Η Μήλος της ζωγράφου Μαρίας Φιλοπούλου

Οι εμμονές μου είναι η θάλασσα, το νερό γενικότερα και τα ηφαιστειογενή νησιά. Η Μήλος, το αγαπημένο μου νησί, έχει πολλές εξαιρετικές παραλίες με καθαρά νερά και η καθεμία είναι ένας διαφορετικός ονειρικός κόσμος λόγω ηφαιστείου.

Η βόλτα με το καραβάκι για το γύρο του νησιού είναι εμπειρία για μένα και πηγή έμπνευσης για τη ζωγραφική μου. Ο πλούτος των πετρωμάτων της Μήλου είναι μοναδικός, όπως οι σχηματισμοί και οι όγκοι των βράχων της. Το Κλέφτικο, μέρος πειρατών, είναι νομίζω από τα ομορφότερα μέρη της Ελλάδας, άσπροι τεράστιοι βράχοι σαν νησιά μέσα στο νερό σχηματίζουν σπηλιές που μπορείς να κολυμπήσεις μέσα σ’ αυτές, γαλαζοπράσινα νερά, ένας παράδεισος. Η πρόσβαση εκεί είναι μόνο από τη θάλασσα. Η Συκιά, παραλία μέσα σε μια πεσμένη σπηλιά, ο Γέροντας, η Φυριπλάκα, το Τσιγγράδο, οι Τριάδες, η Αγία Κυριακή, υπέροχες παραλίες, τα Γλαρονήσια, ο Καλόγερος, η Αρκούδα, εντυπωσιακοί βράχοι μέσα στο νερό, το Παλιόρεμα, εγκαταστάσεις ορυχείων θείου που έχουν σωθεί, το ακρωτήριο Βάνι.

Το απόγευμα μετά τη βόλτα με το καραβάκι πηγαίνω στο δυτικό μέρος στον Άγιο Γιάννη, στην τρίτη παραλία που πας από μονοπάτι και είσαι μόνος σου, κίτρινα βράχια, άμμος και ο ήλιος δύει μπροστά σου μέσα στο νερό.

Μαγικό μέρος είναι το Σαρακήνικο, ένα σεληνιακό τοπίο με λευκά βράχια. Ο Παπαφράγκας, μικρή αμμουδερή παραλία όπου σ’ αγκαλιάζουν τα βράχια και περνώντας από μια σπηλιά βγαίνεις στην ανοιχτή θάλασσα, βρίσκεται δίπλα στον προϊστορικό οικισμό της Φυλακωπής.

Επισκέπτομαι κάθε φορά το αρχαίο θέατρο, ρωμαϊκό, έχουν βρει τώρα ένα ελληνιστικό τμήμα του του 3ου αιώνα. Απο τα καθίσματά του βλέπεις τη θάλασσα, δίπλα σ’ αυτό βρέθηκε το υπέροχο άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου που είναι στο μουσείο του Λούβρου, ο Ασκληπιός στο Βρετανικό Μουσείο κι ένας αρχαϊκός Απόλλωνας που βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό. Εκεί κοντά είναι και η είσοδος για τις κατακόμβες, από τα σημαντικότερα παλαιοχριστιανικά μνημεία στον κόσμο, 184 μέτρα σκαμμένες σε μαλακό κισσηρώδη βράχο, αρχικά σε φυσικά σπήλαια.

Μου αρέσει να μένω στον Αδάμαντα, στο λιμάνι της Μήλου, στην Πορτιανή είναι ευγενικοί και το πρωινό υπέροχο με σπιτικές μαρμελάδες και πίτες. Το πρωί τα καραβάκια για το γύρο του νησιού είναι μπροστά και έχει ωραία μπαράκια για το βράδυ.

Η Μήλος έχει πολλούς γραφικούς οικισμούς, το εντυπωσιακό Κλήμα με μικρά υπόσκαφα καταλύματα πάνω στο νερό, το ένα δίπλα στο άλλο, το ισόγειο είναι μια γκαραζόπορτα ξύλινη σε έντονο χρώμα όπου βάζουν τις βάρκες τους και στον πάνω όροφο μένει ο βαρκάρης.

Η Τρυπητή, σπιτικό φαγητό όταν πέφτει ο ήλιος στην Εργίνα· η Πλάκα, η πρωτεύουσα, βόλτα το βράδυ και φαγητό στην Αρχοντούλα· το Κάστρο, λόφος απόκρημνος ο οποίος δεσπόζει στην είσοδο του λιμανιού με ηφαιστειακούς δόμους που αποτελούνται από λάβα που στερεοποιήθηκε πριν χυθεί, από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα αν αντέχεις να ανέβεις· τα Πολλώνια, γραφικό ψαροχώρι, κόμβος επικοινωνίας με την Κίμωλο, για ψάρι στον καπετάν-Νικόλα. Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν το αρχαιολογικό και το μουσείο μεταλλευμάτων.

* Η Μ.Φ. είναι ζωγράφος.