Calilo: Από εδώ γνώρισα την Ίο αλλιώς

Υπάρχουν τόποι που λίγο - πολύ τους γνωρίζεις πριν ακόμη τους επισκεφθείς, έχοντας δημιουργήσει μια εικόνα μέσα από ιστορίες, φωτογραφίες και όλα όσα έχουν ειπωθεί γι’ αυτούς. Η Ίος για παράδειγμα, στο δικό μου μυαλό είχε ταυτιστεί με τη νεανική ενέργεια, τις ατελείωτες καλοκαιρινές νύχτες και τη διασκέδαση μέχρι το πρωί. Μια εικόνα που δεν είναι ψεύτικη, αλλά είναι μονάχα ένα κομμάτι της ταυτότητάς της, καθώς όταν της έδωσα χρόνο, μου αποκάλυψε μια δεύτερη πλευρά, πιο γαλήνια και πιο αυθεντική.

Το τοπίο γίνεται πιο άγριο, η θάλασσα κάπου χάνεται και ξαναεμφανίζεται ανάμεσα στις στροφές και στους βράχους, και όλα ησυχάζουν, σαν να σταματά ο χρόνος. Κάπου εκεί, σε ένα από τα πιο όμορφα σημεία της Ίου, εμφανίζεται η παραλία Παπά όπου και βρίσκεται το Calilo.

Η πρώτη εντύπωση είναι διαφορετική από αυτή που περιμένεις από ένα πολυτελές resort. Δεν υπάρχει η αίσθηση ενός κτιρίου που επιβάλλεται στο τοπίο, αντίθετα, το Calilo μοιάζει να έχει αναπτυχθεί φυσικά και ομοιόμορφα μέσα σε αυτό. 

Οι πέτρινες διαδρομές, οι πλαστικότητα που έχουν οι καμπύλες, τα φυσικά υλικά, οι γήινες αποχρώσεις και η παρουσία της τέχνης δημιουργούν έναν χώρο που θυμίζει περισσότερο έναν σύγχρονο οικισμό παρά ένα συμβατικό ξενοδοχείο.

Η δική μου εμπειρία ξεκίνησε από το λόμπι με τα χειροποίητα γλυπτά και τα ξεχωριστά installations, που παρέπεμπε σε χώρο σύγχρονης τέχνης και συνεχίστηκε στο φωτεινό δωμάτιο που διέμεινα, μπροστά στη θάλασσα. Ανάμεσα στις λεπτομέρειες του χώρου ξεχώριζε το εντυπωσιακό μαρμάρινο μπάνιο, στοιχείο που συνδύαζε τη φυσική πολυτέλεια του υλικού με τη λιτή αισθητική των Κυκλάδων. Όμως αυτό που μένει περισσότερο δεν είναι ένα μεμονωμένο design στοιχείο αλλά η συνολική αίσθηση, οτι κάθε χώρος έχει σχεδιαστεί ώστε να σε φέρνει πιο κοντά στη φύση και όχι να σε απομακρύνει από αυτή.

Η πολυτέλεια στο Calilo βρίσκεται στην ηρεμία, στον χρόνο που ξαφνικά αποκτά διαφορετικό ρυθμό, στη στιγμή που το φως αντανακλά στη θάλασσα και την κάνει να λαμπυρίζει. Η οικογένεια Μιχαλόπουλου, που βρίσκεται πίσω από τον όμιλο, αντιμετώπισε την Ίο όχι απλώς ως έναν ακόμη καλοκαιρινό προορισμό, αλλά ως έναν τόπο με φυσικό πλούτο, ιστορία και ιδιαίτερη ταυτότητα. Γι' αυτούς η προστασία της γης, η ενσωμάτωση της αρχιτεκτονικής στο φυσικό περιβάλλον, η ανάδειξη τοπικών προϊόντων και η σύνδεση με τον πολιτισμό αποτελούν μέρος μιας συνολικής φιλοσοφίας που διαπερνά την εμπειρία. Έτσι βλέπουν την φιλοξενία, σε άμεση συνάρτηση με τον τόπο και όχι απλώς ως παροχή υπηρεσιών. 

Αυτό το καταλαβαίνεις όταν εξερευνείς τους χώρους του Calilo. Κάθε παρέμβαση- από το μεγάλο εντυπωσιακό του γυμναστήριο και το σπα που μοιάζει να έχει βγει από όνειρο, μέχρι τις ντυμένες με λουλούδια κούνιες που κοσμούν τις γωνιές του αλλά και τις αμέτρητες πισίνες, όλα έχουν την εντύπωση σαν να υπήρχαν ανέκαθεν εκεί. Σπηλιές, αιωρούμενα sunbeds, βυθιζόμενοι καναπέδες, τοιχογραφίες με ψηφιδωτά, συμπληρώνουν ενά μοναδικό σκηνικό, που σκοπό έχει να σε κάνει να αποσυνδεθείς από την πραγματικότητα, να χαμογελάσεις και να αφεθείς σε ένα διαφορετικό, παραμυθένιο σύμπαν, το σύμπαν του Calilo.

