Κωνσταντίνος Δαγριτζίκος: «Η Νίσυρος δεν είναι για όλους — ευτυχώς»

Στο νησί πήγα για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2008. Δεύτερη φορά τον Αύγουστο του 2014 και έκτοτε κάθε Πάσχα και Αύγουστο. Είναι ένας μοναδικός τόπος με δικά του, ειδικά χαρακτηριστικά. Σε κάποιους πάει, σε κάποιους δεν πάει (ευτυχώς). Δεν είναι όλα για όλους. Αααα… θέλει 14 ώρες ταξίδι για να φτάσεις και προφανώς αυτό είναι μέρος της ιεροτελεστίας. Παραθέτω μερικά χρήσιμα tips, τα οποία στ’ αλήθεια δεν είναι και πολύ χρήσιμα, γιατί δύσκολο να σας πάει κάτι λάθος σε αυτό το νησί.

Ξεκινάω με το κλασικό «πού να πάω για φαγητό». Έχουμε και λέμε: Το Μανδράκι είναι το πιο εύκολα προσβάσιμο μέρος στο νησί, η πρωτεύουσα της Νισύρου ένα πράμα. Στον Ίσσικα έχει φοβερό φαγητό, μαγειρεύει η Δήμητρα, που παλιά μαγείρευε και στα Λουτρά, και είναι σίγουρα από τα καλύτερα μέρη για να φας. Ωραίο location, πάνω στη θάλασσα, ιδανική ώρα λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα. Ο Οξός είναι θεϊκό spot, στην άκρη του Μανδρακίου, κάτω από το μοναστήρι της Σπηλιανής. Για μεσημέρι ή βραδάκι. Και για καφέ και για φαγητό. Το Γευsea είναι πάνω στο κύμα, έχει φρέσκο ψάρι φοβερό, από δικό τους καΐκι, ελαφρώς «γκουρμέ» ως προσέγγιση. Το Vavel to be continued, από το 2022, κάνει φοβερή δική του πίτσα. Γιατί πάντα θες ένα βράδυ να φας πίτσα στο νησί. Τα Λιοτρίδια είναι το απλό, καθημερινό καφέ του Μανδρακίου για τους λόκαλς. Και για ποτό. Ο Αντρίκος είναι το πιο γνωστό γραφικό καφενείο για ρακές κτλ., στην όμορφη Πλατεία Ηλικιωμένης. Το Εναλλάξ είναι ωραίο μπαράκι, επίσης πάνω στο κύμα, τέλειο για βραδινό ποτάκι στο Μανδράκι.

Ο Εμπορειός είναι ο πιο ιδιαίτερος οικισμός στη Νίσυρο. Πανέμορφο μέρος, για βόλτα, για να μείνεις, για να φας… Ο Τριαντάφυλλος είναι πάνω στην πλατεία, που το καλοκαίρι ξεχειλίζει από κόσμο, οπότε κάποιες φορές είναι δύσκολο να βρεις τραπέζι. Πλέον (όπως παντού στην ακμή του καλοκαιριού), θα χρειαστείτε κράτηση, αλλιώς… καμία τύχη. Πανσέτες, κρέατα, πιτιά (τοπικοί ρεβυθοκεφτέδες), έχει τα πάντα. Η Κατίνα, Το Μπαλκόνι του Εμπορειού, λέγεται έτσι γιατί εκτός της πλατείας έχει κι ένα φοβερό μπαλκόνι που βλέπει ηφαίστειο. Είναι για βράδυ, για μεσημέρι, αλλά ακόμα και για πρωινό με φανταστικά τηγανητά αυγά και πατατούλες. Το Αποσπέρι (ή «στης Κάλλιας») you can’t miss it, το βλέπετε πριν καν μπείτε στο χωριό. Έχει φαγητό, έχει πρωινό, έχει καφέ, έχει ποτό και είναι τέλειο για όλες τις ώρες της μέρας. Η Νικιά είναι ο πιο γραφικός οικισμός του νησιού. Θα πάτε για την πολύ ωραία βόλτα στην πλατεία και για καφέ απογευματινό. Αν θέλετε να φάτε, δοκιμάστε κάποιο από τα 2 καφενεία της περίφημης πλατείας κάτω από την εκκλησία ή το ιταλικό στην είσοδο του χωριού.

