Η Ελαφόνησος του Δώρη Τσολακίδη

Πήγα για πρώτη φορά στην Ελαφόνησο το 2007, μόλις είχα παντρευτεί και φυσικά με τη γυναίκα μου. Ξαναπήγα το 2010 με τα νεογέννητα διδυμάκια και μετά το 2015 με τα παιδιά πλέον χωρίς καρότσια, πάνες κ.λπ. Τρεις εντελώς διαφορετικές φάσεις, με διαφορετικές προσδοκίες και ανάγκες, στο ίδιο μέρος και πάντα με το ίδιο συμπέρασμα στο τέλος… «Τι ωραία που είναι η Ελαφόνησος!» και με την ίδια υπόσχεση… «Θα ξανάρθω σύντομα!». Θα ξαναπάω σύντομα στα σίγουρα. Έχω ταξιδέψει αρκετά τόσο εντός Ελλάδας όσο και εκτός και πάντα καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα… «παραλίες και θάλασσες σαν της Ελλάδας δεν υπάρχουν πουθενά»! Καλές οι Μαλδίβες, καλή η Καραϊβική, ωραία και τα νησάκια του Ινδικού, αλλά σαν τη παραλία του Σίμου δεν υπάρχει πουθενά! Δεν είναι απλά η ομορφότερη παραλία του νησιού, δεν είναι μόνο ο βασικός πόλος έλξης των επισκεπτών της Ελαφονήσου, για μένα είναι η καλύτερη παραλία της Ελλάδας. Η αγαπημένη μου έστω… για να μη φανώ απόλυτος.

Εάν ήμουν συγγραφέας θα μπορούσα φαντάζομαι να γράψω ολόκληρο βιβλίο για τις ομορφιές και τη μοναδικότητα της παραλίας του Σίμου, αλλά δεδομένου ότι απέχω έτη φωτός έστω και από ένα μέσου επιπέδου συγγραφέα θα αρκεστώ στην κλασική ατάκα «αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το φανταστείς», ελπίζοντας ότι θα «ιντριγκάρω» όσους διαβάσουν αυτό το κείμενο να επισκεφθούν την Ελαφόνησο και να δουν με τα μάτια τους αυτό που καμία φωτογραφία και κανένα κείμενο δεν μπορούν να αποτυπώσουν.

Η Ελαφόνησος είναι ένα μικρό νησί, κατά τη γνώμη μου βολικό είτε για ζευγάρια ή για οικογένειες με μικρά ή μεγαλύτερα παιδιά. Έχει εύκολη πρόσβαση από τη Πούντα με το Ferry Boat και μπορεί ωραιότατα να συνδυαστεί με τα Κύθηρα για όσους θέλουν και το κάτι παραπάνω ή και με τη Μονεμβασιά. Το λιμάνι της δεν έχει τη γραφικότητα που έχουν τα Κυκλαδονήσια ή την αριστοκρατικότητα των Επτανήσων, είναι όμως συμπαθητικό και οικείο. Το νησί προσφέρει τα πάντα στο επισκέπτη. Συμπαθητικά και σχετικά οικονομικά καταλύματα, εστιατόρια και ταβερνάκια με αρκετά καλό φαγητό, καθώς και δυο-τρεις εναλλακτικές για ποτό κυρίως στο λιμάνι αλλά και στο δρόμο από το λιμάνι προς τον Σίμο.

Παρ’ όλα αυτά η δική μου επιλογή θα ήταν η παραλία του Σίμου από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ και αν μπορούσα να κοιμηθώ εκεί (δυστυχώς δεν επιτρέπεται το ελεύθερο κάμπινγκ) αυτό θα επέλεγα για να μη χάσω ούτε λεπτό απ’ το επόμενο πρωί!

*O Δώρης Τσολακίδης είναι Head of Marketing Β.Σ. ΚΑΡΟΥΛΙΑΣ.