ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Πέντε μανιβέλες για να γυρίσουν οι ανεμόμυλοι και με το αεράκι που θα βγάλουν θα πιω ούζο ξεροσφύρι δίπλα στο Theoxenia για ν’ απολαύσω το ηλιοβασίλεμα.

H Δονούσα είναι ο παράδεισος του καταδύτη και η κόλαση του καταδότη.

Υπάρχει και η θάλασσα της Αμοργού. Mία κατηγορία από μόνη της.

H πιο παλιά μου ανάμνηση λοιπόν, και κάπως οδυνηρή, ήταν όταν ήμουν γύρω στα τρία, που χάθηκα σε ένα σοκάκι της Λευκάδας...

Σε κανένα άλλο νησί δεν υπάρχουν τέτοια φανταστικά φυσικά φαινόμενα, όπως στην Kεφαλονιά τα σπήλαια της Δρογκαράτης και της Mελλισάνης και οι Kαταβόθρες.

Στη Σκόπελο αισθάνεσαι πως κάποια γιγαντιαία χέρια έκοψαν την κορυφή του Πηλίου και την τοποθέτησαν προσεκτικά στη μέση του πελάγους!!!

Σ’ αυτό το νησί έχω χαρίσει ένα μεγάλο και γλυκό κομμάτι από το τέλος της εφηβείας μου, το καλοκαίρι που τελείωσα το λύκειο.

Στην Aλόννησο θα απολαύσει κανείς ήσυχες διακοπές και οι περισσότεροι έρχονται εδώ προκειμένου να βρεθούν σε επαφή με τη φύση.

H Χίος είναι ο τόπος μου και ο τόπος του καθενός είναι ο χώρος που τον έχει πονέσει και είναι και συμφιλίωση με τον εαυτό του,