Γιώργος Μπετόβεν Μωραϊτόπουλος: Αναμνήσεις από τις θρυλικές νύχτες της Θεσσαλονίκη

Γλυπτά από σίδερο και ανταλλακτικά, τέχνη από παλιές ξεκοιλιασμένες μηχανές, φλάντζες, άχρηστα πιστόνια αυτοκινήτων και ελατήρια πάσης φύσεως. Scrap art; Scrap art, εάν ντε και καλά πρέπει να ορίσουμε το πεδίο εξάσκησης του Γιώργου Μωραϊτόπουλου.

Βέρος Θεσσαλονικιός, σε πολύ μικρή ηλικία, όπως μου εξομολογείται, μαθήτευσε κοντά σε τεχνίτες σιδήρου στον Βαρδάρη και τα πέριξ, τότε που έσφυζαν από θορύβους τα σιδηρουργεία και βουλιμικά καταβρόχθιζαν τα λάδια οι μηχανές στα συνεργεία. Εδώ, σε αυτή τη μαθητεία, χρωστά την απίστευτη ευκολία να χειρίζεται βερνίκια και τεχνικές οξείδωσης. Αφού πρώτα καθαρίσει τα σκουριασμένα εξαρτήματα με αμμοβολές και φαγανιάρηδες τροχούς που καταβροχθίζουν τον χρόνο, τα καθιστά έτοιμα για μια νέα ευκαιρία. Τις πρώτες ύλες του τις βρίσκει στα σκουπίδια ή σε μάντρες ανακύκλωσης και έπειτα με μερακλίδικες διαδικασίες επεξεργασίας τους χαρίζει μια δεύτερη ζωή. Recycle art; Και αυτό παίζει.