Κυριακή πρωί στο μουσείο; Θέλει λίγο σπρώξιμο.... Οι ξεναγοί της Αθήνας, πάντως, το προσπαθούν: με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ξεναγού στις 21/2, αυτή τη Κυριακή διοργανώνουν για δεύτερη χρονιά ένα πρωτότυπο και διασκεδαστικό Κυνήγι Θησαυρού, σε συνεργασία με τα μουσεία Αρχαίας Αγοράς, Κεραμεικού, Ισλαμικής Τέχνης, Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, τη Δημοτική Πινακοθήκη και το Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής. Ευκαιρία να πάρουμε μυρωδιά από τις συλλογές των παραπάνω, ευκαιρία και για τους ξεναγούς να προβάλουν το ρόλο τους.
Η εποχή που το επάγγελμα ασκούνταν από κορίτσια καλών οικογενειών που ήξεραν ξένες γλώσσες και αγαπούσαν τα ταξίδια είναι πια πολύ μακρινή, αν κι ακόμα η πλειοψηφία των ξεναγών είναι γένους θηλυκού. Με μακροχρόνιες σπουδές σε ειδικές σχολές που λειτουργούν σε Αθήνα, Κέρκυρα, Ηράκλειο και Θεσσαλονίκη, πρέπει να μπορούν να καλύπτουν 3.500 χρόνια Ιστορίας, να ελίσσονται σαν διπλωμάτες, να ξεπροβοδίζουν σε πείσμα κάθε αναποδιάς ευχαριστημένους τους τουρίστες και να μας δίνουν τα κλειδιά γιά να εκτιμήσουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Μ’ εμπειρία δεκαετιών πίσω τους, η Αυγή Καλογιάννη κι ο Κρίτων Πιπέρας έχουν γυρίσει την Ελλάδα από την Κρήτη ως τον Έβρο, έχουν αποκτήσει φίλους στο εξωτερικό, δεν μετάνιωσαν για την επιλογή τους. «Εν μέσω κρίσης, ο τουρισμός αντέχει», λένε. Η Αθήνα, όμως, «έχει πεθάνει τουριστικά». Η πρωτεύουσα ανέκαθεν ήταν πέρασμα παρά πόλος έλξης, αλλά σήμερα «η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς. Από την Αριστοτέλους και την Πατησίων ως τα Προπύλαια και την Ερμού, βλέπεις ανθρώπους να τρυπιούνται μέρα μεσημέρι... Μοναδικές οάσεις για τους ξένους, το Καλλιμάρμαρο και ο πεζόδρομος της Αρεοπαγίτου. Κι εκείνο που τους αγριεύει περισσότερο, είναι τα γκράφιτι! Μια πόλη πήχτρα στα γκράφιτι, τους φαίνεται και βρόμικη και επικίνδυνη, τους φέρνει στο νου τη βία των γκέτο...».
Τους συναντώ και τους δύο στο Θησείο, στο καφέ του μουσείου Ισλαμικής Τέχνης, ενώ διευθετούν τις τελευταίες λεπτομέρειες του φετινού παιχνιδιού. Στο 1ο Κυνήγι Θησαυρού οι συμμετοχές ήταν εκατοντάδες, νεαρόκοσμος κυρίως αλλά και οικογένειες με παιδιά.
Πέρσι, βέβαια, είχαν επιστρατευτεί μια σειρά από κρατικά μουσεία-κράχτες, ενώ φέτος, υπό το άγχος μιας ενδεχόμενης απεργίας των αρχαιοφυλάκων, προτιμήθηκαν εκείνα που θα ’μεναν σίγουρα ανοιχτά, κι ας είναι μικρότερα ή λιγότερο γνωστά. Στο νεοκλασικό που βρισκόμαστε, ωστόσο, στεγάζεται μια από τις καλύτερες συλλογές ισλαμικής τέχνης του κόσμου –ας είναι καλά ο Αντώνης Μπενάκης– που αναδεικνύει το ρόλο του Ισλάμ στη Μεσόγειο και τη σχέση του με το Βυζάντιο. Χαλιά, υφαντά, μικρά ξύλινα γλυπτά, κοσμήματα, όπλα και κεραμεικά από τις Ινδίες, τη Μεσοποταμία, την Αίγυπτο, την Περσία, κι ανάμεσά τους η περίφημη βελούδινη σέλα της Προύσας του 16ου αιώνα (SOS!).
Οι εγγραφές θα γίνονται μεταξύ 10.00 και 12.00 στην πλατεία Αέρηδων στην Πλάκα, στο μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων με την πολύτιμη συλλογή του μουσικολόγου Φοίβου Ανωγιαννάκη. Οι παίχτες θα παραλαμβάνουν μιά λίστα με τα αντικείμενα που πρέπει να εντοπίσουν περνώντας από το ένα μουσείο στο άλλο, καθώς κι έναν κατάλογο με ερωτήσεις για το καθένα τους. Στις αίθουσες που φυλάσσονται τα συγκεκριμένα έργα θα υπάρχουν ξεναγοί πρόθυμοι να δώσουν... σκονάκι, και η ποικιλία των διαδρομών είναι ερεθιστική.
Το Κυνήγι περνά πάνω από τα χνάρια του μεγαλύτερου νεκροταφείου της αρχαίας Αθήνας, μέσα από τη Στοά του Αττάλου με τα ευρήματα των ανασκαφών στην Αρχαία Αγορά της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών αλλά κι ανάμεσα από χιλιάδες έργα Ελλήνων χαρακτών και ζωγράφων του 20ού αιώνα, στη νέα στέγη της Πινακοθήκης στο Μεταξουργείο. Ποιος νικάει; Οποιοσδήποτε τερματίσει έχοντας συγκεντρώσει όλες τις σωστές απαντήσεις. Και τι κερδίζει; Δώρα από τα πωλητήρια των μουσείων –βιβλία, λευκώματα, αντίγραφα εκθεμάτων– και δωρεάν ξεναγήσεις φυσικά. Πάμε;
Ιnfo: 2ο Κυνήγι Θησαυρού. Διοργάνωση: Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών, υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και την υποστήριξη του ΕΟΤ, της Εταιρείας Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής Αθηνών και του Breathtaking Athens. Ραντεβού την Κυριακή 5/2, Διογένους 1-3, Πλάκα, 10 π.μ.
Ένας κόσμος κρυμμένος πίσω από τις προσόψεις των παλιών σπιτιών, εκεί όπου κινούνταν οι οικιακές εργάτριες και αποτυπωνόταν ο κοινωνικός διαχωρισμός μιας άλλης εποχής
17°
