Πόσα ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ μπορεί να δει ο άνθρωπος πριν αρχίσουν να κάνουν πουλάκια τα μάτια του; Πολλά! Ειδικά όταν ο άνθρωπος έχει παιδιά που, επειδή μεγαλώνουν, αλλάζουν συνέχεια ρούχα και παπούτσια (ευτυχώς με τα αξεσουάρ είναι πιο μαζεμένα, μέχρι τα 14...)
Γενικά όμως, ο άνθρωπος σήμερα το ψάχνει το θέμα «ψώνιο» για είδη πρώτης ανάγκης, δηλαδή παιδικά. Όλα τα υπόλοιπα, ο μέσος άνθρωπος έχει πάψει να τα θεωρεί είδη πρώτης ανάγκης μια και βολεύεται, όπως οι επίσης μέσοι συνάνθρωποί του, με όσα έχει στη ντουλάπα του από τα 90s-00s. Στα παιδικά, όπως και στα παπούτσια, η ντουλάπα χρειάζεται επαναφόρτιση κατά καιρούς. Βολεύει να έχεις αμάξι ή φίλη με αμάξι για τέτοιες εξορμήσεις – τα πρατήρια και οι «τρύπες» δεν είναι πάντα κοντά μεταξύ τους ακόμα κι όταν είναι στην ίδια περιοχή περίπου. Και το «περίπου» χωράει πολύ νερό.
Η φίλη-με-αμάξι μας ξεκίνησε από το «αποθηκευτικό» ή outlet του «Μούγερ» στην Λεωφόρο Αθηνών, όπου βρίσκεις παπούτσια σε νούμερα από 17-40 και με έκπτωση μέχρι 50% − η ποικιλία είναι αρκετή, ειδικά στα μικρότερα νούμερα, και ο πειρασμός να ξαναμπείς εσύ προσωπικά σε ένα ζευγάρι «Μούγερ», επιστρέφοντας πεζή στην παιδική σου ηλικία, είναι μεγάλος. Κυρίως για πάρτη σου δοκιμάζεις μποτάκια, αν δεν έχεις πόδι-φεριμπότ, όχι με τη λογική «να τρώει η μάνα και του παιδιού να μην δίνει», αλλά επειδή τα παιδιά σου έχουν μοντερνουά απόψεις για τα πατούμενα.
Παιδικά ρούχα, ωραιότατα, κυρίως από παλιότερες σαιζόν αλλά και της φετεινής κολλεξιόν, για ηλικίες 0-16 ετών έχει το μεγάλο κατάστημα της “Alouette”, με έκπτωση από 30-50%. Υπάρχουν σπορ και «καλά» ρουχαλάκια για όλα τα γούστα εδώ, και σε πολύ λογικές τιμές, πράγματι. Μπορείς να ντύσεις το παιδί σου για καθημερινές και επίσημες περιστάσεις, με τα μισά χρήματα από όσα υπολόγιζες.
Δεν ξέρω πώς να τα αποκαλέσω αυτά τα μεγάλα μαγαζιά που τσαντίζονται όταν τα λες «αποθήκες», από την άλλη, δεν είναι ακριβώς μπουτίκ, δηλαδή μικρούτσικα: έχουνε πάρα πολλά πράγματα μέσα, και παλιότερων σεζόν - χρειάζεσαι χρόνο για να ψάξεις. Καλό είναι να σε αγαπάει ο θεός για να βρεις μπουφάν πχ στο νούμερο, χρώμα και σχέδιο που θα τσιμπήσει το παιδί σου, και να μην καπνίζεις γιατί θέλεις συνέχεια να βγεις έξω να κάνεις τσιγάρο (ακόμα κι όταν δεν καπνίζεις).
Το «Lapin House» έχει ωραία κυριλέ παιδικά με έκπτωση ως 30% − σε μερικά χωράς κι εσύ, η μαμά ή μια φίλη σου πολύ κομψή, που όμως δεν έχει αμάξι οπότε δεν έχει έρθει μαζί. Ανάλογα ρουχαλάκια έχει το «Marasil», με έκπτωση ως 50%, και το «Mini Raxevsky», με πολύ χαριτωμένα κοριτσίστικα κυρίως.
Βρίσκεις υπέροχα ρούχα, σε αυτές τις αποθήκες που κακώς τις λέμε αποθήκες γιατί είναι χάι, καθόλου αποθηκέξ – βρίσκεις ό,τι χρειάζεσαι, ιδίως για να πας τα παιδιά σου σε βαφτίσια, στέψεις και επίσημα γεύματα... Γιατί η αλήθεια είναι ότι η ποικιλία σε κυριλέ παιδικά είναι μεγαλύτερη από ό,τι σε καθημερινά, και (ελπίζεις) φθηνά ρουχαλάκια που χαλάνε ή μικραίνουν και δεν σκας καθόλου. Αλλά μπορεί να έφτασα σε αυτό το συμπέρασμα επειδή νταλάκιασα με ζιπουνάκια, φρου-φρου και μίνι μπλέιζερ, και επειδή επίσης δεν καπνίζω. Καθόλου όμως.
Όλα αυτά στο Περιστέρι, έναν Δήμο που εκλέγει τον ίδιο, αγαπημένο δήμαρχο εδώ και πολλές σεζόν, και που πήρε το όνομά του από τον Περιστέρ-Αγά της Τουρκοκρατίας (ο Δήμος, όχι ο Δήμαρχος). Η όλη γυροβολιά στα «παιδικά-δικα» μάς πήρε ένα τρίωρο και η φίλη μου, που έχει ένα σκασμό βαφτίσια να πάει και τρία παιδιά, σήκωσε ολόκληρα ράφια.
Επειδή χτυπούσα το κούτελό μου στο παρμπρίζ, με πήγε και στο Σιδηροδρομικό Μουσείο, για παρηγοριά – μα είναι υπέροχο, με βαγόνια τρένων που μοιάζουν παιχνίδια, με βελούδινους μπεζ καναπέδες μέσα, ατμομηχανές βαμμένες σε ζωηρά χρώματα, μια σταλιά, αλλά έτοιμες να ορμήσουν στις ράγες και να φάνε τον τόπο. Το μουσείο ιδρύθηκε το ΄79 και έχει εκθέματα από την Ιστορία των Ελληνικών Σιδηροδρόμων από το 1882, σε αίθουσες αλλά και στον έξω χώρο. Η είσοδος είναι δωρεάν.
Τέλος, αν ψάχνετε ρούχα casual για μεγάλους σε λογικές τιμές μετά τα βαγόνια, το «United Sales», όχι μακριά, έχει ένα σωρό σπορ (ρούχα) με -70% από τις κανονικές τιμές – εκτός που το όνομα «United Sales» είναι αξεπέραστο, απορώ πως δεν το έχει κατοχυρώσει ο Τραμπ. Ας μην του δίνουμε ιδέες, έχει τον νταλκά του τώρα κι αυτός με το μπεστ-σέλερ βιβλίο-σκάνδαλο που τον παρουσιάζει όπως υποψιαζόμασταν λίγο πολύ όλοι (=ζαβουίτα...)
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
