ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Σκαλωμένοι στον γκρεμό-Καλντέρα κοιτάμε μπροστά και μπαίνουμε σε έναν άλλον κόσμο.

Έχω πάει μόνος μου, με παρέα, με τα παιδιά μου, ερωτευμένος και πάντα πέρναγα καλά.

Αν αξίζει κανείς να ζήσει μια ελληνική αιγιοπελαγίτικη γιορτή με στοιχεία Ορθοδοξίας, διονυσιασμού κι ευλάβειας, αυτή είναι η γιορτή της Πέρα Παναγίας στην Κάσο.

Επειδή θα μπορούσα να γράφω για μέρες γι’ αυτό το νησί που έχω λατρέψει, το συμπέρασμα είναι ένα: πάμε Ίο ΤΩΡΑ!

Εδώ πιάνεις το φεγγάρι με συρτή.

Σε πείσμα των Ναξιωτών φίλων μου, κάθε φορά κάτι καινούργιο ανακαλύπτω. Ολόδικό μου, κι αυτό με κάνει να γυρίζω.

Ξαναπήγα στα 18. Δεν έχω σταματήσει να πηγαίνω από τότε.

Υπάρχουν πάρα πολλές αγροτικές εκτάσεις στη Νάξο, κάτι που κάνει το νησί μοναδικό.

Lazy Days: το ξύλινο σκαρί, κοκκινομπλέ, πανέμορφο και γεμάτο μυστήριο, στέκει απορημένο στην ξερή γη δίπλα στους κάκτους.