Το ότι η ζυγή Πανεπιστημίου προς τα Χαφτεία έχει (ξανα)γίνει πιάτσα πρόχειρου φαγητού και καφέ (7 τέτοια μαγαζιά από Μπενάκη μέχρι Πατησίων) σας το είχα γράψει πολύ έγκαιρα, από καιρό. Τώρα θέλω να σας πω ότι για μένα, που κάθε πρωί ανεβαίνω απ’ τον ηλεκτρικό προς τα γραφεία της A.V., ή κάτι λίγα απομεσήμερα που κατεβαίνω, η πιάτσα αυτή έχει αποχτήσει φάτσα και όνομα: είναι η Αθηνά στο «Γιαννιώτικο» όπου και τη γνώρισα, και που τη βλέπετε εδώ να μου ποζάρει ανάμεσα σε κουλούρια, τυρόπιτες, κοτόπιτες, γλυκά, μπουγάτσες, χαρτοπετσέτες, χαρτοσακούλες κι ό,τι άλλο μπορεί να πουλάει / έχει ένα τέτοιο μαγαζί. Περιποιημένη (μα όχι προκλητική), γελαστή (μα όχι χαζοχαρούμενη), ευγενική (μα όχι δουλική), είναι για μένα η προσωποποίηση των Χαφτείων. Στεκόμουνα και τη χάζευα ένα μεσημέρι. Παρατηρούσα πόσο πολλούς προσωπικούς πελάτες είχε και πόσο καλά –παρά την κούραση– τους σερβίριζε όλους. Κι ήτανε κιόλας το πρωί εδώ, την είχα δει όρθια μπροστά στις βιτρίνες της και την ταμειακή, κι ήταν ακόμα στο πόστο της, ενώ εγώ θα ήμουνα σε δυο λεπτά στο τρένο για Πατήσια. Αθηνά Πανουτσοπούλου στο «Γιαννιώτικο», Πανεπιστημίου 66 & γωνία Πατησίων, Χαφτεία
Κομπιουτεράς απ’ τους καλούς
Αν έχετε θέμα με τον υπολογιστή σας, ο Λεωνίδας Γαλατερός είναι πιθανότατα ο άνθρωπός σας. Συνθέτει μηχανήματα από την αρχή, επισκευάζει τα χαλασμένα, κάνει σέρβις, αλλάζει κάρτες (σε μένα για παράδειγμα), αναβαθμίζει, καθαρίζει ιούς, ανακτά δεδομένα από τον «παιγμένο» σκληρό δίσκο, πουλάει ανταλλακτικά ή αναλώσιμα και δεν ξέρω και γω τι άλλο. Α, έρχεται και σπίτι άμα λάχει. Συμπληρωματικά, κατέχει κι από δορυφορικές, κάμερες και συναγερμούς – ένας ηλεκτρονικός τύπος με τα όλα του. Σας τον προτείνω γιατί είναι αποτελεσματικός και τίμιος κι εξηγεί καλά τα πράγματα, ενώ είναι τσεκαρισμένος όχι μόνο από μένα. Δημητρακοπούλου 23, κοντά στο σταθμό Άνω Πατήσια, 2102022270, 6944451111, info@utility.gr
Οι εκκλησίες ως ιδιωτικά πάρκινγκ
Το είχα δει πρώτη φορά στον Άγιο Διονύσιο της Σκουφά κι από τότε το παρατηρώ σε πολλές περιπτώσεις: οι ορθόδοξοι ναοί κλείνουν με κάγκελα χώρους προς το πίσω μέρος τους και/ή τα πλάγια, μετατρέποντάς τους σε ιδιωτικούς, δημιουργώντας πάρκινγκ – υποθέτω των παπάδων. Δεν τους φτάνει που επεκτείνουνε συνέχεια τους ναούς τους, μια και σπάνια είχανε χτιστεί εξαρχής μεγάλοι (κι αν κανείς θέλει ένα μόνο τρανό παράδειγμα, ας πεταχτεί μέχρι το Σκουζέ, να δει πώς ο Άγιος Αιμιλιανός ξεκατίνιασε το λόφο), μόνο καλύπτουνε και τον ελάχιστο περιβάλλοντα χώρο γύρω τους. Και φυσικά, δεν τους μιλάει κανείς. Τόσα προνόμια δεν μπορούν να πειραχθούν – ποιον να ενοχλήσουνε το πάρκινγκ και τα κάγκελα;
Αν βρεθείτε στη βορειοδυτική Αττική (βουνό Πατέρας, βουνό Κιθαιρώνας, Ψάθα, Αλεποχώρι, Χώνη, Κάντζα, Γυφτόμαστρο κ.λπ.), ξέρω πως θα πάτε τις βόλτες σας στα όμορφα δάση, θα χτυπήσετε τίποτα κοψίδια στις άπειρες αρβανίτικες χασαποταβέρνες, θα βγείτε στις θάλασσες του Κορινθιακού να χαζέψετε τα Καλάνησα (επίσημα: Αλκυονίδες) και τις άλλες ωραίες θέες, θα δείτε το καλύτερα σωζόμενο αρχαίο κάστρο της Ελλάδας (των Αιγοσθένων, στο Πόρτο Γερμενό, βέβαια). Μαζί μ’ αυτά, μην παραλείψετε και μια επίσκεψη σε κάποιο από τα μαγαζιά ή και το ίδιο το τυροκομείο του Πλούμπη (πλούμπι αλβανιστί = περιστέρι). Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, παρά μονάχα πως όποτε περνάω, πάντα κάτι θα ψωνίσω από κει. Τα υπόλοιπα, ψάξε τα μόνοι/μόνες σας. Βίλια, 2263022550, Οινόη 2263022232
Ο ιδρυτής της Kineo και του Take Back the City μιλά για την καθημερινότητα στην Αθήνα, τις μικρές αλλαγές που κάνουν τη διαφορά και γιατί η πόλη είναι τελικά θέμα κουλτούρας.
Πίστη, χαρά, αλλά και σκληρές εικόνες μέσα από τις μαρτυρίες ξένων περιηγητών - Αγορές που βούιζαν, αμνοερίφια προς σφαγή, σνομπ Ανάκτορα, βροχή από τουφεκιές
17°
