Η Ίος του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου

Στην Ίο πήγα πρώτη φορά το 1986, σε μία τουριστικά «άγρια» ακόμα περίοδο για το νησί, κάτι βέβαια που την έκανε ακόμα πιο συναρπαστική, δεδομένης της ηλικίας μου τότε.

Τις μέρες που καταφέρναμε να ξυπνήσουμε σχετικά νωρίς και ήμασταν σε θέση να απομακρυνθούμε από τον Μυλοπότα, πηγαίναμε στο Μαγγανάρι, στην προ «Big Blue» εποχή, σκηνές του οποίου γυρίστηκαν εκεί δύο χρόνια αργότερα. Τις μέρες δε της υπέρβασης ανακαλύπταμε μικρότερες και πιθανόν ακόμα καλύτερες παραλίες.

Ένα απόγευμα στο μπαλκόνι του δωματίου που έμενα, κάπου ανάμεσα στη Χώρα και τον Μυλοπότα, απολαμβάνοντας θέα και μπίρα φυσικά, η υπεύθυνη του ξενοδοχείου θέλησε να με ενημερώσει –χωρίς καν να της το ζητήσω– πως το σπίτι που έβλεπα λίγες δεκάδες μέτρα πιο κάτω ανήκε σε κάποιον τραγουδιστή με το όνομα David Bowie. Αυτό ήταν! Δεν θυμάμαι πόσες ώρες πέρασα στο συγκεκριμένο μπαλκόνι αναζητώντας την παραμικρή απόδειξη των λεγομένων της. Βλέπεις, εκείνη την εποχή τουλάχιστον τρία ελληνικά νησιά διεκδικούσαν όχι την καταγωγή του, αλλά ένα εξοχικό του.

Δεν έμαθα ποτέ την αλήθεια, αλλά ούτε το επιδίωξα. Κάπως έτσι όμως η Ίος εκείνο το απόγευμα απέκτησε για μένα το δικό της μοναδικό soundtrack, πασπαλισμένο με μπόλικη από την αστερόσκονη του Ziggy, και δεν είχα σκοπό να το χαλάσω για κανένα λόγο.

* O Δημήτρης Παπασπυρόπουλος είναι DJ, μουσικός και ραδιοφωνικός παραγωγός. Αυτή την εποχή συνεχίζει τα «Last Chance» πάρτι του, ολοκλήρωσε τη νέα του συλλογή με τίτλο «Farewell, kid!» που κυκλοφορεί αυτό το μήνα από την Universal/EMI. Μετά το remix του στο «Stick Me In My Heart» των Archive, έχει ξεκινήσει την παραγωγή νέου remix στην πρόσφατη δουλειά τoυς Axiom και ηχογραφεί τα δικά του τραγούδια ως «Last Chance».