Γιατί ορισμένοι άνθρωποι παρουσιάζουν αντοχή στα φάρμακα αδυνατίσματος

Τα φάρμακα τύπου GLP-1 έχουν φέρει επανάσταση στη διαχείριση του βάρους, όμως μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Στάνφορντ δείχνει ότι ένας στους δέκα ανθρώπους φέρει γενετικές παραλλαγές που προκαλούν «αντίσταση».

Η διαιτολόγος Ρο Χάντρις εξηγεί ότι ενώ οι περισσότεροι χάνουν 10-20% του βάρους τους με τη χρήση των συγκεκριμένων φαρμάκων, ορισμένοι περιορίζονται στο 5%, ειδικά αν πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.

Παράγοντες όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, η διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες και ο τρόπος ζωής παραμένουν καθοριστικοί, καθώς τα «θαυματουργά» ενέσιμα δεν λειτουργούν αποκομμένα από τις καθημερινές συνήθειες και τη βιολογία του κάθε οργανισμού.

Η Ρο Χάντρις, εγγεγραμμένη διαιτολόγος που εργάζεται με άτομα σε θεραπεία GLP‑1, προειδοποιεί ότι η απώλεια βάρους με αυτά τα φάρμακα βρίσκεται σε «φάσμα» και ότι υπάρχουν πιθανοί γενετικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ανταπόκριση του οργανισμού.

«Οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2, για παράδειγμα, τείνουν να χάνουν λιγότερο βάρος σε σχέση με όσους είναι μεταβολικά πιο υγιείς. Αυτό το αφήγημα δεν επικοινωνείται πάντα σωστά», δήλωσε στην Independent.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Genome Medicine, επικεντρώθηκε σε μια γενετική παραλλαγή που επηρεάζει το ένζυμο PAM, το οποίο ενεργοποιεί την GLP‑1 και είναι πιο συχνό σε άτομα με διαβήτη. Οι ερευνητές περίμεναν χαμηλότερα επίπεδα GLP‑1, αλλά βρήκαν αυξημένα επίπεδα και πιο αργή μείωση του σακχάρου από το αναμενόμενο.

Η Χάντρις σημείωσε ότι, αν και η επιστήμη βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, τα ευρήματα δείχνουν πως η μεταβλητότητα στην ανταπόκριση μπορεί να οφείλεται σε βιολογικούς παράγοντες πέρα από τη συμμόρφωση ή την προσπάθεια. Ωστόσο, είναι πολύ νωρίς για να συστήνεται γενετικός έλεγχος.

Πιστεύει επίσης ότι η αντίσταση GLP‑1 είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ. Παράγοντες όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, οι διαφορές στη ντοπαμίνη και την ανταπόκριση στην ανταμοιβή, η διατροφή, ο τρόπος ζωής και η διαχείριση φαρμακευτικής αγωγής επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων.

Η διαιτολόγος τονίζει ότι η αποκλειστική εξάρτηση από ένα GLP‑1 δεν αρκεί: η κατανάλωση επαρκούς πρωτεΐνης, φυτικών ινών και η μείωση των θερμίδων παραμένουν κρίσιμες. «Οι διατροφικές μας συνήθειες πρέπει να αλλάξουν. Η πρόσληψη θερμίδων πρέπει να είναι σημαντικά χαμηλότερη για να υπάρξει απώλεια βάρους», είπε.

Η σωστή διατροφή μπορεί επίσης να μειώσει δραστικά τις παρενέργειες, βελτιώνοντας τη συμμόρφωση και άρα τα αποτελέσματα. Παρότι τα GLP‑1 λειτουργούν για την πλειονότητα των ανθρώπων, η Χάντρις αναγνωρίζει ότι δεν είναι κατάλληλα για όλους.

«Αν τα επιθυμητά αποτελέσματα δεν επιτυγχάνονται, πρέπει ο ασθενής και ο επαγγελματίας υγείας να αξιολογήσουν αν η θεραπεία λειτουργεί. Αν όχι, και δεν υπάρχει άλλο περιθώριο βελτίωσης στη συμπεριφορά ή στη φαρμακευτική διαχείριση, τότε τα GLP‑1 μπορεί να μην είναι η κατάλληλη επιλογή».

(Πηγή: Independent)