- ΑΡΧΙΚΗ
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
-
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-
LIFE
-
LOOK
-
YOUR VOICE
-
επιστροφη
- ΣΕ ΕΙΔΑ
- ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΟΜΙΚΑ
- ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ
-
-
VIRAL
-
επιστροφη
- QUIZ
- POLLS
- YOLO
- TRENDING NOW
-
-
ΖΩΔΙΑ
-
επιστροφη
- ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
- ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
- ΓΛΩΣΣΑΡΙ
-
- PODCAST
- VOICE RADIO
- CITY GUIDE
- ENGLISH GUIDE
Από το «The Martian» στο εργαστήριο: Καλλιέργησαν πατάτες σε «σεληνιακό» χώμα
Πέτυχε πείραμα σε προσομοιωμένο έδαφος
Μελέτη με τη στήριξη της NASA έδειξε ότι προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος, εμπλουτισμένο με οργανική ύλη, μπορεί να δώσει παραγωγή αντίστοιχη με γήινο χώμα.
Πατάτες που θα μπορούσαν μελλοντικά να τροφοδοτούν αστροναύτες σε βάσεις στη Σελήνη κατάφεραν να καλλιεργήσουν επιστήμονες, χρησιμοποιώντας προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος. Το κρίσιμο συστατικό, όμως, ήρθε από τη Γη: οργανικό υλικό που παράγεται με τη βοήθεια γαιοσκωλήκων.
Σύμφωνα με το Reuters, η έρευνα υποστηρίχθηκε από τη NASA και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό npj Microgravity. Οι πατάτες που παρήχθησαν ήταν θρεπτικές και ασφαλείς για κατανάλωση, βάσει των εργαστηριακών αναλύσεων.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την πρώιμη ποικιλία Modoc, με κόκκινη φλούδα και λευκή σάρκα. Στόχος ήταν να εξετάσουν τη δυνατότητα τοπικής παραγωγής τροφίμων για μελλοντικές σεληνιακές βάσεις, καθώς η μεταφορά όλων των απαραίτητων προμηθειών από τη Γη θεωρείται μη πρακτική.
Το μυστικό ήταν το μείγμα
Ο σεληνιακός ρεγόλιθος αποτελείται κυρίως από θρυμματισμένα πετρώματα και σκόνη, που σχηματίστηκαν από προσκρούσεις μετεωριτών επί δισεκατομμύρια χρόνια. Σε αντίθεση με το γήινο χώμα, δεν περιέχει οργανική ύλη.
«Ο σεληνιακός ρεγόλιθος δεν περιέχει καθόλου άζωτο, επομένως καμία καλλιέργεια δεν θα αναπτυσσόταν χωρίς εμπλουτισμό», εξήγησε ο Εμερίκ Γκογιέ, φυτοβιολόγος του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον και επικεφαλής της μελέτης.
Η ομάδα πρόσθεσε στο προσομοιωμένο υλικό διαφορετικές ποσότητες κομπόστ, παραγόμενου από τη διάσπαση οργανικών αποβλήτων από γαιοσκώληκες.
Χωρίς αυτή την προσθήκη, τα φυτά ανέπτυξαν σχεδόν καθόλου ρίζες ή κονδύλους. Με 5% κομπόστ και 95% προσομοιωμένο ρεγόλιθο, άρχισαν να παράγουν πατάτες. Όταν το ποσοστό του κομπόστ έφτασε το 30%, η απόδοση ήταν ίδια με εκείνη φυτών που καλλιεργήθηκαν υπό τις ίδιες συνθήκες σε χώμα από το Χέρμιστον του Όρεγκον, περιοχή γνωστή για την παραγωγή πατάτας.
Η οργανική ύλη βοήθησε επίσης να περιοριστεί η πρόσληψη βαρέων μετάλλων, τα οποία σε υψηλές συγκεντρώσεις μπορούν να γίνουν τοξικά για τα φυτά.
Μικρές πατάτες, χωρίς γευστική δοκιμή
Το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε θερμοκήπιο, με φυσικό και τεχνητό φωτισμό και θερμοκρασίες 22 βαθμών Κελσίου την ημέρα και 18 τη νύχτα.
Οι πατάτες ήταν μικρές, συνήθως κάτω από 10 γραμμάρια, ακόμη και στα φυτά που μεγάλωσαν σε γήινο χώμα, καθώς χρησιμοποιήθηκαν μικρές γλάστρες. Ο Γκογιέ ανέφερε ότι σε δεύτερη μελέτη, με μεγαλύτερα δοχεία, η ομάδα έχει ήδη παράγει πατάτες συνηθισμένου εμπορικού μεγέθους.
Όσο για τη γεύση, παραμένει άγνωστη: η συγκομιδή χρησιμοποιήθηκε για εργαστηριακές αναλύσεις.
Η επιλογή της πατάτας έχει πρακτική βάση. Προσφέρει πολλές θερμίδες ανά μονάδα καλλιεργούμενης επιφάνειας, μαζί με άμυλο, βιταμίνες, μέταλλα και φυτικές ίνες.
Οι πιθανές εφαρμογές αφορούν και τη Γη. Ο συντάκτης της μελέτης και διαστημικός βιολόγος Ντέιβιντ Χάντι εκτιμά ότι οι τεχνικές αυτές θα μπορούσαν να συμβάλουν στην παραγωγή τροφίμων σε περιοχές με περιορισμένες γεωργικές δυνατότητες, καθώς και στη βελτίωση υποβαθμισμένων ή μολυσμένων εδαφών.