Ο Αλέκος Φασιανός και η Αθήνα της έμπνευσης

Παλιότερα στους δρόμους έβλεπες όλα τα επαγγέλματα, τσαγκάρηδες, μαρμαράδες, παπλωματάδες, γυψαδόρους, όλοι αυτοί οι άνθρωποι των τεχνών σε κάνανε να μαθαίνεις πώς γίνεται ένα αντικείμενο. Ήθελα να αποτυπώσω τα πρόσωπα, τις συνήθειές τους, τον κόσμο που ζούσα κοιτώντας από τις αυλόπορτες. Αυτό ήταν ζωγραφική.

Μου αρέσουν τα τρένα. Στον Σταθμό Λαρίσης, όπου μεγάλωνα, το τρένο έκανε θόρυβο, άκουγες την ατμομηχανή, έβγαιναν μουτζούρες. Από εκεί έχω εμπνευστεί τους καπνούς στα έργα μου. Τη νύχτα σκεφτόμουν ταξίδια με τα τρένα, τώρα δεν αισθάνεσαι «της νυχτιάς τη σιγαλιά».

Επέλεξα να κοσμήσω τον σταθμό του Μεταξουργείου με πουλιά που γυρίζουν με το ρεύμα του τρένου και αγγέλους με φτερά για να προστατεύουν τους επιβάτες. Τα πουλιά που κοσμούν τα λεωφορεία του ΟΑΣΑ είναι εκεί για να τα κάνουν να πηγαίνουν πιο γρήγορα.

Αθήνα, Μάρτιος 2009