Η Σαντορίνη του Δημήτρη Νανόπουλου

Την Ελλάδα, ως χώρα, για να την περιγράψεις δεν αρκεί η λέξη «όμορφη». Η Ελλάδα είναι πέρα από το όμορφο. Προφανώς το να επιλέξω ένα ελληνικό νησί ως το αγαπημένο μου, με βάση την ομορφιά και μόνο, είναι πρακτικά αδύνατον. Όμως υπάρχει ένα νησί με το οποίο έχω μια πολύ ειδική σχέση από τη δεκαετία του ’90, όπου για πολλά καλοκαίρια πήγαινα με τη γυναίκα μου, τη Μυρτώ: η Σαντορίνη. Για την ομορφιά της, έχω να πω ότι καταλαβαίνω πως πολλά νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου έχουν πολλές καλύτερες παραλίες από τη Σαντορίνη, όμως εμένα η Καλντέρα μού κόβει την ανάσα.

Ωστόσο η σχέση μου με τη Σαντορίνη είναι πολύ πιο βαθιά και διαφορετική. Εκεί, στις διακοπές του 1994, καθώς κολυμπούσα στην πισίνα του ξενοδοχείου και έβλεπα κάτω την Καλντέρα, αυτό το ασύλληπτο θέαμα, σκέφτηκα ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος που μπορεί να κάνει τόσους πολύπλοκους υπολογισμούς και σε τόσο σύντομο διάστημα, στην ουσία λειτουργεί σαν κβαντικό κομπιούτερ. Να πω απλώς ότι πριν από είκοσι πέντε χρόνια, τα κομπιούτερ δεν είχαν καμία σχέση με αυτό που είναι σήμερα. Από εκείνη τη στιγμή δεν μπόρεσα να ξεφύγω από αυτή τη σκέψη για τη σχέση κβαντικής φυσικής και ανθρώπινου εγκεφάλου. Το αποτέλεσμα ήταν, γυρνώντας πίσω στην Αμερική, να την εξελίξουμε μαζί με κάποιους συνεργάτες, και το 1999 να βγάλουμε ένα paper για τον εγκέφαλο που θεωρήθηκε πρωτοπόρο…

Οπότε η σχέση μου με τη Σαντορίνη, πέρα από την ομορφιά της, είναι και βαθύτατα εγκεφαλική. 

* Ο Δημήτρης Νανόπουλος είναι Καθηγητής Φυσικής Υψηλών Ενεργειών και Ακαδημαϊκός.