ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Lazy Days: το ξύλινο σκαρί, κοκκινομπλέ, πανέμορφο και γεμάτο μυστήριο, στέκει απορημένο στην ξερή γη δίπλα στους κάκτους.

Απλοί άνθρωποι, απλές σκέψεις, λιτό τοπίο, με τους βράχους του να αλλάζουν χρώμα ανάλογα με την ώρα και το φως της ημέρας.

Αρχοντική, ανάγλυφη, με λευκές στέγες, δαντελωτές παραλίες και διάφανη θάλασσα

Συνιστάται ανεπιφύλακτα το ηλιοβασίλεμα στα δυτικά της Πλάκας

Τρεις φορές έχω πάει στην Κίμωλο. Αν είχα τα λεφτά, θα αγόραζα ένα σπίτι στο Χωριό, για να γίνω ένας από αυτούς.

Όταν φτάνουμε μας περιτριγυρίζει μια γαλήνη που απορρέει από το σύμπλεγμα των δύο νησιών του Πόρου, της Πελοποννήσου και των διάσπαρτων βραχονησίδων.

Η Τζια παραμένει όπως την ήξερα και την αγάπησα: ξερή αλλά καρπερή ταυτόχρονα, απόμακρη αλλά και φιλική,

Στην Αίγινα πρωτοήρθα στο σπίτι του δασκάλου μου Νίκου (και της Αγγέλας) Νικολάου.

Είναι αυτό που βλέπεις... απέραντοι αμμόλοφοι, απέραντες αμμουδιές και καυτός ήλιος.