Ο Γάλλος λοιμωξιολόγος Ντιντιέ Ραούλ ξιφουλκεί κατά της «ημιτελούς» μελέτης στο The Lancet που αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της υδροξυχλωροκίνης.
Ο Γάλλος λοιμωξιολόγος Ντιντιέ Ραούλ άσκησε δριμεία κριτική σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet» κι αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της υδροξυχλωροκίνης για τη θεραπεία ασθενών με Covid-19, χαρακτηρίζοντάς την «ημιτελ» διότι πραγματοποιήθηκε «από ανθρώπους που δεν δεν έχουν δει ασθενείς».
«Πώς θέλετε να είναι δυνατόν μια ημιτελής μελέτη, που έγινε με βάση 'μεγάλα δεδομένα' (big data) να αλλάξει αυτό που έχουμε πετύχει;», τόνισε ο Ντιντιέ Ραούλ του Ινστιτούτου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου (IHU) Méditerranée Infection στη Μασσαλία (νότια Γαλλία), σε βίντεο που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του ιδρύματος.
Μια εκτεταμένη μελέτη που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή στο διαπρεπές ιατρικό περιοδικό «The Lancet» θεωρεί αναποτελεσματική, εάν όχι και επιβλαβή, τη χρήση της χλωροκίνης, ή των παραγώγων της, όπως η υδροξυχλωροκίνη, στη θεραπεία κατά της Covid-19.
«Εδώ (στο IHU), πέρασαν από τα χέρια μας 4.000 άνθρωποι , πιστεύετε πως πρόκειται να αλλάξω γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται με 'big data', που είναι ένα είδος εντελώς παραπλανητικής φαντασιοκοπίας, που λαμβάνει δεδομένα των οποίων η ποιότητα είναι άγνωστη, που μπλέκει τα πάντα, που συνδυάζει θεραπείες των οποίων δεν γνωρίζουμε τη δόση που χορηγήθηκε», τονίζει ο καθηγητής Ραούλ.
Λαμβάνοντας ως δείγμα περίπου 15.000 ασθενείς, η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «The Lancet» είναι η «πρώτη μεγάλης κλίμακα μελέτη» που δείχνει με «ισχυρές στατιστικές ενδείξεις» ότι η χλωροκίνη και το παράγωγο της υδροξυχλωροκίνη «δεν ωφελούν τους ασθενείς Covid-19», σύμφωνα με τον κύριο συντάκτη της Δρ. Μαντίπ Μέχρα.
«Τίποτα δεν θα σβήσει αυτό που είδα με τα μάτια μου», δήλωσε από την πλευρά του ο Ραούλ. Ο Γάλλος καθηγητής ισχυρίζεται, πως στην ομάδα της έρευνάς του με 3.600 ασθενείς, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με το συνδυασμό υδροξυχλωροκίνης και αζιθρομυκίνης (ένα αντιβιοτικό), «η θνησιμότητά της είναι η χαμηλότερη στον κόσμο (...) στο 0,5%».
Στη μελέτη όμως που δημοσίευσε το The Lancet, οι συγγραφείς της παρατήρησαν μεγάλα ποσοστά θνησιμότητας σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αυτόν τον συνδυασμό ουσιών και προτείνουν αυτές οι θεραπείες να μην χορηγούνται εκτός κλινικών δοκιμών.
«Δεν ξέρω αν αλλού η υδροξυχλωροκίνη σκοτώνει, αλλά εδώ έχει σώσει πολλούς ανθρώπους», διαβεβαιώνει από τη δική του πλευρά ο Ραούλ.
Ο ίδιος απέρριψε κατηγορηματικά επίσης την υπόθεση ότι η θεραπεία αυτή προκαλεί σοβαρές καρδιακές αρρυθμίες, διαβεβαιώνοντας πως στη Μασσαλία δεν είχε παρατηρηθεί φαινόμενο αυτού του είδους παρόλο που πραγματοποιήθηκαν «10.000 ηλεκτροκαρδιογραφήματα».
Ο Ραούλ, που έχει συγκεντρώσει πυρά κι από άλλους επιστήμονες, ολοκληρώνει την παρέμβασή του μέσω βίντεο τονίζοντας: «Πιστεύουμε ότι κάναμε τη δουλειά μας, αυτό είναι το τέλος της επιδημίας, (...) είμαστε πολύ ήρεμοι για αυτό που κάναμε».
Η υδροξυχλωροκίνη δοκιμάζεται επί του παρόντος σε διάφορες κλινικές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένης αυτής που διεξήχθη σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπό την ονομασία Discovery.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
