- CITY GUIDE
- PODCAST
-
15°
Θεσσαλονίκη όπως… μπαχτσέ τσιφλίκι
«Άντε, μαζέψτε τα και ντουγρού για τα χωριά και τα μπαξεδάκια, αδειάστε μας τη γωνία»
Oι νέοι σαλονικιώτικοι αστικοί μύθοι δεν κάνουν πλέον λόγο ούτε για τεράστια ποντίκια που το βράδυ σαν b-movie τέρατα ίπτανται πάνω από την Κασσάνδρου, ούτε για κρυμμένο θησαυρό ανυπολόγιστης αξίας που καραδοκεί στα έγκατα της ερειπωμένης βίλας απέναντι από την ψαράδικη κυριλέ ταβερνερί «Μαϊάμι» της Κρήνης. Η urban μυθολογία της εποχής λόγω κρίσης θέλει τους μισούς από τους γνωστούς μου να ονειρεύονται ότι εγκαταλείπουν την Τσιμισκή και ξενιτευόμενοι σε βουνά, πέφτουν σε τρελό δάσος όπου οι τρούφες φυτρώνουν ανεξέλεγκτες και τα δήθεν εκπαιδευμένα κυνηγόσκυλά τους τις ανακαλύπτουν και ύστερα πιάνουν την καλή, αφού –και καλά– στην γκουρμέ αγορά πιάνουν τρία χιλιάρικα η κάθε μία. Σε αντιπαραβολή με εκείνη την παλιά διαφήμιση «Την είδα απόψε λαϊκά, να τα κερδίζω τα λεφτά, να τα κερδίζω, φως μου, τα πλούτη όλου του κόσμου», ο νέος αστικός θρύλος τους θέλει όλους να γίνονται εκατομμυριούχοι αρκεί να πιάσουν τα βουνά και τις ραχούλες.
Κάποτε στη Θεσσαλονίκη όλοι ονειρεύονταν ότι θα γίνουν μπάρμαν ή dj και μετά θα ανοίξουν το δικό τους μαγαζί, να πουλάνε φραπόγαλα ή ποτά. Κάποιοι άλλοι, όπως το έκαναν ο Αγγελάκας και ο Παυλίδης, θα σήκωναν χρήμα με τη σέσουλα ροκάροντας με την μπάντα τους. Για να μη μιλήσω για αστικούς μύθους της πρώτης δεκαετίας του 2000, όπου ντόπιος γάτος του macintosh και του πρωτοποριακού ντιζάιν, εφόσον ο βορράς γεννούσε τους καλύτερους graphic designers, θα εκπαραθύρωνε τον Μπρόντι και τον Σαγκμάιστερ, λανσάροντας το πρωτοποριακό look του Μακεδονικού Χαλβά φτιαγμένου από πιξελωτό καμβά, όπως το πορτρέτο του Στιβ Τζομπς. Η κρίση τούς κάνει όλους να παραληρούν και οι τρούφες, όπως και τα σαλιγκάρια ή τα βουβάλια σε εν δυνάμει φάρμες των Άνω Ποροΐων, ή διάφορες φιλολογίες περί λεμονόδασους που θα φυτέψουν στη Δράμα και κατευθείαν θα φτάσουν στην κουζίνα του Hotel Costes στο Παρίσι, αποκτούν στα μάτια τους μυθικές διαστάσεις, κάτι σαν απόδραση από τις φυλακές με τη μέθοδο Ρίτα Χέιγουορθ.
Παίζει και μια άλλη φαντασίωση που την καλλιεργούν με ευλάβεια στα όνειρά τους τα παιδιά του βορρά. Πως δηλαδή φτάνει πια με τα web design, τα vj-ing και όλα τα ψηφιακά career opportunities – γεμάτη είναι η αγορά από τέτοια ταλέντα που μοχθοκοπούν για το βασικό μισθό. Το όραμά τους θέλει να αφήνουν το ποντίκι και να πιάνουν το αλεύρι, να παρατούν το πληκτρολόγιο και να πιάνουν τον πλάστη. Και να ανοίγουν φούρνο, να πλάθουν κουλουράκια, πάντα παραδοσιακά από μια συνταγή μιας γιαγιάς σε ένα νησί, «δεν μπορώ να σου πω ποιο, αλλά μιλάμε για γεύσεις θεϊκές, θα ξεπουλήσουμε σου λέω».
