Πώς η μουσική σας playlist «μαρτυρά» το επίπεδο της νοημοσύνης σας

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Intelligence υποστηρίζει ότι οι καθημερινές μας συνήθειες ακρόασης μουσικής περιέχουν λεπτές ενδείξεις για τη γενική γνωστική μας ικανότητα.

Η έρευνα, με επικεφαλής τη Λαρίσα Ζουστ από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν του Μονάχου, ανακάλυψε ότι οι στίχοι των τραγουδιών που επιλέγουμε αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα για τη νοημοσύνη μας από ό,τι άλλα μουσικά χαρακτηριστικά, όπως ο ρυθμός ή η μελωδία της μουσικής.

Η ψηφιακή ακτινογραφία του μυαλού

Αντί για τα παραδοσιακά τεστ νοημοσύνης σε ελεγχόμενο περιβάλλον, οι επιστήμονες παρακολούθησαν 185 συμμετέχοντες για πέντε μήνες μέσω μιας ειδικής εφαρμογής στα κινητά τους.

Κατέγραψαν πάνω από 58.000 τραγούδια και χρησιμοποίησαν μηχανική μάθηση για να αναλύσουν τα δεδομένα σε σύγκριση με τις επιδόσεις των συμμετεχόντων σε γνωστικά τεστ.

Στίχοι εναντίον ρυθμού

Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι τα ηχητικά χαρακτηριστικά (όπως το τέμπο) είχαν ελάχιστη σημασία. Αντιθέτως, το περιεχόμενο των στίχων ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας. Συγκεκριμένα:

Μελαγχολικοί τόνοι: Άτομα με υψηλότερη νοημοσύνη έτειναν να προτιμούν τραγούδια με λιγότερο θετικό συναισθηματικό τόνο. Οι ερευνητές εικάζουν ότι η λυπημένη ή μελαγχολική μουσική ελκύει όσους χρησιμοποιούν τη μουσική για ενδοσκόπηση και στοχασμό.

Ειλικρίνεια και παρόν: Στίχοι που εστιάζουν στο «εδώ και τώρα», την αντιληπτή ειλικρίνεια και θέματα σχετικά με το σπίτι συνδέθηκαν με υψηλότερες γνωστικές ικανότητες.

Κοινωνικές λέξεις: Η προτίμηση σε τραγούδια με έντονη κοινωνική θεματολογία ή αβέβαιη γλώσσα συνδέθηκε με χαμηλότερες βαθμολογίες νοημοσύνης.

Στούντιο εναντίον ζωντανών ηχογραφήσεων

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια ήταν η αποστροφή των πιο «έξυπνων» ακροατών προς τις ζωντανές ηχογραφήσεις. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι οι άνθρωποι με υψηλές γνωστικές ικανότητες προτιμούν την ελεγχόμενη ποιότητα του στούντιο για μια πιο εστιασμένη, πνευματική εμπειρία, αποφεύγοντας την έντονη και απρόβλεπτη ενέργεια μιας ζωντανής συναυλίας.

Το μέλλον των ψηφιακών ιχνών

Αν και η μελέτη δείχνει ότι η μουσική από μόνη της δεν αρκεί για να κρίνει κάποιος τη νοημοσύνη ενός ανθρώπου με ακρίβεια, τα ευρήματα είναι σημαντικά. Η Λαρίσα Ζουστ εξηγεί ότι τα ψηφιακά ίχνη που αφήνουμε καθημερινά –από τη μουσική μέχρι τα βιβλία που διαβάζουμε– θα μπορούσαν μελλοντικά να συνδυαστούν για την έγκαιρη ανίχνευση της γνωστικής έκπτωσης ή τη δημιουργία πιο προηγμένων ψηφιακών εργαλείων.

(Με πληροφορίες PsyPost)