραγωγοί ήθελα να μπερδέψουν τον κόσμο με τις ταινίες του Ρομέρο), «Oasis of the Zombies» και το  «Zombie Lake».

Και πιο πρόσφατα κυκλοφόρησαν κάποιες καλές ταινίες με ζόμπι που αξίζουν την προσοχή μας («One Cut of the Dead», «Rampant», «The Night Eats the World»). Τηλεοπτικά φυσικά υπάρχει το «The Walking Dead» (το έχω παρατήσει στις πρώτες του σεζόν) και το κορεάτικο «Kingdom».

Χωρίς πολύ σκέψη και προσδοκίες πάτησα το play για να ξεκινήσει η ταινία «#Alive», μία ζόμπι ταινία από την Νότια Κορέα που «χτυπάει» την κορυφή του TOP 10 των προτιμήσεων των Ελλήνων συνδρομητών του Netflix. 

Σκέφτηκα πως αν αυτή η ταινία καταφέρει να πιάσει έστω και λίγο το ρυθμό και δυναμική της άλλης εντυπωσιακής ταινίας με ζόμπι από την Νότια Κορέα, «Train to Busan» του 2016 (ακόμα να δω το δεύτερο μέρος της που βγήκε αυτές τις ημέρες), τότε αξίζει το πολύτιμο τηλεοπτικό μας χρόνο. Και η αλήθεια είναι πως το «#Alive» μας αποζημιώνει και με το παραπάνω.

Καθώς ένας τρομερός ιός ξεσπά στην πόλη, ένας μοναχικός άντρας μένει κλειδωμένος στο διαμέρισμα του, αποκομμένος από τον ψηφιακό κόσμο, ενώ ψάχνει να βρει διέξοδο.

Τα ζόμπι, στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, συνήθως είναι τα σώματα των νεκρών που επανέρχονται – με κάποιο τρόπο, μαγεία ή επιστήμη – στη ζωή ή άνθρωποι που έχουν μολυνθεί από κάποιον ιό και έχουν χάσει την υπόσταση τους. Έχουν κανιβαλιστικές τάσεις, με ιδιαίτερη προτίμηση στα… μυαλά και λαιμούς άλλων ανθρώπων, με τους τελευταίους να μεταμορφώνονται και αυτοί σε ζόμπι αφού δαγκωθούν. Είναι αυτό που λένε κάποιοι παλιοί στα χωριά «μην σε δαγκώσει ζόμπι».

Κάποιος, υπερβάλλοντας, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το «#Alive» ακόμα και προφητικό. Είναι ένα φιλμ όπου ο πρωταγωνιστής, ένας νεαρός που ασχολείται με video games και live streaming εγκλωβίζεται στο διαμέρισμα του, χωρίς επικοινωνία με την οικογένεια του, με τα ζόμπι να παραμονεύουν κάτω στο δρόμο και σε άλλα διαμερίσματα της πολυκατοικίας. 

Θέλοντας και μη, με έναν ιό να μετατρέπει όλη την πόλη σε ζόμπι – που μόνο vegan δεν τα λες – ακολουθεί social distancing και προσπαθεί να επιβιώσει μέρα με τη μέρα. Δύσκολα να βγει έξω από το σπίτι του,  αλλά κάποια στιγμή τα τρόφιμα και οι προμήθειες τελειώνουν. Είναι ο μόνος ζωντανός στην πόλη; Υπάρχουν και άλλοι ζωντανοί εκεί έξω που προσπαθούν να έρθουν σε επικοινωνία;

To «#Alive» είναι τελικά μία μικρή ταινία-έκπληξη, εκφράζει απόλυτα το 2020 και αυτό που βιώνουμε όλοι μας. Μπορεί, για την ώρα, να μην έχουν βγει ζόμπι στους δρόμους της Αθήνας, ελπίζουμε πως όχι γιατί,  όπως και ο πρωταγωνιστής, μόνο με το joystick ξέρουμε να τα αντιμετωπίζουμε, αλλά η κοινωνική και φυσική αποστασιοποίηση έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Ο ψηφιακός κόσμος δεν φέρνει πάντοτε λύσεις και η μοναξιά κατακλύζει τον σύγχρονο άνθρωπο που κάποια στιγμή, σαν το πρωταγωνιστή του «#Alive», ψάχνει την σύνδεση και επαφή. Πρέπει όλοι να ξεπεράσουμε τα ζόμπι, να περάσουμε απέναντι και να αγκαλιάσουμε τους συνανθρώπους μας. Αρκεί να μην μας δαγκώσουν και αυτοί στο λαιμό.

Με πρωταγωνιστή τον Ah-in Yoo του συγκλονιστικού «Burning» του 2018, το ντεμπούτο το Κορεάτη σκηνοθέτη Il Cho πραγματικά αξίζει το χρόνο σας.