«Goliard» και «Hemingway»: Δύο χρονομηχανές στην καρδιά της Θεσσαλονίκης

Κατεβαίνεις τα σκαλιά του παλαιοβιβλιοπωλείου «Goliard» και από τη Θεσσαλονίκη της Αλεξάνδρου Σβώλου και τον 21ο αιώνα χρονοκατρακυλάς στην Ισπανία του 12ου. Γιατί αυτό θα πει Goliard, Γολιάρδοι ελληνιστί, νεαροί κληρικοί που με βέβηλα τραγούδια και πρόστυχη ποίηση σατίριζαν τη Ρωμαιολαθολική Εκκλησία και τον Πάπα, διάγοντας βίο έκλυτο, διονυσιακό, vivere pericolosamente. Φοβερό όνομα διάλεξε να δώσει στον χώρο του ο Αστέριος (Στέργιος) Αγγελάκης: «Goliard».

«Ιερείς και γραφείς που χορεύουν στη χορωδία ντυμένοι γυναίκες, τραγουδούν παράξενα τραγούδια, τρώνε μαύρη πουτίγκα στο ιερό, ενώ τελείται η Θεία Λειτουργία. Παίζουν ζάρια, μυρίζουν βρομερό καπνό από σόλες παπουτσιών, τρέχουν και χοροπηδάνε σε όλη την εκκλησία, χωρίς να κοκκινίζουν από ντροπή δική τους. Τέλος, τριγυρνούν στην πόλη και στα θέατρα με άθλιες άμαξες και καροτσάκια και ξεσηκώνουν στα γέλια συναδέλφους και παρευρισκόμενους σε κακόφημες παραστάσεις με απρεπείς χειρονομίες και άσεμνα λόγια». Έτσι, περιγράφει του Γολιάρδους το «Medieval Panorama» του Robert Bartlett, βιβλίο αναφοράς για την περίοδο του Μεσαίωνα. Οι Γολιάρδοι σκιαγραφούνται με χαρακτηριστικά βέβηλων πάνκηδων στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι», ρασοφόροι που, παρά τις υψηλού κύρους θεολογικές σπουδές τους, ξεστράτισαν από το μονοπάτι της εγκράτειας και το πήραν ανάποδα: σάρκα και απολαύσεις αντί για μετάνοιες και νηστείες.