Οι Πάλλοι, ένα βατό λιμανάκι, είναι το μόνο παραθαλάσσιο σημείο του νησιού όπου μπορείς να φας/πιεις κι έχει αρκετές επιλογές. Εκτός χωριών θα πάτε στην Όαση, ακριβώς πριν την Παχιά Άμμο. Δεν είναι για βράδυ. Ανοίγει πρωί και κυρίως η φάση είναι αράζεις από το μεσημέρι μέχρι αργά το απόγευμα που κλείνει. Ψητά, σαλάτες, πιάτα ημέρας με σταθερή πελατεία όλους τους θαμώνες της παραλίας.

Για κολύμπι να πάτε στους Χοχλάκους, τη λόκαλ παραλία του Μανδρακίου. Το μπάνιο μπροστά στα Λουτρά από την προβλήτα λέει πολύ. Στους Πάλλους η φάση είναι οικογενειακή, έχει εύκολη πρόσβαση, μικρή παραλία και πάντα πολύ busy. Μετά τους Πάλλους, πηγαίνοντας προς το best-seller του νησιού (την Παχιά Άμμο), θα βρείτε τις Σπηλιές. Δεν ξέρω πώς να σας περιγράψω το σημείο, αλλά θα το βρείτε. Είναι πολύ καλά. Αμέσως μετά το κτήμα με τα γουρουνάκια στο αριστερό σας χέρι, ο δρόμος κάνει κάτι απότομες στροφές, μετά μια απότομη κατηφόρα, και τσουπ… εκεί είναι. Συνεχίζοντας, πριν την Όαση, έχει φουλ αμμουδιά στο αριστερό σας χέρι και λίγα αρμυρίκια. Αν θέλετε βουτάτε εκεί. Λιες είναι το όνομα. Ακριβώς κάτω από την Όαση έχει ωραία παραλία. Παρκάρετε και παίρνετε το μονοπατάκι για Παχιά Άμμο. Η παραλία δεν περιγράφεται. Είναι απίστευτη. Η πιο ζεστή άμμος που έχει πατήσει το ποδαράκι σας (hello, η Νίσυρος είναι ένα ηφαίστειο!). Αν κάποια μέρα βαριέστε να πάτε μέχρι Παχιά Άμμο, η παραλία αμέσως μετά το πάρκινγκ, το λεγόμενο Μουλάρι, είναι εξίσου ωραία. Είναι αισθητά πιο ήσυχη από την Παχιά. Το Αυλάκι, κάτω από τα Νικιά, είναι το παλιό εμπορικό λιμανάκι με τον κατεστραμμένο μώλο.

Τι άλλο… Α! Είναι σίγουρο πως θα επισκεφθείτε το Bakery στους Πάλλους. Έχει και παράρτημα στο Μανδράκι. Και στο Piccolo Cafe για παγωτό σουμάδα και ντοματάκι. Εννοείται ότι θα πάτε ηφαίστειο. Για κανέναν λόγο, όμως, μην πάτε με ήλιο. Προτιμήστε μετά τις 18.00 και ιδανικά μέρα που να φυσάει, για να μη μυρίζει πολύ. Στο κέντρο του κρατήρα βρίσκεται ακόμα η κοτρόνα που είχαμε βάλει για να σηματοδοτήσει τη μέση του κύκλου στο «634 Λεπτά Μέσα στο Ηφαίστειο», μια πειραματική ολονύχτια συναυλία που είχαμε οργανώσει εκεί το 2016. Αν πετύχετε πανσέληνο, να πάτε αργά το βράδυ. Δεν υπάρχουν λόγια. Και λίγο πριν ή λίγο μετά από πανσέληνο μια χαρά είναι. Βράδυ είναι άλλη εμπειρία. Κάντε μια ημερήσια εκδρομή στο Γυαλί για μπάνιο και εξερεύνηση.

Γεωθερμική πισίνα θα βρείτε στο Hotel Haritos. Συνοδεύεται με τοστάκι και μπιρίτσα by the sea. Παίζουν και κάτι σάουνες στο νησί. Δεν σας λέω πού είναι, γιατί δεν με αφήνουν να γράψω παραπάνω λέξεις. Ανακαλύψτε κι εσείς κάτι μόνοι σας!

→ Ο Κωνσταντίνος Δαγριτζίκος είναι αρχιταβερνιάρης στο Ζιγκοάλα και Creative Director στο Κλακάζ