ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Εμπειρίες μιας αλησμόνητης, παντοτινήςπαιδικής ηλικίας.

Νιώθω πολύ τυχερός που βρίσκομαι εδώ, σκεπτόμενος τους ρυθμούς της πόλης.

Πρωτοπήγα στη Μύκονο αρχές του ’90 και αμέσως την ερωτεύτηκα. Επιστρέφω σχεδόν κάθε χρόνο στο νησί, κατευθείαν από Αυστραλία.

Η αναγέννηση του Ασφενδιού

Είναι εμπειρία.

Καλοκαίρι του ’85, αφήνεις πίσω σου το πολύβουο Κοκκάρι και φθάνεις στη Σκάλα.

Η Αστυπάλαια είναι νησί στη μέση του Αιγαίου. Έχει σχήμα πεταλούδας. Ο παραδοσιακός της οικισμός (εξαιρετικής ωραιότητας) στεφανώνεται από ένα μεσαιωνικό κάστρο που για αιώνες υπήρξε και οικισμός, φιλοξενώντας στα σπλάχνα του σπίτια-μινιατούρες

Να κι ένας τόπος που δεν είναι νησί αλλά δεν έχει κάτι να ζηλέψει απ’ τα νησιά που περιγράφουν και προτείνουν…

Βουτιές για αχινούς στο Τάλληρο. Το νερό μπαίνει στη μύτη.