Δεν υπάρχει μπαρ που να έχω πάει τον τελευταίο καιρό και να μην πέσω σε τέτοιες συζητήσεις – πλάνα νέας ζωής από πρώην ορκισμένους εραστές του μητροπολιτικού ίλιγγου, που κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί αλλαξοπίστησαν και προβάρουν βουκολικά κοστούμια. Από μέσα μου ουρλιάζω «άντε, μαζέψτε τα και ντουγρού για τα χωριά και τα μπαξεδάκια, αδειάστε μας τη γωνία, μικροαστάκια, που με το που έσκασε η πρώτη φούσκα και σφίξαν τα ζόρια, αρχίσατε να απαγγέλλετε Κώστα Ουράνη, εσείς που παλιά φτιάχνατε κοτσίδες α λα Μπιορκ και τα αγόρια όλο πόζα σφυρούσατε στο ρυθμό του “Bohemian like you” των Dandy Warhols». Κότες, κυριολεκτικά. Εννοείται πως δεν τους το σφυρώ κατάμουτρα, γιατί δεν είναι καλό πράμα να τους γκρεμίζεις τα όνειρα.
Μου φαίνεται πολύ κουλό αυτό που συμβαίνει και εκ του οποίου προκύπτουν οι νέοι αστικοί θρύλοι, διαφορετικοί από τους παλιούς. Αυτό που γοητεύει δεν είναι πια το όνειρο του να ανοίξει κάποιος μια γκαλερί με έργα πρωτοποριακών Θεσσαλονικέων ζωγράφων, αλλά να ανοίξει θερμοκήπιο όπου θα καλλιεργεί φυτό ονόματι «ιπποφαές» που εγγυάται τέλεια ευεξία και επιδερμίδα. Ή «μυρτιλάδικο», χωράφι δηλαδή που τα προϊόντα του θα γειάνουν κόσμο και θα τον ξαναφτιάξουν νέο, όπως έκανε παλιά στην κλινική της η Ρουμάνα Ασλάν. «Όνειρα (θεσσαλονικιώτικα), πουλιά μου ταξιδιάρικα», που θα τραγουδούσε και ο Τζο Ντασέν, που αν έμενε Καλαμαριά θα τον έλεγαν Γιαννάκη Ντασενίδη.
➜ stefanostsitsopoulos@yahoo.gr
Φωτογραφία: Σωκράτης Ιορδανίδης, από το αρχείο του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στο βιβλιοπωλείο-στέκι του πιο όμορφου δρόμου της Θεσσαλονίκης
Το Orme Run Club αποδεικνύει ότι μερικές φορές η καλύτερη αφορμή για να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους βρίσκεται στα κορδόνια ενός ζευγαριού αθλητικών παπουτσιών
Περιπλάνηση στη Βενετία από τα εθνικά περίπτερα της Μπιενάλε μέχρι τα μικρά εργαστήρια
Μια λέσχη ανάγνωσης μάς ταξιδεύει στον κόσμο της ιαπωνικής λογοτεχνίας
Η διαδρομή του Βαρδάρη από τη λαϊκή αυθεντικότητα στην παρακμή
Ο Little Peter Αθανασιάδης είναι ένας αυθεντικός ροκενρολόκαρδος ήρωας
Ήταν Άρης, Γκάτσμπι και τερματοφυλακάρα!
Ο Παναγιώτης παίρνει τη φιγούρα του γνωστού Πειρατή της Καραϊβικής και της προσθέτει θεσσαλονικιώτικα χαρακτηριστικά
Από το ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό μέχρι τα κοκτέιλ που δίνουν στη βραδιά λόγο να κρατήσει λίγο παραπάνω, οι ταράτσες της Θεσσαλονίκης αποδεικνύουν πως η πόλη έχει έναν ακόμη λόγο να κοιτάζει ψηλά
Η επαναφορά των λαμπρών ψηφιδωτών του Γαλεριανού Ανάκτορου
Ο Νίκος Λειβαδιώτης και η Ράνια Καμπουράκη είναι…για δέσιμο!
Ο Κωστής Καρατζάς μιλά για τη μετάβαση του Greek Foundation από την ψηφιακή πλατφόρμα στον φυσικό χώρο
Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης, 18 special λόγοι
Από το διάβασμα αργά τη νύχτα και τα μηνύματα σε επαγγελματικές κάρτες, η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ αφήνει -προσωρινά- πίσω της δεκαετίες φοιτητικών αναμνήσεων
Σε εξέλιξη η μετατόπιση των αγωγών φυσικού αερίου. Ορίζοντας ολοκλήρωσης ο Μάρτιος του 2027
Εντυπωσιακά αερόστατα και μοναδικά Night Glow Shows στον Μύλο Ματσόπουλου
Οι «πάνκηδες» του Μεσαίωνα, τα βέβηλα τραγούδια του 12ου, ο θείος Έρνεστ και ο Φιντέλ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το «Άλμα Ζωής» Ν. Θεσσαλονίκης μάς καλεί στο Pink Together, αποδεικνύοντας ότι η φροντίδα του εαυτού μας παραμένει μια πράξη αγάπης
Η ανάπλαση του ΦΙΞ και το μεσοπολεμικό αποτύπωμα του Brick Expressionism στη Θεσσαλονίκη
Χάρη, μίλα λίγο για Θεσσαλονίκη που θέλω κάτι να δω!
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.