Έντερο: Θεραπεία πετυχαίνει ύφεση της ελκώδους κολίτιδας σε 12 εβδομάδες

Η ελκώδης κολίτιδα είναι μία από τις συχνότερες μορφές φλεγμονώδους νοσήματος του εντέρου και αποτελεί χρόνια, προοδευτική νόσο ανοσο ίνωσης που επηρεάζει το παχύ έντερο και το ορθό. Σύγχρονα δεδομένα υποδεικνύουν ότι, η ελκώδης κολίτιδα δεν περιορίζεται μόνο στον βλεννογόνο, αλλά περιλαμβάνει και βαθύτερες διατοιχωματικές αλλοιώσεις με ίνωση στο τοίχωμα του παχέος εντέρου.

Η νόσος συχνά ακολουθεί μια πορεία εξάρσεων και υφέσεων και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν: διάρροια, αιμορραγία από το ορθό, κοιλιακό άλγος, επιτακτική ανάγκη για κένωση και απώλεια βάρους. Πολλοί ασθενείς δεν επιτυγχάνουν επαρκή έλεγχο της νόσου παρά τη διαθεσιμότητα των υφιστάμενων θεραπειών.

Η ανοσο ίνωση είναι η διαδικασία κατά την οποία η φλεγμονή και η ενεργοποίηση των ινοβλαστών οδηγούν στη δραστηριότητα και την εξέλιξη της νόσου σε πολλές αυτοάνοσες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας. Τα νοσήματα ανοσο ίνωσης είναι χρόνιες, προοδευτικές παθήσεις που χαρακτηρίζονται από διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος, φλεγμονή, και ενεργοποίηση των ινοβλαστών.

Ενθαρρυντικά και ελπιδοφόρα είναι τα αποτελέσματα της μελέτης Φάσης 3 ATLASUC, η οποία αξιολογεί το tulisokibart, ένα υπό διερεύνηση εξανθρωποποιημένομονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την κυτταροκίνη τύπου 1A [παρόμοια με τον παράγοντα νέκρωσης όγκων (TL1A)], σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρά ενεργή ελκώδη κολίτιδα.

Η μελέτη πέτυχε το κύριο καταληκτικό σημείο της, που είναι η κλινική ύφεση σύμφωνα με τον Τροποποιημένο Δείκτη Mayo (ModifiedMayoScore – MMS) στις 12 εβδομάδες, καθώς και βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία. Σε συμφωνία με τα ήδη δημοσιευμένα αποτελέσματα της Φάσης 2, δεν εντοπίστηκαν θέματα ασφάλειας.

Το tulisokibart είναι ένα υπό διερεύνηση εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει έναν νέο στόχο, την TL1A, η οποία σχετίζεται τόσο με τη φλεγμονή του εντέρου όσο και με την ίνωση (ανοσο ίνωση). Πιστεύεται ότι το tulisokibart δεσμεύεται τόσο στη διαλυτή όσο και στη μεμβρανική μορφή της TL1A.

Το μονοκλωνικό αντίσωμα μελετάται για τη θεραπεία ανοσομεσολαβούμενων φλεγμονωδών νοσημάτων, όπως η ελκώδης κολίτιδα, η νόσος του Crohn, η διάμεση πνευμονική νόσος σχετιζόμενη με συστηματική σκλήρυνση, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ψωριασική αρθρίτιδα, η αξονική σπονδυλαρθρίτιδα με ακτινογραφικά ευρήματα και η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα.