Στέφανος Ρόκος: «Σπαραγαρίο, η παραλία στα Κύθηρα που φτάνεις και κολυμπώντας»

Στα Κύθηρα ταξίδεψα πρώτη φορά για διακοπές, εντελώς αναπάντεχα, τον Αύγουστο του 2015 με την καλή μου φίλη και σκηνοθέτρια Αρασέλη Λαιμού, η οποία με σύστησε στην πολυπληθή παρέα της που παραθερίζει εκεί πολλά καλοκαίρια. Η πρώτη μέρα ήταν δύσκολη, καθώς το νησί δεν έχει τη στερεοτυπική ομορφιά των ελληνικών νησιών και δύσκολα μπορούσα να προσαρμοστώ στις νέες συνθήκες, παράλληλα με τόσα καινούργια πρόσωπα. Ωστόσο πληροφορήθηκα ότι στο Καψάλι εγκαινιαζόταν η ατομική έκθεση του αγαπητού συναδέλφου Άγγελου Αντωνόπουλου, όπου και παρευρέθηκα αισθανόμενος αμέσως πιο οικεία. Εκεί γνώρισα την ιδιοκτήτρια της γκαλερί Γεωργία Τσέρη, η οποία μου πρότεινε να οργανώσει την επόμενη χρονιά μια δική μου ατομική έκθεση.

Από το 2016 μέχρι σήμερα πηγαίνω τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, πάντα συμμετέχοντας σε μια μεγαλύτερη ή μικρότερη έκθεση στην πολυαγαπημένη πλέον γκαλερί Follow Your Art στο Καψάλι. Με σταθερό τον πυρήνα της παρέας της Αρασέλης, οι φίλοι εναλλάσσονται και έχω πλέον διαμορφώσει μια εικόνα του νησιού έχοντας τις δικές μου προτιμήσεις, κυρίως για το νότιο τμήμα του. Τα Κύθηρα τα έχω αγαπήσει για τις ανεξάντλητες εναλλαγές των τοπίων από τα ορεινά σημεία μέχρι τη θάλασσα, για το ιδιαίτερο φυσικό φαινόμενο που προκαλεί ο δυτικός άνεμος, το οποίο οι ντόπιοι αποκαλούν προβέντζα, και για τη σεμπρεβίβα, το σπάνιο κίτρινο λουλούδι που φυτρώνει στους απόμακρους βράχους του νησιού.

Οι αγαπημένες μου παραλίες είναι το Σπαραγαρίο, στο οποίο πηγαίνω κολυμπώντας από το Καψάλι, και η Φυρή Άμμος, περπατώντας μέχρι το τέρμα της παραλίας αριστερά, όπου είναι τελείως απομονωμένα. Το επιβλητικό σήμα κατατεθέν των Κυθήρων, η Χύτρα, ένας βράχος με υπέροχο σχήμα και εντυπωσιακές σπηλιές που αναδύεται από τη θάλασσα, αναδεικνύεται στην καλύτερη εκδοχή του από το Σπαραγαρίο και είναι επισκέψιμη με σκάφος.

Εξαιρετικές παραλίες είναι και η Κομπονάδα, το Καλαδί, το Μελιδόνι, οι Φούρνοι και η Παλαιόπολη. Εκεί βρίσκεται και η κορυφαία, κατά τη γνώμη μου, ταβέρνα του νησιού, η Σκάνδεια, με απλό, νοστιμότατο φαγητό και πολύ όμορφο περιβάλλον. Πολύ ιδιαίτερα μέρη για φαγητό είναι το Χαλικόκου στα Πιτσινιάνικα, ο ιστορικός Πιέρρος στο Λιβάδι, ο Μιχάλης στα Μητάτα με καταπληκτική θέα, και ο Μάγος στο Καψάλι, κυρίως για την κλασική ψαρόσουπα. Προτείνω ανεπιφύλακτα την Ψωμολαδέα μετά από βόλτα και κολύμπι στον Αβλέμονα κάτω από τα βράχια, ή το Μπότζιο για σνακ.

Το νησί έχει πολύ ωραίες διαδρομές για πεζοπορίες. Αξίζει η περιπετειώδης ανάβαση στο βουνό από τον Λιμνιώνα με προορισμό τη φυσική πισίνα, οι καταρράκτες στον Μυλοπόταμο και η Κάτω Χώρα –ο μεσαιωνικός οικισμός με εκπληκτική θέα προς τη δύση–, η Μονή της Αγίας Ελέσας και τα εκκλησάκια του Μέσα Βούργου κάτω από τα τείχη του Κάστρου στη Χώρα που ανοίγουν μία φορά τον χρόνο, ένα απόγευμα τον Αύγουστο.

Για το τέλος άφησα τα μέρη που επισκέπτομαι συχνότερα: το ολοήμερο στέκι Banda Ladra, το μεταμεσονύχτιο μπαρ Κούκος του Κώστα Μάστορη, το παραδοσιακό καφενείο του Γρηγοράκη στα Αρωνιάδικα, το Αστικόν στον Ποταμό και για το καλύτερο πρωινό των Κυθήρων, τη Φόσσα, κάτω από τη βεράντα της τοπ πιτσαρίας Tony’s. Στα προσωπικά μου must κι ένα πέρασμα από το αρχιτεκτονικό γραφείο R.C. Tech (που σχεδίασε αυτή την απίθανη βεράντα) για μια χειραψία με τον υπέροχο αρχιτέκτονα Μάρκο Δουρίδα ο οποίος μας κερνά παξιμάδια Κυθήρων και κρασί.

*Ο Στέφανος Ρόκος είναι εικαστικός καλλιτέχνης.