ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Όταν φτάνουμε μας περιτριγυρίζει μια γαλήνη που απορρέει από το σύμπλεγμα των δύο νησιών του Πόρου, της Πελοποννήσου και των διάσπαρτων βραχονησίδων.

Η Τζια παραμένει όπως την ήξερα και την αγάπησα: ξερή αλλά καρπερή ταυτόχρονα, απόμακρη αλλά και φιλική,

Στην Αίγινα πρωτοήρθα στο σπίτι του δασκάλου μου Νίκου (και της Αγγέλας) Νικολάου.

Είναι αυτό που βλέπεις... απέραντοι αμμόλοφοι, απέραντες αμμουδιές και καυτός ήλιος.

Εγώ κάθε φορά που πηγαίνω σηκώνω τη γέφυρα και ξεχνάω τη Βέρα της Αθήνας…

Ο ήλιος στο ανατολικό Πήλιο κρύβεται νωρίς πίσω από το βουνό και μπορείς να απολαύσεις νωρίς και ένα απογευματινό μπανάκι.

Μια πόλη με απίστευτη ενέργεια, που επιμένει στο δικό της ρυθμό, τη δική της αστική κουλτούρα, τον εντελώς δικό της πολύπλευρο χαρακτήρα.

Κάθε απόγευμα πήγαινα στο παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο του Λιμένα της Θάσου. Ήταν ένα καταπληκτικό νεοκλασικό σπίτι με κήπο, ασφυκτικά γεμάτο από αρχαιοελληνικούς θησαυρούς.

Η Σκιάθος είναι ένα νησί που το ερωτεύεσαι. Κάπως έτσι το ερωτεύτηκα κι εγώ.