Botox από οδοντιάτρους: Τι επιτρέπεται και πού βάζει «κόκκινη γραμμή» η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία

Η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία (Ε.Ο.Ο.), με αφορμή τη δημόσια συζήτηση σχετικά με την εφαρμογή βοτουλινικής τοξίνης (Botox) από οδοντιάτρους, αλλά και την αυξανόμενη παρουσία παραπλανητικών διαφημίσεων οδοντιατρικών υπηρεσιών στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διευκρινίζει ότι η εφαρμογή της βοτουλινικής τοξίνης αποτελεί αναγνωρισμένη θεραπευτική πράξη, η οποία έχει εφαρμογές και στο πεδίο της Οδοντιατρικής.

Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και οι σχετικές εγκύκλιοι του Υπουργείου Υγείας οριοθετούν τη δυνατότητα εφαρμογής της από οδοντιάτρους για θεραπευτικούς σκοπούς που εμπίπτουν στο γνωστικό και επαγγελματικό αντικείμενο της Οδοντιατρικής.

«Η χρήση της μπορεί να εντάσσεται στην αντιμετώπιση παθήσεων και λειτουργικών διαταραχών της στοματογναθικής και περιστοματικής περιοχής, πάντοτε κατόπιν ορθής διάγνωσης, με την απαιτούμενη επιστημονική κατάρτιση και με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια και το θεραπευτικό συμφέρον του ασθενούς. Στη σύγχρονη οδοντιατρική είναι σαφές ότι η λειτουργική και η αισθητική διάσταση συνδέονται πάντα με σκοπό την ανακούφιση και την ασφάλεια του ασθενούς».

Η Ε.Ο.Ο. υπενθυμίζει ότι η Οδοντιατρική δεν περιορίζεται στη θεραπεία των δοντιών. Αποτελεί αυτοτελή επιστήμη υγείας, με αντικείμενο που περιλαμβάνει τη διάγνωση, πρόληψη και θεραπεία παθήσεων των δοντιών, του στόματος, των γνάθων και των παρακείμενων ιστών, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τους κανόνες της σύγχρονης οδοντιατρικής επιστήμης.

Η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, τονίζει επίσης, την ανάγκη άμεσης επικαιροποίησης του θεσμικού και δεοντολογικού πλαισίου για την άσκηση της Οδοντιατρικής, έχει επανειλημμένα απευθυνθεί στο Υπουργείο Υγείας και στις εκάστοτε κυβερνήσεις ζητώντας την ολοκλήρωση της θεσμικής διαδικασίας για την επικαιροποίηση του Δεοντολογικού Κανονισμού των Οδοντιάτρων.

 Όπως αναφέρει, ήδη από το 2018 έχει καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση νέου Δεοντολογικού Κανονισμού, με στόχο τον εκσυγχρονισμό των κανόνων άσκησης του οδοντιατρικού επαγγέλματος και την προσαρμογή τους στις νέες επιστημονικές, τεχνολογικές, κοινωνικές και επικοινωνιακές συνθήκες.

«Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις και εκκλήσεις της Ομοσπονδίας, η διαδικασία δεν έχει μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα οι Έλληνες οδοντίατροι να εξακολουθούν να διέπονται από τον Δεοντολογικό Κανονισμό του Π.Δ. 39/2009, ο οποίος θεσπίστηκε σε μία εποχή εντελώς διαφορετική από τη σημερινή ως προς την ψηφιακή επικοινωνία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις νέες θεραπευτικές τεχνικές και τις σύγχρονες μορφές άσκησης του επαγγέλματος» σημειώνει η Ε.Ο.Ο. και καλεί για ακόμη μία φορά το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει στις απαιτούμενες θεσμικές ενέργειες για την υιοθέτηση ενός σύγχρονου Δεοντολογικού Κανονισμού Οδοντιάτρων.

Καμία ανοχή στην παραπλανητική διαφήμιση

Την ίδια στιγμή, η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία έχει θέσει σε προτεραιότητα την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και των παραπλανητικών πρακτικών προβολής οδοντιατρικών υπηρεσιών στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Ε.Ο.Ο. έχει ήδη ξεκινήσει πανελλαδική καμπάνια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών απέναντι στην παραπληροφόρηση για τη στοματική υγεία και στις παραπλανητικές διαφημίσεις οδοντιατρικών θεραπειών.

«Διαφημιστικές υποσχέσεις για ”τέλειο χαμόγελο σε μία ημέρα”, θεραπείες σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, εντυπωσιακές εικόνες ”πριν και μετά” και πακέτα οδοντιατρικών υπηρεσιών που παρουσιάζονται με όρους καταναλωτικού προϊόντος μπορούν να δημιουργήσουν στους πολίτες την εσφαλμένη εντύπωση ότι σύνθετες πράξεις υγείας αποτελούν απλές, τυποποιημένες και ίδιες για όλους διαδικασίες», τονίζουν οι Οδοντίατροι.

 Προσθέτουν ότι «η Ομοσπονδία δεν αντιτίθεται στην υπεύθυνη ενημέρωση και στη σύγχρονη επικοινωνία του οδοντιάτρου με το κοινό. Αντιθέτως, θεωρεί ότι ακριβώς γι' αυτό απαιτείται ένα σύγχρονο, σαφές και λειτουργικό δεοντολογικό πλαίσιο, το οποίο θα διαχωρίζει την επιστημονική ενημέρωση από την παραπλανητική εμπορική πρακτική και θα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της ψηφιακής εποχής».