Πανεπιστημίου. Στοά Νικολούδη. Πέμπτη μεσημέρι. Μία από αυτές τις μέρες που περπατώντας στην πόλη σου φαίνονται όλα όμορφα. Λίγο η άνοιξη, λίγο οι πρώτες ζεστές αχτίδες του ήλιου και ξαφνικά βλέπεις τις γωνιές της Αθήνας με άλλη ματιά.
Στοές. Πάντα μου άρεσαν οι στοές. Μικρή τις έβλεπα σαν μυστικές σήραγγες που έκρυβαν θησαυρούς. Και αυτήν την φορά νομίζω πως ανακάλυψα το θησαυρό της στοάς αυτής, στην όψη μιας «ανθισμένης» βιτρίνας.
Κατάστημα οπτικών «Οφθαλμός». Η βιτρίνα σε προετοιμάζει για το εντυπωσιακό μαγαζί με τα οπτικά. Δεν έψαχνα γυαλιά, αλλά τα πόδια μου με τράβηξαν στο εσωτερικό του. Καλαίσθητο, με όμορφη διακόσμηση και μια οικεία και ζεστή ατμόσφαιρα.
Μιλώντας με τη χαμογελαστή υπάλληλο, η πρώτη εντύπωση ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κατάστημα με οπτικά επιβεβαιώνεται. Στον πρώτο όροφο υπάρχει ειδικός χώρος για οφθαλμολογικές εξετάσεις με μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, καθώς και χώρος για συνεδρίες με ανθρώπους χαμηλής όρασης, ενώ στο υπόγειο σε περιμένει μια έκπληξη: Μια μικρή γκαλερί με πίνακες ζωγραφικής του ιδιοκτήτη ο οποίος εκτός από οπτικός είναι και καλλιτέχνης. Έτσι εξηγείται και η καλαισθησία του χώρου. Και απ' ό,τι έμαθα, δεν είναι το μόνο κατάστημα Οφθαλμός, αλλά υπάρχουν και άλλα 22 σε όλη την Ελλάδα.
«Δουλεύουμε για να διαμορφώσουμε τον χώρο αυτό κατάλληλα ώστε να γίνονται εξετάσεις για ακουστικά βαρηκοΐας αλλά και μαθήματα για εφαρμογή φακών επαφής» αναφέρει η υπάλληλος όταν με ξεναγεί στο υπόγειο. Την κοιτάζω με έκπληξη και μου εξηγεί πόσο σημαντικό είναι αυτό, καθώς ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων που φοράνε φακούς επαφής (ιδιαίτερα των εφήβων) δεν ξέρουν πώς να κάνουν σωστή και ασφαλή χρήση.
Νομίζω πως ήταν η πρώτη φόρα που πέρασα τόσο χρόνο σε κατάστημα οπτικών. Λίγο η ξενάγηση, λίγο ο ενθουσιασμός μου με τη μεγάλη ποικιλία σε γυαλιά, ρωτούσα χωρίς σταματημό τα πάντα για το κάθε μοντέλο που δοκίμαζα. Γυαλιά με ειδικά φίλτρα ηλίου που απομονώνουν κάθε ακτινοβολία UV, τελευταίες κυκλοφορίες του κάθε οίκου, μοντέρνα, vintage, η επιλογή μου όσο δοκίμαζα γινόταν όλο και δυσκολότερη. Τελικά έφυγα ικανοποιημένη, με ένα ολοκαίνουργιο ζευγάρι και δίνοντας την υπόσχεση στον εαυτό μου ότι τα μάτια μου θα τα προσέχω και θα τα προφυλάσσω όσο μπορώ, και πως θα ξαναεπισκεφθώ αυτό το όμορφο μαγαζί στην στοά Νικολούδη για το επόμενο ζευγάρι. Ήδη ανυπομονώ.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
