Κοντεύει 10 το βράδυ, κι η Ερμού χαμηλώνει τα φώτα για να ακούσει καλύτερα. Βήματα ακούγονται στον πεζόδρομο, αγκαλιές στήνονται σαν τελετουργία – είναι Δευτέρα και η μιλόνγκα του δρόμου αρχίζει. Οι νότες τάνγκο μπλέκουν με τον ήχο του τρένου. Δεν χρειάζεσαι τίποτα: ούτε παπούτσια ειδικά, ούτε βήματα. Μόνο καρδιά και λίγο θάρρος. Κάποιοι χορεύουν, άλλοι κοιτούν, όλοι συμμετέχουν. Μέχρι τα χαράματα, η Αθήνα γίνεται παράλληλη πραγματικότητα∙ μια Αργεντινή φτιαγμένη από καλοκαιρινή μελαγχολία και ρυθμό.
10°
