Το Silent Book Party της Ισμήνης Τορνιβούκα: Μια λέσχη ανάγνωσης χωρίς «φιλολογίλα»

Πήρα την Κέιτι Κιταμούρα μου («Ένας χωρισμός» από τη Διόπτρα) και την έβγαλα βόλτα. Στοχευμένη έξοδος, η Κιταμούρα κι εγώ τραβήξαμε για το Silent Book Party της Ισμήνης Τορνιβούκα, στο μπαρ του Όλυμπος Νάουσα (ο τόπος), Τρίτη βράδυ στις 7:30 η σύναξη και ορίστε η ιδρυτική διακήρυξη: «Δεν μου άρεσαν οι λέσχες ανάγνωσης. Να πρέπει να διαβάζεις το ίδιο βιβλίο, ακόμα κι αν το βαρεθείς στη μέση, ακόμα κι αν ένα άλλο σου έχει τραβήξει την προσοχή, ακόμα κι αν δεν έχεις τελειώσει το προηγούμενο. Να σχολιάζεις έξυπνα πράγματα και να προσπαθείς να φαίνεσαι αρκετά διαβασμένος».

Χάσταγκ «με την Ισμήνη». Με την Ισμήνη Τορνιβούκα, γιατί κι εγώ αισθάνομαι κάπως έτσι για τις συμβατικές λέσχες ανάγνωσης. Καταναγκαστικό έργο, σχολική εργασία. Εξαιρώντας τη Λέσχη Ανάγνωσης του Αρχαιολογογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης (Φιλού Μαυροδέλλου, συνέχισε έτσι μεστά!), στις περισσότερες που παρέστην, πλήξη και χασμουρητά κατέκλυσαν το είναι μου. Οπότε, για συνέχισε, Ισμήνη Τορνιβούκα: «Από την άλλη, τρελαίνομαι για βιβλία. Κάθε είδους βιβλία, σοβαρά, ελαφρά, διηγήματα, ελληνικά, αγγλικά, μεταφρασμένα. Ήμουν πάντα ασφαλής και ευτυχισμένη ανάμεσά τους. Και ήθελα να διαβάζω μαζί με άλλους. Στο Instagram όπου με βρίσκει κανείς με το όνομά μου ή το handle @isminious, είχα δημιουργήσει μια μικρή κοινότητα ανθρώπων με τους οποίους μιλούσαμε για βιβλία. Σκεφτόμουν έναν τρόπο να γνωριστούμε στον πραγματικό κόσμο, να μιλήσουμε για βιβλία χωρίς να είμαστε κολλημένοι στις οθόνες και να σκρολάρουμε. Και σκέφτηκα, γιατί να μη φέρει ο καθένας το δικό του βιβλίο και να διαβάσουμε όλοι μαζί; Και έκανα ένα ποστ. Δεν περίμενα με τίποτα αυτή τη συγκλονιστική ανταπόκριση και με συγκίνησε και με έκανε να χάσω την μπάλα με τα άπειρα μηνύματα που δέχτηκα. Ακόμα περισσότερο, δεν περίμενα πόσο ευτυχισμένη θα ένιωθα ανάμεσα σε τόσους βιβλιόφιλους. Να βλέπω τα βιβλία όλων, να μιλάμε με αφορμή αυτά για τα αγαπημένα μας, για το πότε αρχίσαμε να διαβάζουμε, ακόμα και για το πώς διαβάζει ένας άνθρωπος που γράφει, όπως εγώ. Κάποιοι έφεραν το βιβλίο που πάλευαν να τελειώσουν από το καλοκαίρι. Άλλοι ξεκίνησαν ένα καινούργιο ή έφεραν βιβλία σε άλλες γλώσσες. Σε τέσσερα άτομα δάνεισα εγώ μικρά βιβλία, που σχεδόν τα τελείωσαν μέσα σε μία ώρα. Δεν χρειαζόταν να είμαστε μεγάλοι αναγνώστες ή τρομεροί διανοούμενοι. Ούτε να διαβάζουμε όλοι το ίδιο είδος. Ήταν δύο ώρες για τον εαυτό μας και δύο ώρες για να γνωρίσουμε άλλους ανθρώπους. Οι περισσότεροι ήρθαν μόνοι και έφυγαν με καινούργιους φίλους. Όπως ακριβώς κι εγώ. Και λέμε να το κάνουμε κάθε Τρίτη, στις 19:30, στο bar του Όλυμπος Νάουσα. Για να μη γίνεται συνωστισμός, διαθέτω δωρεάν ηλεκτρονικά εισιτήρια από το προφίλ μου».