Η γεύση της Ίου μέσα από μια γαστρονομική διαδρομή

Αν υπάρχει ένα σημείο όπου αυτή η σύνδεση με τον τόπο γίνεται πραγματικά αισθητή, είναι η γαστρονομία. Στην Ίο, η δύναμη της κουζίνας βρίσκεται στην απλότητα και στην ποιότητα των πρώτων υλών: στα τοπικά τυριά - όπως το αγαπημένο μου νιώτικο, η μυζήθρα, το σκοτύρι, στο μέλι, στα βότανα, στα φρέσκα ψάρια και στο ελαιόλαδο. Στο CHES, το γαστρονομικό εστιατόριο του Calilo, ο σεφ Αλέξανδρος Τσιοτίνης δημιουργεί μια εμπειρία που ξεπερνά ένα απλό δείπνο. Το μενού 11 σταδίων αποτελεί μια γαστρονομική διαδρομή εμπνευσμένη από ελληνικά νησιά και τις ιδιαίτερες γεύσεις τους. Κάθε πιάτο αφηγείται μια διαφορετική ιστορία, μέσα από τοπικά προϊόντα και σύγχρονες τεχνικές. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς στην ισορροπία και στη δημιουργικότητα χωρίς να χάνεται η μνήμη της παράδοσης. Οι γεύσεις παραμένουν αναγνωρίσιμες, αλλά παρουσιάζονται μέσα από μια νέα οπτική - εμπειρία που συνδέει το τραπέζι με ολόκληρο το κυκλαδίτικο τοπίο γύρω του.

Η εμπειρία του ομίλου δεν περιορίζεται στο Calilo. Στο Pathos Club, η ατμόσφαιρα αλλάζει. Εδώ η Ίος συναντά την πιο εξωστρεφή πλευρά της. Δυνατή μουσική, χορός και ασιατική κουζίνα, δημιουργούν το ιδανικό σκηνικό για τις ώρες που ο ήλιος κατεβαίνει στον ορίζοντα και βυθίζεται στη θάλασσα, χαρίζοντας στους επισκέπετες ένα από τα πιο ξεχωριστά ηλιοβασιλέματα του Αιγαίου. Από την άλλη το Erego Beach Bar έχει έναν πιο χαλαρό χαρακτήρα - ιδανικό σημείο όπου οικογένειες και παρέες έρχονται να απολαύσουν βουτιές στην πισίνα, comfort φαγητό παραλίας και χαλαρωτική μουσική. Διαφορετικές εμπειρίες αλλά πλευρές της ίδιας φιλοσοφίας, που προσφέρει την ανεπιτήδευτη αίσθηση ενός ελληνικού καλοκαιριού δίπλα στο νερό. 

Την επόμενη μέρα επιστρέφω στη Χώρα, αυτή τη φορά για να επισκεφτώ το Μουσείο Γαΐτη–Σίμωσι, ένα από τα ομορφότερα μουσεία που έχω βρεθεί σε νησί. Ένας χώρος επιμελημένος με τόση φροντίδα που τα έργα - τα χαρακτηριστικά ανθρωπάκια του Γιάννη Γαΐτη και τα μοναδικά γλυπτά της σπουδαίας Γαβριέλας Σίμωσι-μοιάζουν να συνομιλούν με το κυκλαδίτικο φως, τρανή υπενθύμιση πως ένας τόπος μπορεί να εξελίσσεται χωρίς να χάνει την ταυτότητά του.

Και φυσικά, η εξερεύνηση συνεχίζεται στις παραλίες. Λίγο πριν αναχωρήσω για το λιμάνι του νησιού, επισκέφτηκα το Μαγγανάρι, με τα διάφανα νερά και τις μεγάλες, γεμάτες κοχύλια αμμουδιές του, που επιβεβαιώνουν όσους το θεωρούν ως μία από τις ομορφότερες ακτές των Κυκλάδων.

Φεύγοντας από την Ίο, καταλήγω πως το νησί έχει πολλές ιστορίες να αφηγηθεί. Κάποιες βρίσκονται στη Χώρα, κάποιες στη θάλασσα, κάποιες γύρω από ένα τραπέζι. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη αξία του Calilο, ότι δεν λειτουργεί ως ένας κόσμος αποκομμένος από την Ίο, αλλά ως μια αφορμή για να τη γνωρίσεις καλύτερα. Εις το επανιδείν!

*Περισσότερες πληροφορίες για το Calilo Ios στην σελίδα του εδώ καθώς και στο ΙG account εδώ.