Ο Γιάννης Οικονομίδης και το beautiful chaos της Αθήνας

Ο λόγος που αγαπώ την Αθήνα είναι η αντιφατική σχέση που έχω μαζί της. Είναι μια σχέση έλξης και απώθησης, αγάπης και μίσους. Θέλω και δεν θέλω δηλαδή. Συχνά αναρωτιέμαι πότε θα φύγουμε, πότε θα την κάνουμε από δω πέρα, πού θα αφήσουμε τα κόκαλά μας. Οι λόγοι για την απώθηση είναι προφανείς. Είναι αυτά όλα που νιώθουμε, που μας πληγώνουν, που δεν γουστάρουμε σ’ αυτή την πόλη. Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι και φίλοι φεύγουν από δω, γιατί η προοπτική της πόλης μοιάζει τρομακτική. Από την άλλη, η Αθήνα παραμένει για μένα το λιμάνι μου. Γιατί εδώ βρίσκονται οι άνθρωποί μου: οι φίλοι, οι αγαπημένοι, η οικογένεια, οι συγκεκριμένες διαδρομές και τα στέκια που έχουν γίνει κομμάτι της ζωής μου.

Όταν πρωτοήρθα, πριν από περίπου σαράντα χρόνια, δεκαεννιά χρονών τότε, η Αθήνα μού φαινόταν τεράστια. Σήμερα, παρότι έχει μεγαλώσει κι απλωθεί ακόμη περισσότερο, για μένα έχει μικρύνει. Έχει περιοριστεί στον στενό κύκλο των ανθρώπων που μου προσφέρουν θαλπωρή, χαρά, ασφάλεια και ηρεμία. Αυτός ο μικρόκοσμος είναι που κάνει την πόλη να παραμένει «ο τόπος μου», ακόμη κι αν ζω με το ένα μάτι στραμμένο διαρκώς σε μια πιθανή έξοδο διαφυγής.

Η Αθήνα είναι πολλά χωριά μαζί πια. Και, βέβαια, έχει κάτι απολύτως δικό της. Αυτό το ιδιαίτερο χάος της. Είναι μια πόλη που δεν μοιάζει με τις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες· περισσότερο θυμίζει μια πόλη της Μέσης Ανατολής μέσα στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ γυρίζονται σειρές όπως η «Τεχεράνη» και γίνονται προσομοιώσεις με το Ιράν ή τον Λίβανο, γιατί η Αθήνα μπορεί εύκολα να μεταμορφωθεί σε Τεχεράνη, Βηρυτό ή κάποια άλλη πόλη της Ανατολής. Νομίζω, αυτό είναι και το touch της. Συνομιλεί με την αναρχία και το αλλοπρόσαλλο της Ανατολής, του Νότου. Τελικά, αυτό είναι η Αθήνα για μένα: ένα «beautiful chaos». Μπουρδέλο.

→ Ο Γιάννης Οικονομίδης είναι σκηνοθέτης και σεναριογράφος.