Κάτω από την Ακρόπολη, λευκοί τοίχοι, στενά σοκάκια και μια κυκλαδίτικη αίσθηση δημιουργούν ένα μικρό νησί στην καρδιά της πόλης: Η Αθήνα του Τάσου Ανέστη
Η Αθήνα είναι η μοναδική πόλη που έχει ένα νησί στην καρδιά της. Στα Αναφιώτικα, κάτω από την Ακρόπολη, οι λευκοί τοίχοι και τα στενά σοκάκια μοιάζουν να έχουν ξεφύγει από κάποιο κυκλαδίτικο νησί και να έχουν ριζώσει στο κέντρο της πόλης. Εκεί η Αθήνα αλλάζει. Από μια πολυσύχναστη πρωτεύουσα γίνεται γειτονιά, καλοκαίρι, ανάμνηση. Ίσως γι’ αυτό την αγαπώ. Μέσα στον θόρυβο και την ιστορία της, καταφέρνει να κρύβει ένα μικρό κυκλαδονήσι μόνο για όσους θέλουν να το βρουν.
Η μάχη με τα αδέσποτα, οι ευθύνες των ιδιοκτητών και των δήμων και οι αλλαγές που απαιτούνται για να εφαρμοστεί ουσιαστικά ο νόμος για την προστασία των ζώων
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
17°
