Κάποιοι νομίζουν ότι οι τηλεστάρ ασχολούνται αποκλειστικά με τις εκπομπές τους, ότι περνούν την ώρα τους βλέποντας φιγουρίνια και ακούγοντας τη μακιγιέζ τους να τους ξεματιάζει. Υπάρχει βέβαια και αυτό το είδος, αλλά αποτελεί μειοψηφία. Πολλοί από τους παρουσιαστές της τηλεόρασης, πέρα από φωτογένεια, διαθέτουν και το χάρισμα της γραφής, γι' αυτό και τα βιβλιοπωλεία φιλοξενούν εκδόσεις που το αναδεικνύουν.
Κάποιοι από τους τηλε-συγγραφείς καταδύονται βαθιά στο «είναι» της ανθρώπινης ύπαρξης και αναζητούν τον προορισμό του ανθρώπου. Γράφει, για παράδειγμα, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου στο best seller βιβλίο του «Μακιγιαρισμένοι Φόβοι»:
«Είμαστε ψάρια και πουλιά. Νομίζω ότι όλα τ' αντέχουμε. Και το μόνο που δεν αντέχουμε είναι το ψέμα. Το ψέμα "πνίγει” τα ψάρια και σκοτώνει τα πουλιά. Το ψέμα είναι μαύρη παπαρούνα. Το ψέμα είναι μαύρο τριαντάφυλλο. Το ψέμα είναι φίδι με πόδια. Και η ζωή είναι ένα δάσος γεμάτο παράξενα ζώα. Ζώα που νόμιζες ότι ήξερες και ζώα που κάποια στιγμή θα συναντήσεις μόνο μία φορά».
Υπάρχουν και οι συγγραφείς που απλώς θέλουν να διηγηθούν μια μικρή ερωτική ιστορία, όπου ένα κορίτσι συναντά ένα αγόρι και είναι δείλι και ακούγεται ο παφλασμός των κυμάτων και εκείνη τη λένε Λήδα και εκείνον Ορέστη. Η Σταματίνα Τσιμτσιλή στο επίσης ευπώλητο βιβλίο της «Όλα για τον παράδεισο» είναι πιο περιγραφική: «Ο έρωτάς τους ήταν φωτιά. Κάθε φορά που τον ένιωθε μέσα της, αισθανόταν γεμάτη. Σαν να υπήρχε μόνο για εκείνον… Τα βογκητά της τη στιγμή της ολοκλήρωσης έμοιαζαν με μουσική από ραδιόφωνο που κάποιος είχε ξεχάσει ανοιχτό… Η Λήδα και ο Ορέστης έμειναν αγκαλιασμένοι για ώρα».
Το πιο πρόσφατο τηλε-βιβλίο φέρει την υπογραφή του νικητή του Survivor και ηθοποιού Γιώργου Αγγελόπουλου ο όποιος, σύμφωνα με επιφανείς τηλεκριτικούς, συνεχίζει τη μεγάλη συγγραφική παράδοση της Σκιάθου (Παπαδιαμάντης, Μωραϊτίδης) και τη συνδυάζει με το Mamma Mia που επίσης γυρίστηκε στο ίδιο νησί. Με τον λακωνικό τίτλο «Ντάνος» αφηγείται με γλαφυρότητα μια σειρά από σημαντικές ιστορίες καρτ-ποστάλ που διαμόρφωσαν το φαινόμενο του εαυτού του: « Μια μέρα βρέθηκα στο Παγκράτι σε ένα κέντρο περιποίησης νυχιών για να φροντίσω τα ταλαιπωρημένα από το ποδόσφαιρο πόδια μου. Απέναντί μου καθόταν μια κοπέλα, κι εκείνη πελάτισσα, μια πανέμορφη γυναίκα από την Κρήτη, που μου άρεσε πολύ. Βρήκα τα στοιχεία της μέσω της πεντικιουρίστ, την πήρα τηλέφωνο και επιδίωξα να συναντηθούμε. Από την κοπέλα αυτή έμαθα πολλά για την αγάπη, έβαλε τον πήχη πολύ ψηλά για το πόσο μπορεί μια κοπέλα να προσέχει τον άντρα της. Ήμουν βασιλιάς, όλη η προσοχή της ήταν πραγματικά πάνω μου, σε σημείο που δυσκολευόμουν να το πιστέψω. Ζεστός άνθρωπος, όμορφη, παραδοσιακή γυναίκα, με φρόντιζε, μαγείρευε υπέροχα, στο σπίτι είχε τα πάντα στην πένα, όλα έδειχναν ότι θα γινόταν πολύ καλή σύντροφος και μάνα. Δυστυχώς, η σχέση πέρασε μια έντονη κρίση σε μια περίοδο που δεν είχα υπομονή και τα διέλυσα όλα».
Τελευταίος που αποφάσισε να εκθέσει τον εαυτό του στη βιβλιοκριτική, ο Μένιος Φουρθιώτης. Με ανάρτησή του στο instagram προειδοποιεί το κοινό ότι «μετά την εφημερίδα έρχεται και το βιβλίο... Όλα όσα έζησα και είδα... 2019 στιγμές με πλούσιο φωτογραφικό υλικό... Όταν το διαβάζεται θα νομίζεται ότι είναι παραμύθι... αλλά όταν δείτε το φωτογραφικό υλικό τότε θα δείτε ότι το παραμύθι είναι η πραγματική ζωή».
Η φράση «όταν θα δείτε θα δείτε» και η ορθογραφία «όταν το διαβάζεται θα νομίζεται», δείχνουν ότι η τηλεόραση έχει ακόμη να προσφέρει πολλά στα γράμματα και τα αναμένουμε με τρόμο.
Σειρά αργόσυρτη, με ερμηνείες άνισες, πλάνα στενά, να κόβουν διαρκώς τον ορίζοντα (χαρακτηριστικό της φτηνής τηλεόρασης) σαν να διαδραματίζονται όλα σε δυο μέτρα χώρο
17°
